O amor de Deus e a rebelião do povo
1 E veio a mim a palavra do Senhor, dizendo:
2 Vai, e clama aos ouvidos de Jerusalém, dizendo: Assim diz o Senhor: Lembro-me de ti, da piedade da tua mocidade, e do amor do teu noivado, quando me seguias no deserto, numa terra que não se semeava.
3 Então Israel era santidade para o Senhor,
e as primícias da sua novidade;
todos os que o devoravam eram tidos por culpados;
o mal vinha sobre eles, diz o Senhor.
4 Ouvi a palavra do Senhor, ó casa de Jacó, e todas as famílias da casa de Israel;
5 Assim diz o Senhor:
Que injustiça acharam vossos pais em mim,
para se afastarem de mim,
indo após a vaidade, e tornando-se levianos?
6 E não disseram: Onde está o Senhor,
que nos fez subir da terra do Egito,
que nos guiou através do deserto,
por uma terra árida, e de covas,
por uma terra de sequidão e sombra de morte,
por uma terra pela qual ninguém transitava,
e na qual não morava homem algum?
7 E eu vos introduzi numa terra fértil,
para comerdes o seu fruto e o seu bem;
mas quando nela entrastes contaminastes a minha terra,
e da minha herança fizestes uma abominação.
8 Os sacerdotes não disseram:
Onde está o Senhor?
E os que tratavam da lei não me conheciam,
e os pastores prevaricavam contra mim,
e os profetas profetizavam por Baal,
e andaram após o que é de nenhum proveito.
Infidelidade incomparável
9 Portanto ainda contenderei convosco,
diz o Senhor;
e até com os filhos de
vossos filhos contenderei.
10 Pois, passai às ilhas de Quitim,
e vede; e enviai a Quedar,
e atentai bem,
e vede se jamais sucedeu coisa semelhante.
11 Houve alguma nação que trocasse os seus deuses,
ainda que não fossem deuses?
Todavia o meu povo trocou a
sua glória por aquilo que é
de nenhum proveito.
12 Espantai-vos disto, ó céus,
e horrorizai-vos!
Ficai verdadeiramente desolados,
diz o Senhor.
13 Porque o meu povo fez duas maldades:
a mim me deixaram,
o manancial de águas vivas,
e cavaram cisternas,
cisternas rotas, que não retêm águas.
14 Acaso é Israel um servo?
É ele um escravo nascido em casa?
Por que, pois, veio a ser presa?
15 Os filhos de leão rugiram sobre ele,
levantaram a sua voz;
e fizeram da sua terra uma desolação;
as suas cidades se queimaram,
e ninguém habita nelas.
16 Até os filhos de Nofe e de
Tafnes te quebraram o alto da cabeça.
17 Porventura não fizeste isto a ti mesmo,
deixando o Senhor teu Deus,
no tempo em que ele te guiava pelo caminho?
18 Agora, pois,
que te importa a ti o caminho do Egito,
para beberes as águas de Sior?
E que te importa a ti o caminho da Assíria,
para beberes as águas do rio?
19 A tua malícia te castigará,
e as tuas apostasias te repreenderão;
sabe, pois, e vê,
que mal e quão amargo é deixares ao Senhor teu Deus,
e não teres em ti o meu temor,
diz o Senhor Deus dos Exércitos.
Israel rendeu culto a Baal
20 Quando eu já há muito quebrava o teu jugo,
e rompia as tuas ataduras,
dizias tu: Nunca mais transgredirei;
contudo em todo o outeiro
alto e debaixo de toda a
árvore verde te andas
encurvando e prostituindo-te .
21 Eu mesmo te plantei como vide excelente,
uma semente inteiramente fiel;
como, pois,
te tornaste para mim uma
planta degenerada como vide estranha?
22 Por isso, ainda que te laves com salitre,
e amontoes sabão,
a tua iniquidade está gravada diante de mim,
diz o Senhor Deus.
23 Como dizes logo:
Não estou contaminada nem andei após os baalins?
Vê o teu caminho no vale,
conhece o que fizeste;
dromedária ligeira és,
que anda torcendo os seus caminhos.
24 Jumenta montês, acostumada ao deserto,
que, conforme o desejo da sua alma,
sorve o vento, quem a deteria no seu cio?
Todos os que a buscarem não se cansarão;
no mês dela a acharão.
25 Evita que o teu pé ande descalço,
e a tua garganta tenha sede.
