Ka Rīpenetā a Hopa
1 Anō rā ko Hopa ki a Ihowā, i mea ia:
2 "E mōhio ana ahau e taea e koe ngā mea katoa,
ā, e kore tētahi whakaaro ōu e taea te pēhi.
3 ‘Ko wai tēnei e huna nei i te whakaaro,
ā, kāhore nei he mātauranga?’
Nō reira kōrerotia ana e ahau he mea kīhai i mōhiotia e ahau,
he mea whakamīharo rawa, e kore nei e taea e ahau,
ā, kīhai i mōhiotia e ahau.
4 ‘Tēnā rā, whakarongo, ā, ka kōrero ahau;
ka ui ahau ki a koe, ā, māu e whakaatu mai ki ahau.’
5 I rongo ahau ki a koe, he rongo nā te taringa;
tēnā ko tēnei, ka kite ā-kanohi nei ahau i a koe.
6 Nā, whakarihariha ana ahau ki ahau anō,
ā, ka rīpenetā i roto i te puehu, i te pungarehu."
Ka Whakamōrarotia ngā Hoa o Hopa
7 Heoi, i te mutunga o tā Ihowā kōrero i ēnei kupu ki a Hopa, nā, ka mea a Ihowā ki a Eripāta Temani, "Kua mura tōku riri ki a koe, ki a koutou ko ōu hoa tokorua; nō te mea kīhai koutou i kōrero i te mea tika mōku, kīhai i rite ki tā tāku pononga, ki tā Hopa. 8 Nā, tīkina ētahi pūru mā koutou kia whitu, kia whitu hoki ngā hipi toa, ā, ka haere ki tāku pononga, ki a Hopa, ka whakaeke ai i ētahi tahunga tinana mā koutou; ā, mā tāku pononga, mā Hopa, e īnoi mō koutou. Ka manako hoki ahau ki a ia, kia kore ai ahau e mea ki a koutou kia rite ki tā koutou mahi wairangi. Kīhai hoki koutou i kōrero i te mea tika mōku, kīhai i rite ki tā tāku pononga, ki tō Hopa."
9 Heoi, haere ana a Eripāta Temani, a Pirirara Huhi, a Topara Naamati, a meatia ana e rātou tā Ihowā i kōrero ai ki a rātou; ā, ka manako a Ihowā ki a Hopa.
Ka Whakahokia ngā Rawa a Hopa
10 Ā, whakahokia ana a Hopa e Ihowā i te whakarau, i a ia i īnoi rā mō ōna hoa. Nā, ko ngā mea katoa i a Hopa i mua, whakanekehia ake āna e Ihowā kia pērā atu anō te maha. 11 Kātahi ka haere mai ōna tuākana, ōna tēina katoa, rātou ko ōna tuāhine katoa, me te hunga katoa i mōhio ki a ia i mua, hei hoa mōna, ki te kai taro i roto i tōna whare; tangi ana ki a ia, whakamārie ana i a ia mō te hē katoa i whakaekea nei e Ihowā ki a ia; ā, hōmai ana ki a ia e tēnei, e tēnei, tētahi moni me tētahi whakakai kōura.
12 Heoi, manaakitia ana a Hopa e Ihowā i te whakamutunga, nui atu i tō te tīmatanga; ā, kotahi tekau mā whā mano āna hipi, e ono mano ngā kāmera, kotahi mano tōpū ngā kau, kotahi mano ngā kāihe uha. 13 Tokowhitu anō āna tama, tokotoru ngā tamāhine. 14 Ā, tapā iho e ia te ingoa o te tuatahi ko Hemaima, ko te ingoa o te tuarua ko Ketia, ā, ko te ingoa o te tuatoru ko Kerēnehāpuku. 15 Ā, kīhai i kitea he wāhine hei rite mō ngā tamāhine a Hopa te ātaahua i te whenua katoa; ā, i hoatu hoki e tō rātou pāpā he wāhi mō rātou i waenganui i ō rātou tungāne.
16 Ā, i ora a Hopa i muri i tēnei kotahi rau e whā tekau ngā tau, i kite anō ia i āna tamariki, i ngā tamariki anō hoki a āna tamariki, e whā ngā whakatupuranga. 17 Heoi, ka mate a Hopa, he koroheke, he maha hoki ōna rā.
1 Jó respondeu ao Senhor nestes termos:
2 "Sei que podes tudo e que nada te é impossível.
3 ‘Quem é esse que obscurece assim a Providência com discursos ininteligíveis?’ É por isso que falei, sem compreendê-las, maravilhas que me superam e que não conheço.
4 ‘Escuta-me, deixa-me falar, vou interrogar-te e tu me responderás.’
5 Meus ouvidos ouviram falar de ti, mas agora meus próprios olhos te viram.
6 É por isso que me retrato e me arrependo, no pó e na cinza".
7 Depois que o Senhor acabou de dirigir essas palavras a Jó, disse a Elifaz de Temã: "Estou irado contra ti e contra teus dois amigos, porque não falastes corretamente de mim, como Jó, meu servo.
8 Tomai, pois, sete touros e sete carneiros e vinde ter com meu servo Jó. Oferecei-os por vós em holocausto e meu servo Jó intercederá por vós. É em consideração a ele que não vos infligirei ignomínias por não terdes falado bem de mim, como Jó, meu servo".
9 Elifaz de Temã, Baldad de Suás e Sofar de Naamat foram-se então para fazer como o Senhor lhes tinha ordenado, e o Senhor tomou em consideração as orações de Jó.
10 Enquanto Jó rezava por seus amigos, o Senhor o restabeleceu de novo em seu primeiro estado e lhe tornou em dobro tudo quanto tinha possuído.
11 Todos os seus irmãos, todas as suas irmãs, todos os seus amigos de antes vieram visitá-lo e sentaram-se com ele à mesa em sua casa. Tiveram muito dó dele e deram-lhe condolências a respeito de todas as infelicidades que o Senhor lhe enviara. E cada um deles ofereceu-lhe uma moeda de prata e um anel de ouro.
12 O Senhor abençoou os últimos tempos de Jó mais do que os primeiros. Teve Jó catorze mil ovelhas, seis mil camelos, mil juntas de bois e mil jumentas.
13 Teve ainda sete filhos e três filhas:
14 chamou a primeira Pombinha, a segunda Cássia e a terceira Azeviche.
15 Em toda aquela terra não poderiam ser encontradas mulheres mais belas do que as filhas de Jó. E seu pai lhes destinou uma parte da herança entre seus irmãos.
16 Depois disso, Jó viveu ainda cento e quarenta anos e conheceu até a quarta geração dos filhos de seus filhos.
17 Depois, velho e cheio de dias, morreu.