Ο Κύριος είναι βασιλιάς
1 Την παραμονή του Σαββάτου, όταν κατοικήθηκε η γη· υμνητικό άσμα του Δαβίδ.Την παραμονή... Δαβίδ. Ο εισαγωγικός στ. υπάρχει μόνο στη μετ. των Ο΄.
Ο Κύριος είναι βασιλιάς,
μεγαλοπρέπεια ντυμένος·
ο Κύριος είναι δύναμη ζωσμένος·
την οικουμένη τη στεριώνει
να μην κλονίζεται.
2 Κύριε,
Ο θρόνος σου είναι στεριωμένος εξαρχής,
εσύ ’σαι προαιώνιος.
3 Ύψωσαν, Κύριε, οι ποταμοί,
οι ποταμοί υψώσαν τη φωνή τους,
οι ποταμοί τον παφλασμό τους ύψωσαν.
4 Πιότερο απ’ τους θορύβους των πολλών νερών,
πιο ψηλά από της θάλασσας τα κύματα
στα ύψη εσύ υπερέχεις, Κύριε.
5 Οι αποδείξεις σου
είν’ αξιόπιστες πολύ,
στον οίκο σου ταιριάζει η αγιότητα
γι’ αμέτρητες μέρες, Κύριε!
1 יְהוָ֣ה מָלָךְ֮ גֵּא֪וּת לָ֫בֵ֥שׁ לָבֵ֣שׁ יְ֭הוָה עֹ֣ז הִתְאַזָּ֑ר אַף־תִּכּ֥וֹן תֵּ֝בֵ֗ל בַּל־תִּמּֽוֹט׃ 2 נָכ֣וֹן כִּסְאֲךָ֣ מֵאָ֑ז מֵֽעוֹלָ֣ם אָֽתָּה׃ 3 נָשְׂא֤וּ נְהָר֨וֹת ׀ יְֽהוָ֗ה נָשְׂא֣וּ נְהָר֣וֹת קוֹלָ֑ם יִשְׂא֖וּ נְהָר֣וֹת דָּכְיָֽם׃ 4 מִקֹּל֨וֹת ׀ מַ֤יִם רַבִּ֗ים אַדִּירִ֣ים מִשְׁבְּרֵי־יָ֑ם אַדִּ֖יר בַּמָּר֣וֹם יְהוָֽה׃ 5 עֵֽדֹתֶ֨יךָ ׀ נֶאֶמְנ֬וּ מְאֹ֗ד לְבֵיתְךָ֥ נַאֲוָה־קֹ֑דֶשׁ יְ֝הוָ֗ה לְאֹ֣רֶךְ יָמִֽים׃