1 ਤਦ ਅੱਯੋਬ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ,
2 "ਮੈਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣੀਆਂ ਹਨ;
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਹੀ ਦਿਲਾਸਾ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਨਿਕੰਮੇ ਹੋ!
3 ਕੀ ਤੁਹਾਡੇ ਲੰਬੇ-ਚੌੜੇ ਭਾਸ਼ਣ ਕਦੇ ਖ਼ਤਮ ਨਹੀਂ ਹੋਣਗੇ?
ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੀ ਤਕਲੀਫ ਹੈ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਬਹਿਸ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ?
4 ਮੈਂ ਵੀ ਤੁਹਾਡੇ ਵਾਂਗ ਬੋਲ ਸਕਦਾ ਸੀ,
ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੀ ਜਗ੍ਹਾ ਹੁੰਦੇ;
ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਰੁੱਧ ਵਧੀਆ ਭਾਸ਼ਣ ਦੇ ਸਕਦਾ ਹਾਂ
ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਉੱਤੇ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਹਿਲਾ ਸਕਦਾ ਹਾਂ।
5 ਪਰ ਮੇਰਾ ਮੂੰਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰੇਗਾ;
ਮੇਰੇ ਬੁੱਲ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਆਰਾਮ ਤੁਹਾਨੂੰ ਰਾਹਤ ਦੇਵੇਗਾ।
6 "ਫਿਰ ਵੀ ਜੇ ਮੈਂ ਬੋਲਦਾ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਮੇਰਾ ਦਰਦ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ;
ਅਤੇ ਜੇਕਰ ਮੈਂ ਚੁੱਪ ਰਹਾਂ, ਤਾਂ ਇਹ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
7 ਯਕੀਨਨ, ਹੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਥਕਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ;
ਤੁਸੀਂ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਘਰ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
8 ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਗਵਾਹ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ;
ਮੇਰੀ ਦੁਰਬਲਤਾਈ ਉੱਠ ਕੇ ਮੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਗਵਾਹੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
9 ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਪਾੜਦਾ ਹੈ
ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਦੰਦ ਪੀਸਦਾ ਹੈ;
ਮੇਰੇ ਵਿਰੋਧੀ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਟਿਕਾਈਆਂ ਹਨ।
10 ਲੋਕ ਮੇਰੇ ਤੇ ਮਜ਼ਾਕ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣੇ ਮੂੰਹ ਖੋਲ੍ਹਦੇ ਹਨ;
ਉਹ ਘਿਣਾਉਣੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਮੇਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਤੇ ਚਪੇੜਾਂ ਮਾਰਦੇ ਹਨ
ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
11 ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਅਧਰਮੀ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ
ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦੇ ਪੰਜੇ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
12 ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਸੀ, ਪਰ ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ;
ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਗਰਦਨ ਫੜ ਕੇ ਕੁਚਲ ਦਿੱਤਾ।
ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਆਪਣਾ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾਇਆ ਹੈ;
13 ਉਸਦੇ ਤੀਰਅੰਦਾਜ਼ ਮੈਨੂੰ ਘੇਰਦੇ ਹਨ।
ਬਿਨਾਂ ਤਰਸ ਦੇ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਗੁਰਦੇ ਨੂੰ ਵਿੰਨ੍ਹ ਸੁੱਟਦਾ ਹੈ
ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਪਿੱਤ ਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਸੁੱਟ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
14 ਬਾਰ-ਬਾਰ ਉਹ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਫਟਦਾ ਹੈ;
ਉਹ ਇੱਕ ਯੋਧੇ ਵਾਂਗ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
15 "ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਚਮੜੀ ਉੱਤੇ ਤੱਪੜ ਪਾ ਲਿਆ ਹੈ
ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮੱਥੇ ਨੂੰ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚ ਦੱਬ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।
16 ਮੇਰਾ ਚਿਹਰਾ ਰੋਣ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ,
ਹਨੇਰੇ ਪਰਛਾਵੇਂ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਜਦੇ ਹਨ;
17 ਫਿਰ ਵੀ ਮੇਰੇ ਹੱਥ ਹਿੰਸਾ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹਨ
ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਸ਼ੁੱਧ ਹੈ।
18 "ਧਰਤੀ, ਮੇਰੇ ਲਹੂ ਨੂੰ ਨਾ ਢੱਕ;
ਮੇਰੀ ਦੁਹਾਈ ਕਦੇ ਨਾ ਰੁਕੇ!
19 ਹੁਣ ਵੀ ਮੇਰਾ ਗਵਾਹ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਹੈ;
ਮੇਰਾ ਗਵਾਹ ਉੱਚਾ ਹੈ।
20 ਮੇਰੇ ਮਿੱਤਰ ਹੀ ਮੇਰੇ ਵਿਰੋਧੀ ਹੋ ਗਏ,
ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਲਈ ਹੰਝੂ ਵਹਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
21 ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਦੀ ਤਰਫ਼ੋ ਉਹ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਅੱਗੇ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ,
ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਇੱਕ ਦੋਸਤ ਲਈ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।
22 "ਸਿਰਫ ਕੁਝ ਸਾਲ ਬੀਤਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ
ਮੈਂ ਉਸ ਰਾਹ ਤੇ ਚਲਾ ਜਾਵਾਂਗਾ ਜਿੱਥੋ ਕੋਈ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ।