ਅੱਯੋਬ 3

ਅੱਯੋਬ ਬੋਲਿਆ

1 ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅੱਯੋਬ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮੂੰਹ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਜਨਮ ਦੇ ਦਿਨ ਨੂੰ ਸਰਾਪ ਦਿੱਤਾ। 2 ਅੱਯੋਬ ਨੇ ਆਖਿਆ,

3 "ਮੇਰੇ ਜਨਮ ਦਾ ਦਿਨ ਨਾਸ ਹੋਵੇ,

ਅਤੇ ਉਹ ਰਾਤ ਜਦੋਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ‘ਇੱਕ ਮੁੰਡਾ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਪਿਆ ਹੈ!’

4 ਇਹ ਹੋਵੇ ਕਿ ਉਹ ਦਿਨ ਇੱਕ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਜਾਵੇ;

ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਇਸ ਦੀ ਪਰਵਾਹ ਨਾ ਕਰੇ;

ਇਸ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾ ਚਮਕੇ।

5 ਉਦਾਸੀ ਅਤੇ ਘੋਰ ਅੰਧਿਆਰਾ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਇਸਨੂੰ ਅਪਣਾ ਲਵੇ;

ਬੱਦਲ ਇਸ ਉੱਤੇ ਟਿਕ ਜਾਵੇ;

ਹਨੇਰਾ ਇਸ ਉੱਤੇ ਸਾਯਾ ਜਾਵੇ।

6 ਇਹ ਹੋਵੇ ਕਿ ਉਸ ਰਾਤ ਨੂੰ ਸੰਘਣਾ ਹਨੇਰਾ ਘੇਰ ਲਵੇ;

ਉਹ ਨੂੰ ਸਾਲ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਨਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ

ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।

7 ਉਹ ਰਾਤ ਬੰਜਰ ਹੋਵੇ;

ਇਸ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਕੋਈ ਚੀਕ ਸੁਣਾਈ ਨਾ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ।

8 ਜਿਹੜੇ ਦਿਨਾਂ ਨੂੰ ਸਰਾਪ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਉਹ ਉਸ ਦਿਨ ਨੂੰ ਸਰਾਪ ਦੇਣ,

ਉਹ ਜਿਹੜੇ ਲਿਵਯਾਥਾਨ*3:8 ਲਿਵਯਾਥਾਨ ਅਰਥਾਤ ਸਮੁੰਦਰ ਦਾ ਵੱਡਾ ਜੀਵ ਨੂੰ ਜਗਾਉਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹਨ।

9 ਸਵੇਰ ਦੇ ਤਾਰੇ ਹਨੇਰੇ ਹੋ ਜਾਣ;

ਇਹ ਵਿਅਰਥ ਦਿਨ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਨ

ਅਤੇ ਸਵੇਰ ਦੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾ ਵੇਖਣ,

10 ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਨੇ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੂੰ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਤੋਂ ਲੁਕਾਉਣ ਲਈ

ਮੇਰੇ ਲਈ ਕੁੱਖ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਬੰਦ ਨਹੀਂ ਕੀਤੇ ਸਨ।

11 "ਮੈਂ ਜੰਮਦਿਆਂ ਹੀ ਨਾਸ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ,

ਅਤੇ ਕੁੱਖ ਤੋਂ ਨਿਕੱਲਦੇ ਹੀ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਮਰਿਆ?

12 ਮੈਨੂੰ ਲੈਣ ਲਈ ਗੋਡੇ ਕਿਉਂ ਸਨ

ਅਤੇ ਛਾਤੀਆਂ ਕਿਉਂ ਸਨ ਕਿ ਮੈਂ ਦੁੱਧ ਚੁੰਘ ਸਕਿਆ?

13 ਹੁਣ ਲਈ ਮੈਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਾਲ ਲੇਟ ਗਿਆ ਹੁੰਦਾ;

ਮੈਂ ਸੁੱਤਾ ਹੁੰਦਾ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਆਰਾਮ ਮਿਲਦਾ

14 ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜਿਆਂ ਅਤੇ ਹਾਕਮਾਂ ਦੇ ਨਾਲ,

ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਥਾਂਵਾਂ ਬਣਾਈਆਂ ਜੋ ਹੁਣ ਖੰਡਰ ਵਿੱਚ ਪਈਆਂ ਹਨ,

15 ਉਹਨਾਂ ਸਰਦਾਰਾਂ ਨਾਲ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਸੋਨਾ ਸੀ,

ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਘਰਾਂ ਨੂੰ ਚਾਂਦੀ ਨਾਲ ਭਰ ਦਿੱਤਾ।

16 ਜਾਂ ਮੈਂ ਮਰੇ ਹੋਏ ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ ਜ਼ਮੀਨ ਵਿੱਚ ਕਿਉਂ ਨਾ ਲੁਕਾਇਆ ਗਿਆ,

ਉਸ ਬਾਲਕ ਵਾਂਗ ਜਿਸ ਨੇ ਕਦੇ ਦਿਨ ਦਾ ਚਾਨਣ ਨਹੀਂ ਦੇਖਿਆ?

17 ਉੱਥੇ ਦੁਸ਼ਟ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਰੁੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ,

ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਥੱਕੇ ਹੋਏ ਆਰਾਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।

18 ਕੈਦੀ ਵੀ ਸੁੱਖ ਭੋਗਦੇ ਹਨ;

ਉਹ ਹੁਣ ਪਹਿਰੇਦਾਰਾਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਹੀਂ ਸੁਣਦੇ।

19 ਛੋਟੇ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਉੱਥੇ ਹਨ,

ਅਤੇ ਗੁਲਾਮ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕਾਂ ਤੋਂ ਅਜ਼ਾਦ ਹੋ ਗਏ ਹਨ।

20 "ਦੁੱਖੀਆਂ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨੀ,

ਅਤੇ ਕੌੜੀ ਰੂਹ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਕਿਉਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,

21 ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਜਿਹੜੇ ਮੌਤ ਦੀ ਤਾਂਘ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਪਰ ਉਹ ਆਉਂਦੀ ਨਹੀਂ,

ਜਿਹੜੇ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਖ਼ਜ਼ਾਨੇ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਇਸ ਨੂੰ ਭਾਲਦੇ ਹਨ,

22 ਜੋ ਅਨੰਦ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ

ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਉਹ ਕਬਰ ਤੇ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਅਨੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ?

23 ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਜੀਵਨ ਕਿਉਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ,

ਜਿਸ ਦਾ ਰਾਹ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ,

ਜਿਸ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਨੇ ਵਾੜ ਲਗਾਈ ਹੋਈ ਹੈ?

24 ਕਿਉਂਕਿ ਹਾਉਂਕਾ ਭਰਨਾ ਮੇਰਾ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਭੋਜਨ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ;

ਮੇਰੇ ਹਾਉਂਕੇ ਪਾਣੀ ਵਾਂਗ ਵਗਦੇ ਹਨ।

25 ਜਿਸ ਦਾ ਮੈਨੂੰ ਡਰ ਸੀ ਉਹ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਆ ਗਿਆ ਹੈ;

ਜਿਸ ਤੋਂ ਮੈਂ ਡਰਦਾ ਸੀ ਉਹ ਹੀ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਵਾਪਰਿਆ ਹੈ।

26 ਮੈਨੂੰ ਕੋਈ ਸ਼ਾਂਤੀ ਨਹੀਂ, ਕੋਈ ਚੈਨ ਨਹੀਂ ਹੈ;

ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਰਾਮ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਸਿਰਫ ਬਚੈਨੀ ਹੈ।"