20 היט, מײַן זון, דאָס געבאָט פֿון דײַן פֿאָטער,
און זאָלסט נישט פֿאַרלאָזן די לער פֿון דײַן מוטער.
21 בינד זײ אױף דײַן האַרצן תּמיד,
קניפּ זײ אױף דײַן האַלדז.
22 אַז דו װעסט גײן, װעט עס דיך פֿירן,
אַז דו װעסט זיך לײגן, װעט עס דיך היטן,
און אַז דו װעסט זיך אױפֿכאַפּן, װעט עס רעדן צו דיר.
23 װאָרעם דאָס געבאָט איז אַ ליכט, און די לערנונג אַ ליכטיקײט,
און דער װעג פֿון לעבן זײַנען שטראָפֿרײד פֿון מוסר;