1 ਤਦ ਬਿਲਦਦ ਸ਼ੂਹੀ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ:

2 "ਤੂੰ ਇਹ ਭਾਸ਼ਣ ਕਦੋਂ ਖਤਮ ਕਰੇਗਾ?

ਸਮਝਦਾਰ ਬਣ ਅਤੇ ਫਿਰ ਅਸੀਂ ਗੱਲ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਾਂ।

3 ਤੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਪਸ਼ੂ ਕਿਉਂ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ

ਅਤੇ ਮੂਰਖ ਕਿਉਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ?

4 ਤੂੰ ਜੋ ਆਪਣੇ ਕ੍ਰੋਧ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਾੜਦਾ ਹੈ,

ਕੀ ਧਰਤੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ?

ਜਾਂ ਕੀ ਚੱਟਾਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਤੋਂ ਹਿਲਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

5 "ਦੁਸ਼ਟ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਦੀਵਾ ਬੁਝ ਜਾਂਦਾ ਹੈ;

ਉਸ ਦੀ ਅੱਗ ਦੀ ਲਾਟ ਬਲਦੀ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

6 ਉਸਦੇ ਤੰਬੂ ਵਿੱਚ ਚਾਨਣ ਹਨੇਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ;

ਉਸਦੇ ਉੱਪਰ ਦਾ ਦੀਵਾ ਬੁਝ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

7 ਉਸ ਦੇ ਕਦਮ ਦਾ ਜੋਸ਼ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ;

ਉਸ ਦੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਸਲਾਹਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਹੇਠਾਂ ਸੁੱਟ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।

8 ਉਸਦੇ ਪੈਰਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਜਾਲ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ;

ਉਹ ਇਸ ਦੇ ਜਾਲ ਵਿੱਚ ਭਟਕਦਾ ਹੈ।

9 ਇੱਕ ਜਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਅੱਡੀ ਦੁਆਰਾ ਫੜ ਲੈਂਦਾ ਹੈ;

ਅਤੇ ਫੰਦੇ ਉਸਨੂੰ ਫਸਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ।

10 ਉਸ ਲਈ ਜ਼ਮੀਨ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਫਾਹੀ ਲੁਕੀ ਹੋਈ ਹੈ;

ਉਸ ਦੇ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਜਾਲ ਹੈ।

11 ਦਹਿਸ਼ਤ ਹਰ ਪਾਸੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰਦੀ ਹੈ

ਅਤੇ ਹਰ ਕਦਮ ਤੇ ਉਹ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੈ।

12 ਬਿਪਤਾ ਉਸਨੂੰ ਉਡੀਕਦੀ ਹੈ;

ਤਬਾਹੀ ਉਸ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਡਿੱਗਦਾ ਹੈ।

13 ਇਹ ਉਸਦੀ ਚਮੜੀ ਦੇ ਕੁਝ ਹਿੱਸਿਆ ਨੂੰ ਖਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ;

ਮੌਤ ਦਾ ਜੇਠਾ ਉਸ ਦੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਖਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

14 ਉਹ ਆਪਣੇ ਤੰਬੂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਤੋਂ ਭੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ

ਅਤੇ ਦਹਿਸ਼ਤ ਦੇ ਰਾਜੇ ਵੱਲ ਵੱਧ ਰਿਹਾ ਹੈ।

15 ਅੱਗ ਉਸ ਦੇ ਤੰਬੂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਹੈ;

ਬਲਦੀ ਗੰਧਕ ਉਸ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਉੱਤੇ ਖਿੱਲਰੀ ਹੋਈ ਹੈ।

16 ਉਸ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਹੇਠੋਂ ਸੁੱਕ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ

ਅਤੇ ਉੱਪਰ ਦੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਕੁਮਲਾ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

17 ਉਸ ਦੀ ਯਾਦ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ;

ਉਸ ਦਾ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਨਾਮ ਨਹੀਂ ਹੈ।

18 ਉਹ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ

ਅਤੇ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

19 ਉਸਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਕੋਈ ਔਲਾਦ ਜਾਂ ਵੰਸ਼ਾਵਲੀ ਨਹੀਂ ਹੈ,

ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਬਚਿਆ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਇੱਕ ਵਾਰ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।

20 ਪੱਛਮ ਦੇ ਲੋਕ ਉਸਦੇ ਦਿਨ ਡਰੇ ਹੋਏ ਹੋਣਗੇ;

ਪੂਰਬ ਦੇ ਲੋਕ ਦਹਿਸ਼ਤ ਨਾਲ ਫੜੇ ਜਾਣਗੇ।

21 ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ ਇੱਕ ਦੁਸ਼ਟ ਆਦਮੀ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਅਜਿਹਾ ਹੈ;

ਇਹ ਉਸ ਦਾ ਸਥਾਨ ਹੈ ਜੋ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ।"