Te Whakahāwini o te Hunga Rawakore
1 "He aha ngā wā te whakapūrangatia ai e te Kaha Rawa?
Ā, he aha hoki te hunga e mōhio ana ki a ia tē kite ai i ōna rā?
2 Tērā ētahi e whakaneke atu ana i ngā rohe;
e kāhakina ana e rātou ngā kāhui, whāngaia iho e rātou.
3 E āia atu ana e rātou te kāihe a ngā pani,
e tangohia ana hei taunaha te kau a te pouaru.
4 Whakapekaia kētia ana e rātou ngā rawakore i te ara;
huihui ana ngā ware o te whenua, piri ana.
5 Nanā, rite tonu rātou ki te kāihe mohoao i te koraha,
haere atu ana ki tā rātou mahi,
e whai ana ki te kai;
hei kai te koraha mā rātou, mā ā rātou tamariki.
6 E kotia ana e rātou tā rātou wīti i te māra;
e kohia ana e rātou ngā wāina a te hunga tutū.
7 E takoto tahanga ana rātou i te pō roa, kāhore he kākahu,
kāhore hoki he hīpoki i te māeke.
8 Mākū iho rātou i te āwhā o ngā maunga,
ā, ka kore he rerenga, ka awhi i te kāmaka.
9 "Tērā te hunga, e tangohia mai ana e rātou te pani i te ū,
e tango ana i tā te rawakore taunaha.
10 Koia ka haere tahanga rātou, kāhore he kākahu,
ā, i te matekai ka hari i ngā paihere wīti;
11 e mahi nei i te hinu i roto i ngā taiepa a aua tāngata;
e takahi nei i ā rātou poka wāina, me te mate i te wai.
12 E auē ana ngā tāngata i roto i te pā,
e karanga ana hoki te wairua o te hunga i patua;
kāhore anō ia a te Atua whakakūware ki a rātou.
13 "Nō te hunga rātou e whakakeke ana ki te mārama;
kāhore ō rātou mōhio ki ōna ara,
e kore anō rātou e noho ki ōna huarahi.
14 E maranga ana te kaikōhuru i te mea ka mārama,
patua iho e ia te ware me te rawakore;
ā, i te pō ka pēnā ia i te tāhae.
15 E tatari ana te kanohi o te tangata pūremu kia nehunehu iho,
e mea ana, ‘E kore te kanohi e kite i ahau’;
e huna ana ia i tōna mata.
16 E keri ana rātou i ngā whare i te pōuri;
i te awatea e pā ana rātou i a rātou;
kāhore rātou e mōhio ki te mārama.
17 Ki a rātou katoa hoki e rite ana te ata ki te ātārangi o te mate;
e mātau ana hoki rātou ki ngā whakamataku o te ātārangi o te mate.
18 "Tere tonu ia ki runga ki te mata o ngā wai;
he mea kanga tō rātou wāhi i runga i te whenua;
e kore ia e anga mai ki te ara ki ngā māra wāina.
19 Ka riro ngā wai o te hukarere i te tauraki, i te wera;
te hunga hara anō hoki i te rēinga.
20 Ka wareware te kōpū ki a ia;
he kai reka ia mā te iro;
e kore ia e maharatia i muri iho;
ka whati hoki te kino ānō he rākau.
21 "E tūkinotia ana e ia te pākoko kīhai nei i whānau;
kāhore hoki āna mahi pai ki te pouaru.
22 E kūmea atu ana hoki e ia ngā mārohirohi ki tōna kaha;
ka whakatika ake ia, kāhore he tangata e ū ki te ora.
23 I hōmai anō e te Atua ki a rātou kia au te noho,
ā, ka whakawhirinaki rātou ki reira;
kei runga hoki i ō rātou huarahi ōna kanohi.
24 E whakanekehia ake ana rātou; otiia wāhi iti nei, kua kāhore noa iho rātou;
āe rā, ka whakaitia rātou,
ka whakawāteatia atu pērā i ērā atu katoa,
ā, ka tapahia atu ānō ko ngā kāuru o ngā puku wīti.
25 "Ki te mea he teka tēnei, ko wai hei whakateka ki ahau,
hei whakakāhore i tāku kōrero?"
1 Por que não reserva tempos para si o Todo-poderoso? E por que ignoram seus dias os que lhe são fiéis?
2 Os maus mudam as divisas das terras e fazem pastar o rebanho que roubaram.
3 Empurram diante de si o jumento dos órfãos, e tomam em penhor o boi da viúva.
4 Enxotam os pobres do caminho, todos os miseráveis da região precisam esconder-se.
5 Como asnos selvagens no deserto, saem para o trabalho, à procura do que comer, à procura do pão para seus filhos.
6 Ceifam a forragem num campo, vindimam a vinha do ímpio.
7 Passam a noite nus, sem roupa e sem cobertor contra o frio.
8 São banhados pelas chuvas das montanhas e, sem abrigo, achegam-se às rochas.
9 Arrancam o órfão do seio materno e tomam em penhor as crianças do pobre.
10 Andam nus, por falta de roupa e esfomeados carregam feixes.
11 Espremem óleo nos celeiros, e sedentos pisam os lagares.
12 Sobe da cidade os gemidos dos moribundos. A alma dos feridos grita, mas Deus não ouve suas súplicas.
13 Outros são rebeldes à luz, não conhecem seus caminhos nem habitam em suas veredas.
14 O homicida levanta-se antes do alvorecer para matar o pobre e o indigente. O ladrão vagueia durante a noite.
15 O adúltero espreita o crepúsculo: ‘Ninguém me verá’, diz ele, e põe um véu no rosto.
16 Nas trevas, arrombam as casas. Escondem-se durante o dia, sem conhecer a luz.
17 Para eles, com efeito, a manhã é uma sombra espessa, pois estão acostumados aos terrores da noite.
18 Correm rapidamente na superfície da água, sua herança é maldita sobre a terra; já não tomarão o caminho das vinhas.
19 Como a seca e o calor absorvem as águas da neve, assim a região dos mortos engole os pecadores.
20 O ventre que o gerou esquece-o, os vermes fazem dele as suas delícias; ninguém mais se lembrará dele.
21 A iniquidade é quebrada como uma árvore. Maltratava a mulher estéril, sem filhos e não fazia o bem à viúva.
22 Punha sua força a serviço dos poderosos. Levanta-se e já não pode mais contar com a vida.
23 Ele lhes dá segurança e apoio, mas seus olhos vigiam seus caminhos.
24 Levantam-se, subitamente já não existem; caem; como os outros, são arrebatados, são ceifados como cabeças de espigas.
25 Se assim não é, quem me desmentirá, quem reduzirá a nada as minhas palavras?".