1 Apud la riveroj de Babel Ni sidis kaj ploris, Rememorante Cionon.2 Sur la salikoj tie Ni pendigis niajn harpojn.3 Ĉar tie niaj kaptintoj postulis de ni kantojn, Kaj niaj mokantoj ĝojon, dirante: Kantu al ni el la kantoj de Cion.4 Kiel ni kantos sur fremda tero La kanton de la Eternulo?5 Se mi forgesos vin, ho Jerusalem, Tiam forgesiĝu mia dekstra mano;6 Algluiĝu mia lango al mia palato, Se mi vin ne memoros, Se mi ne levos Jerusalemon en la supron de miaj ĝojoj.7 Rememorigu, ho Eternulo, al la filoj de Edom La tagon de Jerusalem, kiam ili diris: Detruu, detruu ĝis ĝia fundamento.8 Ho ruinigema filino de Babel! Bone estos al tiu, Kiu repagos al vi por la faro, kiun vi faris al ni.9 Bone estos al tiu, Kiu prenos kaj frakasos viajn infanetojn sur ŝtono.

1 By the rivers of Babylon,

There we sat down, yea, we wept,

When we remembered Zion.

2 Upon the willows in the midst thereof

We hanged up our harps.

3 For there they that led us captive required of us songs,

And they that wasted us required of us mirth, saying,

Sing us one of the songs of Zion.

4 How shall we sing Jehovah’s song

In a foreign land?

5 If I forget thee, O Jerusalem,

Let my right hand forget her skill.

6 Let my tongue cleave to the roof of my mouth,

If I remember thee not;

If I prefer not Jerusalem

Above my chief joy.

7 Remember, O Jehovah, against the children of Edom

The day of Jerusalem;

Who said, Rase it, rase it,

Even to the foundation thereof.

8 O daughter of Babylon, that art to be destroyed,

Happy shall he be, that rewardeth thee

As thou hast served us.

9 Happy shall he be, that taketh and dasheth thy little ones

Against the rock.