1 מײַן זון, אַז דו װעסט אָננעמען מײַנע װערטער,
און מײַנע געבאָט װעסטו באַהאַלטן בײַ זיך,
2 צוצולײגן צו חכמה דײַן אױער,
נײַגן דײַן האַרץ צו פֿאַרשטאַנדיקײט;
3 נאָר בלױז צום שׂכל װעסטו רופֿן,
צו פֿאַרשטאַנדיקײט אױפֿהײבן דײַן קֹול;
4 אַז דו װעסט זי זוכן װי זילבער,
און װי נאָך אוֹצרות זי פֿאָרשן;
5 דענצמאָל װעסטו פֿאַרשטײן מורא פֿאַר ה׳,
און דערקענונג פֿון אלֹקים װעסטו געפֿינען.
6 װאָרעם ה׳ שענקט חכמה,
פֿון זײַן מױל איז װיסן און פֿאַרשטאַנדיקײט.