As transgressões de Jerusalém e de Judá
1 Dai voltas às ruas de Jerusalém,
e vede agora; e informai-vos,
e buscai pelas suas praças,
a ver se achais alguém,
ou se há homem que pratique
a justiça ou busque a verdade;
e eu lhe perdoarei.
2 E ainda que digam:
Vive o Senhor, decerto falsamente juram.
3 Ah Senhor,
porventura não atentam os teus olhos para a verdade?
Feriste-os, e não lhes doeu;
consumiste-os,
e não quiseram receber a correção;
endureceram as suas faces mais do que uma rocha;
não quiseram voltar.
4 Eu, porém, disse:
Deveras estes são pobres;
são loucos,
pois não sabem o caminho do Senhor,
nem o juízo do seu Deus.
5 Irei aos grandes, e falarei com eles;
porque eles sabem o caminho do Senhor,
o juízo do seu Deus;
mas estes juntamente quebraram o jugo,
e romperam as ataduras.
6 Por isso um leão do bosque os feriu,
um lobo dos desertos os assolará;
um leopardo vigia contra as suas cidades;
qualquer que sair delas será despedaçado;
porque as suas transgressões se avolumam,
multiplicaram-se as suas apostasias.
7 Como, vendo isto, te perdoaria?
Teus filhos me deixam a mim
e juram pelos que não são deuses;
quando os fartei, então adulteraram,
e em casa de meretrizes se
ajuntaram em bandos.
8 Como cavalos bem fartos,
levantam-se pela manhã,
rinchando cada um à mulher do seu próximo.
9 Deixaria eu de castigar por estas coisas,
diz o Senhor,
ou não se vingaria a minha
alma de uma nação como esta?
10 Subi aos seus muros,
e destruí-os (porém não façais uma destruição final);
tirai os seus ramos,
porque não são do Senhor.
11 Porque aleivosissimamente
se houveram contra mim a
casa de Israel e a casa de Judá,
diz o Senhor.
12 Negaram ao Senhor, e disseram:
Não é ele; nem mal nos sobrevirá,
nem veremos espada nem fome.
13 E até os profetas serão como vento,
porque a palavra não está com eles;
assim se lhes sucederá.
14 Portanto assim diz o Senhor Deus dos Exércitos:
Porquanto disseste tal palavra,
eis que converterei as
minhas palavras na tua boca em fogo,
e a este povo em lenha,
eles serão consumidos.
15 Eis que trarei sobre vós uma nação de longe,
ó casa de Israel, diz o Senhor;
é uma nação robusta,
é uma nação antiquíssima,
uma nação cuja língua ignorarás,
e não entenderás o que ela falar.
16 A sua aljava é como uma sepultura aberta;
todos eles são poderosos.
17 E comerão a tua sega e o teu pão,
que teus filhos e tuas filhas haviam de comer;
comerão as tuas ovelhas e as tuas vacas;
comerão a tua vide e a tua figueira;
as tuas cidades fortificadas,
em que confiavas, abatê-las-ão à espada.
18 Contudo, ainda naqueles dias, diz o Senhor, não farei de vós uma destruição final. 19 E sucederá que, quando disserdes: Por que nos fez o Senhor nosso Deus todas estas coisas? Então lhes dirás: Como vós me deixastes, e servistes a deuses estranhos na vossa terra, assim servireis a estrangeiros, em terra que não é vossa.
O Senhor adverte o seu povo
20 Anunciai isto na casa de Jacó,
e fazei-o ouvir em Judá, dizendo:
21 Ouvi agora isto, ó povo insensato,
e sem coração,
que tendes olhos e não vedes,
que tendes ouvidos e não ouvis.
22 Porventura não me temereis a mim?
Diz o Senhor;
não temereis diante de mim,
que pus a areia por limite ao mar,
por ordenança eterna,
que ele não traspassará?
Ainda que se levantem as suas ondas,
não prevalecerão;
ainda que bramem, não a traspassarão.
23 Mas este povo é de coração rebelde e pertinaz:
rebelaram-se e foram-se.
24 E não dizem no seu coração:
Temamos agora ao Senhor nosso Deus,
que dá chuva, a temporã e a tardia,
ao seu tempo;
e nos conserva as semanas
determinadas da sega.
25 As vossas iniquidades desviam estas coisas,
e os vossos pecados apartam de vós o bem.
26 Porque ímpios se acham entre o meu povo;
andam espiando, como quem arma laços;
põem armadilhas, com que prendem os homens.
