מִשְׁלֵי 2

1 מײַן זון, אַז דו װעסט אָננעמען מײַנע װערטער,

און מײַנע געבאָט װעסטו באַהאַלטן בײַ זיך,

2 צוצולײגן צו חכמה דײַן אױער,

נײַגן דײַן האַרץ צו פֿאַרשטאַנדיקײט;

3 נאָר בלױז צום שׂכל װעסטו רופֿן,

צו פֿאַרשטאַנדיקײט אױפֿהײבן דײַן קֹול;

4 אַז דו װעסט זי זוכן װי זילבער,

און װי נאָך אוֹצרות זי פֿאָרשן;

5 דענצמאָל װעסטו פֿאַרשטײן מורא פֿאַר ה׳,

און דערקענונג פֿון אלֹקים װעסטו געפֿינען.

6 װאָרעם ה׳ שענקט חכמה,

פֿון זײַן מױל איז װיסן און פֿאַרשטאַנדיקײט.