Mas tu dizes: Não há esperança;
porque amo os estranhos, após eles andarei.
26 Como fica confundido o ladrão quando o apanham,
assim se confundem os da casa de Israel;
eles, os seus reis,
os seus príncipes,
e os seus sacerdotes, e os seus profetas,
27 Que dizem ao pau: Tu és meu pai;
e à pedra: Tu me geraste;
porque me viraram as costas,
e não o rosto;
mas no tempo da sua angústia dirão:
Levanta-te, e livra-nos.
28 Onde, pois, estão os teus deuses,
que fizeste para ti?
Que se levantem,
se te podem livrar no tempo da tua angústia;
porque os teus deuses, ó Judá,
são tão numerosos como as tuas cidades.
29 Por que contendeis comigo?
Todos vós transgredistes contra mim,
diz o Senhor.
30 Em vão castiguei os vossos filhos;
eles não aceitaram a correção;
a vossa espada devorou os
vossos profetas como um leão destruidor.
31 Oh geração!
Considerai vós a palavra do Senhor:
Porventura tenho eu sido para Israel um deserto?
Ou uma terra da mais espessa escuridão?
Por que, pois, diz o meu povo:
Temos determinado; não viremos mais a ti?
32 Porventura esquece-se a virgem dos seus enfeites,
ou a noiva dos seus adornos?
Todavia o meu povo se
esqueceu de mim por inumeráveis dias.
33 Por que ornamentas o teu caminho,
para buscares o amor?
Pois até às malignas
ensinaste os teus caminhos.
34 Até nas orlas dos teus
vestidos se achou o sangue
das almas dos inocentes e necessitados;
não cavei para achar,
pois se vê em todas estas coisas.
35 E ainda dizes: Eu estou inocente;
certamente a sua ira se desviou de mim.
Eis que entrarei em juízo contigo,
porquanto dizes: Não pequei.
36 Por que te desvias tanto,
mudando o teu caminho?
Também do Egito serás envergonhada,
como foste envergonhada da Assíria.
37 Também daquele sairás com as mãos sobre a tua cabeça;
porque o Senhor rejeitou a tua confiança,
e não prosperarás com eles.
Almeida Corrigida Fiel | acf ©️ 1994, 1995, 2007, 2011 Sociedade Bíblica Trinitariana do Brasil (SBTB). Todos os direitos reservados. Texto bíblico utilizado com autorização. Saiba mais sobre a SBTB. A Missão da SBTB é: Uma cópia da Bíblia Fiel ®️ para cada pessoa. Ajude-nos a cumprir nossa Missão!
ဣသရေလတို့နောင်တရရန်
