Ας παρουσιαστούμε μπροστά στον Κύριο
1 Ελάτε,
ας δοξολογήσουμε τον Κύριο!
Ας αλαλάξουμε στης σωτηρίας μας το βράχο!
2 Μ’ ευχαριστία ας παρουσιαστούμε μπρος του,
ας αλαλάξουμε σ’ εκείνον με ψαλμούς!
3 Γιατ’ είναι μέγας ο Θεός, ο Κύριος·
και βασιλιάς υπέρτατος πάνω απ’ όλους τους θεούς.
4 Στην εξουσία του είναι της γης τα θέμελα
και των βουνών οι κορυφές δικές του·
5 δική του η θάλασσα·
αυτός την έκανε,
και την ξηρά τα χέρια του την πλάσαν.
6 Ελάτε,
ας προσπέσουμε κι ας κλίνουμε
τα γόνατα σ’ αυτόν!
Ας γονατίσουμε μπροστά στον Κύριο
το δημιουργό μας!
7 Γιατί αυτός είν’ ο Θεός μας,
κι εμείς της έγνοιας του λαός,
τα πρόβατα που τα οδηγεί το χέρι του.
Σήμερα δώστε προσοχή, ακούστε τη φωνή του:
8 «Μην κλείσετε με πείσμα την καρδιά σας»
–λέει ο Κύριος–
«όπως οι πρόγονοί σας στη Μεριβά,
όπως τη μέρα της Μασσά στην έρημο,
9 όταν με προκαλέσανε οι πρόγονοί σας,
με δοκιμάσαν κι είδανε τα έργα μου.
10 Σαράντα χρόνια αντιπαθούσα
εκείνη τη γενιά·
κι είπα: Αυτοί είναι λαός
με φρόνημα ασταθές·
και δε γνωρίσανε το θέλημά μου.
11 Έτσι, μες στην οργή μου ορκίστηκα:
Στη χώρα δε θα μπούνε που τους έδωσα
για ν’ αναπαυτούν».
1 לְ֭כוּ נְרַנְּנָ֣ה לַיהוָ֑ה נָ֝רִ֗יעָה לְצ֣וּר יִשְׁעֵֽנוּ׃ 2 נְקַדְּמָ֣ה פָנָ֣יו בְּתוֹדָ֑ה בִּ֝זְמִר֗וֹת נָרִ֥יעַֽ לֽוֹ׃ 3 כִּ֤י אֵ֣ל גָּד֣וֹל יְהוָ֑ה וּמֶ֥לֶךְ גָּ֝ד֗וֹל עַל־כָּל־אֱלֹהִֽים׃ 4 אֲשֶׁ֣ר בְּ֭יָדוֹ מֶחְקְרֵי־אָ֑רֶץ וְתוֹעֲפ֖וֹת הָרִ֣ים לֽוֹ׃ 5 אֲשֶׁר־ל֣וֹ הַ֭יָּם וְה֣וּא עָשָׂ֑הוּ וְ֝יַבֶּ֗שֶׁת יָדָ֥יו יָצָֽרוּ׃ 6 בֹּ֭אוּ נִשְׁתַּחֲוֶ֣ה וְנִכְרָ֑עָה נִ֝בְרְכָ֗ה לִֽפְנֵי־יְהוָ֥ה עֹשֵֽׂנוּ׃ 7 כִּ֘י ה֤וּא אֱלֹהֵ֗ינוּ וַאֲנַ֤חְנוּ עַ֣ם מַ֭רְעִיתוֹ וְצֹ֣אן יָד֑וֹ הַ֝יּ֗וֹם אִֽם־בְּקֹל֥וֹ תִשְׁמָֽעוּ׃ 8 אַל־תַּקְשׁ֣וּ לְ֭בַבְכֶם כִּמְרִיבָ֑ה כְּי֥וֹם מַ֝סָּ֗ה בַּמִּדְבָּֽר׃ 9 אֲשֶׁ֣ר נִ֭סּוּנִי אֲבוֹתֵיכֶ֑ם בְּ֝חָנ֗וּנִי גַּם־רָא֥וּ פָעֳלִֽי׃ 10 אַרְבָּ֘עִ֤ים שָׁנָ֨ה ׀ אָ֘ק֤וּט בְּד֗וֹר וָאֹמַ֗ר עַ֤ם תֹּעֵ֣י לֵבָ֣ב הֵ֑ם וְ֝הֵ֗ם לֹא־יָדְע֥וּ דְרָכָֽי׃ 11 אֲשֶׁר־נִשְׁבַּ֥עְתִּי בְאַפִּ֑י אִם־יְ֝בֹא֗וּן אֶל־מְנוּחָתִֽי׃