Από τα βάθη της απόγνωσης
1 Ωδή των αναβαθμών.
Από τα βάθη της ψυχής μου,
Κύριε, σου φωνάζω.
2 Άκουσε, Κύριε, τη φωνή μου,
δώσε την προσοχή σου
όταν σου δέομαι.
3 Αν εσύ, Κύριε, ανομίες παρατηρείς,
ποιος, Κύριε, θ’ αντέξει;
4 Αλλά εσύ δίνεις τη συγχώρηση,
για να ’σαι σεβαστός.
5 Στον Κύριο έλπισα,
έλπισε η ψυχή μου,
και προσδοκώ τους λόγους του.
6 Ψυχή μου, πρόσμενε τον Κύριο,
πιότερο απ’ ό,τι οι φύλακες προσμένουν την αυγή.
7 Έλπιζε, Ισραήλ, στον Κύριο,
γιατ’ είναι σπλαχνικός
και χίλιους τρόπους έχει αυτός να σε λυτρώνει.
8 Εκείνος θα λυτρώσει τον Ισραήλ
απ’ όλες του τις ανομίες.
1 שִׁ֥יר הַֽמַּעֲל֑וֹת מִמַּעֲמַקִּ֖ים קְרָאתִ֣יךָ יְהוָֽה׃ 2 אֲדֹנָי֮ שִׁמְעָ֪ה בְק֫וֹלִ֥י תִּהְיֶ֣ינָה אָ֭זְנֶיךָ קַשֻּׁב֑וֹת לְ֝ק֗וֹל תַּחֲנוּנָֽי׃ 3 אִם־עֲוֺנ֥וֹת תִּשְׁמָר־יָ֑הּ אֲ֝דֹנָ֗י מִ֣י יַעֲמֹֽד׃ 4 כִּֽי־עִמְּךָ֥ הַסְּלִיחָ֑ה לְ֝מַ֗עַן תִּוָּרֵֽא׃ 5 קִוִּ֣יתִי יְ֭הוָה קִוְּתָ֣ה נַפְשִׁ֑י וְֽלִדְבָר֥וֹ הוֹחָֽלְתִּי׃ 6 נַפְשִׁ֥י לַֽאדֹנָ֑י מִשֹּׁמְרִ֥ים לַ֝בֹּ֗קֶר שֹׁמְרִ֥ים לַבֹּֽקֶר׃ 7 יַחֵ֥ל יִשְׂרָאֵ֗ל אֶל־יְה֫וָה כִּֽי־עִם־יְהוָ֥ה הַחֶ֑סֶד וְהַרְבֵּ֖ה עִמּ֣וֹ פְדֽוּת׃ 8 וְ֭הוּא יִפְדֶּ֣ה אֶת־יִשְׂרָאֵ֑ל מִ֝כֹּ֗ל עֲוֺנֹתָֽיו׃