27 Como uma gaiola está cheia de pássaros,
assim as suas casas estão cheias de engano;
por isso se engrandeceram, e enriqueceram;
28 Engordam-se, estão nédios,
e ultrapassam até os feitos dos malignos;
não julgam a causa do órfão;
todavia prosperam;
nem julgam o direito dos necessitados.
29 Porventura não castigaria eu por causa destas coisas?
Diz o Senhor;
não me vingaria eu de uma nação como esta?
30 Coisa espantosa e horrenda
se anda fazendo na terra.
31 Os profetas profetizam falsamente,
e os sacerdotes dominam pelas mãos deles,
e o meu povo assim o deseja;
mas que fareis ao fim disto?
Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!
ယေရုရှလင်မြို့၏အပြစ်
1 ယေရုရှလင်မြို့ကို အပြစ်မှငါလွှတ်မည်အကြောင်း၊ တရားသဖြင့်ကျင့်သော မြို့သား၊ သစ္စာစောင့်သော မြို့သား တစ်စုံတစ်ယောက်မျှရှိလျှင်၊ ထိုသူကိုတွေ့အံ့သောငှာ၊ မြို့လမ်းတို့၌ တောင်မြောက်ပြေး၍၊ ကျယ်သောအရပ်တို့၌ ရှာဖွေကြည့်ရှုကြလော့။ 2 သူတို့က၊ ထာဝရဘုရား အသက်ရှင်တော်မူသည်ဟု ဆိုသော်လည်း၊ အကယ်စင်စစ် မဟုတ်မမှန် ကျိန်ဆိုတတ်ကြ၏။
3 အို ထာဝရဘုရား၊ ကိုယ်တော်သည် သစ္စာတရားကို ထောက်ရှုတော်မူသည် မဟုတ်လော။ ကိုယ်တော်သည် ဒဏ်ခတ်တော်မူသော်လည်း သူတို့သည် ညှိုးငယ်သောစိတ်မရှိကြပါ။ ဖျက်ဆီးတော်မူသော်လည်း၊ သူတို့သည် ဆုံးမခြင်းကို ငြင်းပယ်ကြပါပြီ။ မိမိတို့မျက်နှာကို ကျောက်ထက်သာ၍မာစေကြပါပြီ။ ငါတို့သည် ပြန်၍မလာဟု ငြင်းဆန်လျက် နေကြပါပြီ။ 4 ငါကလည်း၊ အကယ်စင်စစ် ဤသူတို့သည် ဆင်းရဲသားဖြစ်ကြ၏။ ထာဝရဘုရား၏တရားတော်ကိုလည်းကောင်း၊ မိမိတို့ ဘုရားသခင် စီရင်တော်မူရာကိုလည်းကောင်း၊ မသိသောကြောင့် မိုက်ကြ၏။ 5 လူကြီးများထံသို့ ငါသွား၍ပြောမည်။ သူတို့သည် ထာဝရဘုရား၏ တရားတော်ကိုလည်းကောင်း၊ မိမိတို့ဘုရားသခင် စီရင်တော်မူရာကိုလည်းကောင်း သိကြ၏ဟု ဆိုသော်လည်း၊ သူတို့သည် ထမ်းပိုးတော်ကို ချိုး၍၊ အနှောင်အဖွဲ့တော်တို့ကို ဖြတ်ကြပြီ။ 6 ထိုကြောင့်၊ တောမှလာသော ခြင်္သေ့သည် သူတို့ကိုသတ်လိမ့်မည်။ ညဉ့်ဦးယံ၌ လည်တတ်သော တောခွေးသည် သူတို့ကို ကိုက်စားလိမ့်မည်။ ကျားသစ်သည် သူတို့မြို့ကိုစောင့်၍၊ မြို့ပြင်သို့ ထွက်သွားသောသူ အပေါင်းတို့ကို အပိုင်းပိုင်းဖြတ်လိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား၊ သူတို့ပြစ်မှားသော အပြစ်များ၍၊ အကြိမ်ကြိမ် အထပ်ထပ် ဖောက်ပြန်ကြပြီ။
