Atos 2

Petrus siene Prädicht opp Pinjsten

14 Oba Petrus stunt opp met de Alw, hoof siene Stemm opp un räd to äant: Judische Mana, un aula, dee jie en Jerusalem wonen, dit sell jie weeten, un horcht opp miene Wieed. 15 Wiels dise sent nich bedrunken, soo aus jie meenen; daut es je noch mau de dredde Stund aum Dach. 16 Oba dit es daut, waut derch dän Profeet Joel jesajcht worden es: 17 "Un daut woat passieren en de latste Doag, sajcht Gott, Ekj woa von mienem Jeist utjeeten äwa aul daut Fleesch; un june Säns un june Dajchta woaren profezeien, un june junga Mana woaren Visionen seenen, un june elre Mana woaren Dreem dreemen; 18 un soogoa opp miene Kjnajchts un miene Deenstmäakjes woa Ekj en dee Doag von mienem Jeist utjeeten, un see woaren profezeien. 19 Un Ekj well Wunda doonen bowen em Himmel un Tieekjens unjen opp Ieeden: Bloot un Fia un Ruakdaump; 20 de Sonn woat en Diestanis vewaundelt woaren un de Mon en Bloot, ea däm Harn sien groota un oppfaulenda Dach kjemt. 21 Un daut saul passieren, daut een jiedra, dee dän Nomen vom Harn aunroopen woat, saul jerat woaren."

22 Jie Mana von Israel, horcht no dise Wieed: Jesus von Nazaret, een Maun von Gott, mank junt bewäsen derch majchtje Woakjen un Wunda un Tieekjens, dee Gott derch Am mank junt deed, soo aus uk jie selfst weeten; 23 disa, dee no Gott sien fausta Rot un Verhäa-Weeten hanjejäft wort, dän hab jie jenomen un derch gottloose Henj jekjriezicht un dootjemoakt. 24 Dän haft Gott oppjewakjt un Am de Doodes-Weedoag aufjeleest, wiels daut onmäajlich wia, daut Hee von däm wudd faustjehoolen woaren. 25 Wiels David säd von Am: "Ekj sach dän Harn emma ver mie, wiels Hee es bie miene rajchte Haunt, om daut ekj nich bewäajcht woa. 26 Doawäajen freid sikj mien Hoat un miene Tung wia froo; jo, uk mien Fleesch woat en Hopninj ruen, 27 wiels Du woascht miene Seel nich enne Hal loten un daut nich tooloten, daut dien Heilja daut Vewäsen seenen woat. 28 Du hast mie de Wäaj vom Läwen weeten loten; Du woascht mie erfellen met Freiden ver*2:28 Ooda: met. dien Aunjesecht."

29 Mana un Breeda, lot et erlaupt sennen, frie to junt to räden von däm Staumvoda David: Hee es jestorwen un begroft, un sien Grauf es bie ons bat opp disen Dach. 30 Wiels hee nu een Profeet wia un wist, daut Gott am met eenem Eit jeschwuaren haud, daut ut de Frucht von siene Hoften, nom Fleesch no, wudd Hee dän Christus oppwakjen, om opp sienem Troon to setten, 31 haft hee, aus hee daut em verut sach, von Christus siene Opparstonunk jerät, daut siene Seel nich enne Hal jeloten wort un sien Fleesch uk nich daut Vewäsen jeseenen haft. 32 Disen Jesus haft Gott oppjewakjt; wuavon wie aula Zeijen sent. 33 Wiels Hee nu es derch Gott siene rajchte Haunt erhowen worden, haft Hee de Vespräakjunk vom Heiljen Jeist vom Voda jekjräajen un haft dit utjegoten, waut jie nu seenen un hieren. 34 Wiels David es nich noppjefoaren en de Himmels, oba hee selfst sajcht: "De Har säd to mienem Harn: Sat Die to miene rajchte Haunt, 35 bat Ekj diene Fiend fa diene Feet to eene Footbenkj hanlaj." 36 Nu saul daut gaunze Hus Israel secha weeten, daut Gott disen Jesus, dän jie jekjriezicht haben, toom Harn un Christus jemoakt haft.

37 Aus see oba daut hieeden, jinkj äant daut derch daut Hoat, un see säden to Petrus un de aundre Apostel: Mana un Breeda, waut sell wie doonen? 38 Petrus säd to äant: Doot Busse, un een jiedra von junt lot sikj deepen opp dän Nomen Jesus Christus fa de Sinden-Vejäwunk, dan woa jie de Gow vom Heiljen Jeist kjrieen. 39 Wiels dit Vespräakjen es fa junt un june Kjinja un fa aul dee, dee wietauf sent, waut de Har, ons Gott, bieroopen woat. 40 Un noch met väl aundre Wieed bewees hee äant un ermond äant un säd: Lot junt raden ut dise vekjieede Jennerazion!

De Jemeenschoft bie de Jleewende

41 Dee nu jieren sien Wuat aunneemen, worden jedeept; un doa worden äant aun däm Dach bie dree-dusent Seelen biejedonen.