7 ထိုသို့သောအပြစ်မှ သင့်ကို အဘယ်သို့ ငါလွှတ်နိုင်သနည်း။ သင်၏သားသမီးတို့သည် ငါ့ကိုစွန့်၍၊ ဘုရားမဟုတ်သော သူတို့ကို တိုင်တည်လျက် ကျိန်ဆိုကြပြီ။ ငါသည် ဝစွာကျွေးသောအခါ သူတို့သည် ပြည့်တန်ဆာအိမ်၌ စည်းဝေး၍ မှားယွင်းကြပြီ။ 8 ဝစွာစားရသော မြင်းကဲ့သို့ဖြစ်၍၊ အသီးအသီးအိမ်နီးချင်းမယားတို့ကို တပ်သောစိတ်နှင့် ဟီကြပြီ။ 9 ထိုသို့သောအပြစ်တို့ကို ငါသည် မစစ်ကြောဘဲနေရမည်လော။ ထိုသို့သောအမျိုးကို ဒဏ်ပေး၍၊ ငါ့စိတ်ချင်ရဲမပြေဘဲ နေရမည်လောဟု ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏။
10 မြို့ရိုးပေါ်သို့တက်၍ ဖျက်ဆီးကြလော့။ ပျက်စီးခြင်းကို မစဲစေကြနှင့်။ ခြေလက်တို့ကို ပယ်ရှင်းကြလော့။ ထာဝရဘုရား ဆိုင်တော်မမူ။ 11 ဣသရေလအမျိုးနှင့် ယုဒအမျိုးတို့သည် ငါ့ထံ၌ခံဖူးသော သစ္စာကိုဖျက်ကြပြီဟု ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏။
ဣသရေလကိုပစ်ပယ်ခြင်း
12 သူတို့က၊ ထာဝရဘုရားမရှိ။ ငါတို့အပေါ်၌ ဘေးဥပဒ် မရောက်ရ။ ဓားဘေး၊ မွတ်သိပ်ခြင်းဘေးကို ငါတို့သည် မတွေ့ရကြ။ 13 ပရောဖက်တို့သည် လေသက်သက် ဖြစ်ကြ၏။ သူတို့၌ နှုတ်ကပတ်တော် မရှိ။ သူတို့ ဟောပြောသည်အတိုင်း သူတို့ခံရလိမ့်မည်ဟု ထာဝရဘုရားကို ငြင်းပယ်လျက် ဆိုတတ်ကြ၏။ 14 သို့ဖြစ်၍၊ ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင်ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ သူတို့သည် ထိုသို့ဆိုသောကြောင့်၊ ငါ့စကားကို သင်၏နှုတ်၌ မီးကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ ဤလူမျိုးကို ထင်းကဲ့သို့လည်းကောင်း ငါဖြစ်စေ၍ သူတို့ကို မီးလောင်ရလိမ့်မည်။ 15 ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ အို ဣသရေလအမျိုး၊ သင့်ကို တိုက်စေဖို့ လူတစ်မျိုးကို ဝေးသောအရပ်က ငါဆောင်ခဲ့မည်။ အားကြီးသောအမျိုး၊ ရှေးကာလ၌ ဖြစ်ဖူးသောအမျိုး၊ သူတို့စကားကို သင်မသိ နားမလည်သောအမျိုး ဖြစ်လိမ့်မည်။ 16 သူတို့ မြားတောင့်သည် ဖွင့်ထားသော သင်္ချိုင်းတွင်းဖြစ်၏။ ထိုသူအပေါင်းတို့သည် ခွန်အားကြီးသောသူ ဖြစ်ကြ၏။ 17 ထိုသူတို့သည် သင်၏အသီးအနှံနှင့် သင်၏မုန့်ကိုစားကြလိမ့်မည်။ သင်၏သားသမီးတို့ကိုလည်း စားကြလိမ့်မည်။ သင်၏သိုးနွားတို့ကိုလည်း စားကြလိမ့်မည်။ သင်၏စပျစ်နွယ်ပင်နှင့် သင်္ဘောသဖန်းပင်တို့ကိုလည်း စားကြလိမ့်မည်။ သင်ခိုလှုံ၍ ခိုင်ခံ့သောမြို့တို့ကိုလည်းတိုက်၍ လုပ်ကြံကြလိမ့်မည်။ 18 သို့ရာတွင်၊ ထိုကာလ၌ ငါသည် သင်၏အမှုကို မဆုံးဖြတ်သေးဟု ထာဝရဘုရားမိန့်တော်မူ၏။ 19 သူတို့ကလည်း၊ ငါတို့ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားသည်၊ ငါတို့၌ ဤအမှုအလုံးစုံတို့ကို အဘယ်ကြောင့် စီရင်တော်မူသနည်းဟု မေးကြသောအခါ၊ သင်တို့သည် ငါ့ကိုစွန့်ပစ်၍၊ ကိုယ်ပိုင်သောပြည်၌ တစ်ကျွန်းတစ်နိုင်ငံဘုရားတို့၏အမှုကို ဆောင်ရွက်သကဲ့သို့၊ ကိုယ်မပိုင်သောပြည်၌ တစ်ကျွန်းတစ်နိုင်ငံသားတို့၏အမှုကို ဆောင်ရွက်ရကြလိမ့်မည်ဟု၊ သင်သည် သူတို့အားဆင့်ဆိုရမည်။
လူမျိုးတော်ကိုသတိပေးခြင်း
20 ယာကုပ်အမျိုးနေရာ ယုဒပြည်၌ ဟောပြောကြွေးကြော်ရမည်မှာ၊ 21 အို မျက်စိရှိလျက်နှင့် မမြင်၊ နားရှိလျက်နှင့် မကြား၊ ဉာဏ်မဲ့သောလူမိုက်တို့၊ နားထောင်ကြလော့။ဟေရှာ၊ ၆:၉-၁၀။ ယေဇ၊ ၁၂:၂။ မာ၊ ၈:၁၈။22 ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ပင်လယ်မလွန်နိုင်အောင် ဆီးတားဖို့ရာ သဲကို ထာဝရအပိုင်းအခြားခန့်ထားသောငါကို သင်တို့သည် မကြောက်ကြသလော။ ငါ၏ရှေ့တော်၌ မတုန်လှုပ်ကြသလော။ ပင်လယ်လှိုင်းတံပိုးတို့သည် ထ၍မနိုင်၊ ဟုန်း၍ မကျော်မလွန်နိုင်သော်လည်း၊ယောဘ၊၃၈:၈-၁၁။23 ဤလူမျိုးသည် ပြစ်မှားပုန်ကန်သောသဘောရှိ၍၊ အစဉ်ပုန်ကန်တတ်ကြ၏။ 24 အချိန်တန်မှ အရင်မိုးနှင့် နောက်မိုးကိုရွာစေ၍၊ အသီးအနှံသိမ်းမြဲသိမ်းရာကာလကို ငါတို့အဖို့သိုထားတော်မူသော ငါတို့၏ ဘုရားသခင်ထာဝရဘုရားကို ယခုကြောက်ကြကုန်အံ့ဟု၊ သူတို့သည် စိတ်နှလုံးထဲ၌ မဆိုတတ်ကြ။ 25 သင်တို့ဒုစရိုက်သည် ထိုသို့သောအရာတို့ကိုလွှဲ၍၊ သင်တို့အပြစ်သည် သင်တို့၏မင်္ဂလာကို ဆီးတားလေပြီ။ 26 ဝပ်လျက်နေသော မုဆိုးကဲ့သို့ ချောင်းမြောင်းသော လူဆိုးတို့သည် ငါ၏လူတို့တွင်ရှိကြ၏။ လူတို့ကိုထောင်ခြင်းငှာ ထောင်ချောက်ကိုထားကြပြီ။ 27 ငှက်ထောင်အိမ်သည် ငှက်တို့နှင့် ပြည့်သကဲ့သို့၊ သူတို့အိမ်သည် လှည့်စားခြင်းပရိယာယ်နှင့် ပြည့်၏။ ထိုသို့ သူတို့သည် အားတိုးပွား၍ ရတတ်ခြင်းသို့ရောက်ကြ၏။ 28 ဝလျက်၊ မျက်နှာပြောင်လျက်ရှိကြ၏။ ဆိုးသောသူတို့ထက် သာ၍ ဆိုးကြ၏။ တရားသဖြင့် မစီရင်ကြ။ မိဘမရှိသော သူငယ်၏အမှုကိုစောင့်၍ အနိုင်မပေးကြ။ ဆင်းရဲသောသူဘက်၌ တရားသဖြင့် မစီရင်ကြ။ 29 ထိုသို့သော အပြစ်တို့ကို ငါသည် မစစ်ကြောဘဲနေရမည်လော။ ထိုသို့သော အမျိုးကိုဒဏ်ပေး၍၊ ငါစိတ်ချင်ရဲမပြေဘဲ နေရမည်လောဟု ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏။
30 အံ့ဩရွံရှာဖွယ်သောအမှုကို ပြည်တော်၌ ပြုကြ၏။ 31 ပရောဖက်တို့သည် မဟုတ်မမှန်ဟောပြောကြ၏။ ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့သည် ဝန်ခံ၍ အစိုးရကြ၏။ ထိုသို့သောအမှုကို ငါ၏လူတို့သည် နှစ်သက်ကြ၏။ ထိုအမှုဆုံးသောအခါ သင်တို့သည် အဘယ်သို့ပြုကြလိမ့်မည်နည်း။
/images/a/Tcg2NiV7ce24OT6kCIQGR)
/images/a/a0208299-6f37-40a0-66e1-2576b9435f00)