1 တစ်ဖန် ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် ငါ့ဆီသို့ရောက်၍၊ သင်သည် ယေရုရှလင်မြို့သို့ သွားပြီးလျှင်၊ 2 အော်ဟစ်ရမည်အရာဟူမူကား၊ ထာဝရဘုရားက၊ လယ်မလုပ်သောတောအရပ်၌ သင်သည် ငါ့နောက်သို့ လိုက်သောအခါ၊ အသက်အရွယ်နုငယ်၍ ခံရသောကျေးဇူးကိုလည်းကောင်း၊ ထိမ်းမြားပေးစားခြင်းနှင့် ယှဉ်သော ချစ်ခြင်းမေတ္တာကိုလည်းကောင်း ငါအောက်မေ့၏။ 3 ထိုအခါ ဣသရေလအမျိုးသည် ထာဝရဘုရားအဖို့ သန့်ရှင်း၏။ စီးပွားတော်အဖို့ အဦးသီးသော အသီးဖြစ်၏။ သူတို့ကို လုယူသောသူ အပေါင်းတို့သည် အပြစ်ရှိကြ၏။ ထိုသူတို့အပေါ်မှာ ဘေးဥပဒ်ရောက်ရသည်ဟု ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏။
ဘိုးဘေးများလွန်ကျူးသည့်အပြစ်
4 အို ယာကုပ်အမျိုးနှင့် ဣသရေလအမျိုးအနွယ်အပေါင်းတို့၊ ထာဝရဘုရား၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို နားထောင်ကြလော့။ 5 ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ သင်တို့၏ဘိုးဘေးတို့သည် ငါ့ထံမှဝေးစွာထွက်သွား၍၊ အနတ္တလမ်းသို့လိုက်လျက်၊ အနတ္တသက်သက် ဖြစ်ရမည်အကြောင်း၊ ငါ၌အဘယ်မည်သောအပြစ်ကို တွေ့ကြသနည်း။ 6 သူတို့က၊ ငါတို့ကို အဲဂုတ္တုပြည်မှကယ်နုတ်၍၊ တောတစ်လျှောက်လုံး၊ လွင်ပြင်၊ မြေတွင်းနှင့် ပြည့်စုံသောပြည်၊ သွေ့ခြောက်၍ သေမင်းအရိပ် လွှမ်းမိုးသောပြည်၊ ခရီးသွားသောသူ၊ နေရာကျသောသူ မရှိသော ပြည်တစ်လျှောက်လုံးသို့ ပို့ဆောင်သော ထာဝရဘုရားသည် အဘယ်မှာရှိတော်မူသနည်းဟု မမေးကြ။ 7 ဝပြောသောပြည်၏အသီးအနှံ ဆီဥဆီကြည်ကိုစားစေခြင်းငှာ သင်တို့ကို ငါဆောင်သွင်း၍၊ သင်တို့သည် ဝင်စားသောအခါ၊ ငါ့ပြည်ကို ညစ်ညူးစေ၍၊ ငါ၏အမွေကို ရွံရှာဖွယ်ဖြစ်စေကြသည်တကား။ 8 ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့က၊ ထာဝရဘုရားသည် အဘယ်မှာရှိတော်မူသနည်းဟု မမေးကြ။ ကျမ်းတတ်တို့သည် ငါ့ကိုမသိကြ။ သင်းအုပ်တို့ သည် ငါ့ကိုပြစ်မှားကြ၏။ ပရောဖက်တို့သည် ဗာလကိုအမှီပြု၍ ဟောပြောလျက်၊ ကျေးဇူးမဲ့သောလမ်းသို့ လိုက်ကြ၏။
လူမျိုးတော်အားစွဲဆိုသည့်အမှု
9 ထိုကြောင့်၊ သင်တို့နှင့် သင်တို့သားသမီးများကို ငါစစ်ကြောမည်ဟု ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏။ 10 ခိတ္တိမ်ကျွန်းတို့သို့ ကူး၍ ကြည့်ရှုကြလော့။ ကေဒါပြည်သို့ လူကိုစေလွှတ်၍၊ ထိုသို့ဖြစ်ဖူးပြီလောဟု စေ့စေ့ကြည့်ရှုဆင်ခြင်ကြလော့။ 11 အခြားတစ်ပါးသောလူမျိုး ကိုးကွယ်သောဘုရားသည် ဘုရားမဟုတ်သော်လည်း၊ ပြောင်းလဲဖူးပြီလော။ ငါ၏လူမျိုးသည် ကျေးဇူးမပြုနိုင်သော အရာဖို့ မိမိတို့ဘုန်းကို ပြောင်းလဲကြပြီတကား။ 12 ထာဝရဘုရားမိန့်တော်မူသည်ကား၊ အို မိုးကောင်းကင်တို့၊ ထိုအမှုကို မိန်းမောတွေဝေ၍၊ ကြက်သီးမွေးညင်း ထသည်တိုင်အောင် ထိတ်လန့်လျက်နေကြလော့။ 13 ငါ၏လူတို့သည် အသက်စမ်းရေတွင်းတည်းဟူသော၊ ငါ့ကိုစွန့်ပစ်၍၊ ရေမလုံ၊ ပဲ့ပျက်သောရေကျင်းတို့ကို တူးသောအားဖြင့် ဒုစရိုက်နှစ်ပါးကို ပြုကြပြီ။
သစ္စာဖောက်မှု၏အကျိုးဆက်များ
14 ဣသရေလသည် ကျွန်ဖြစ်သလော။ ကျွန်သားပေါက် ဖြစ်သလော။ အဘယ်ကြောင့် လုယူခြင်းကို ခံရသနည်း။ 15 ခြင်္သေ့တို့သည် သူ့ကိုဟောက်၍ အသံမြည်ကြပြီ။ သူ၏ပြည်ကို ဖျက်ဆီးကြပြီ။ သူ၏မြို့တို့သည် မီးလောင်သောကြောင့်၊ အဘယ်သူမျှ မနေရ။ 16 နောဖမြို့သားနှင့် တာပနက်မြို့သားတို့သည် သင်၏ဦးထိပ်ကို စားကြပြီ။ 17 သင့်ကို ပို့ဆောင်တော်မူသော သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကို သင်သည်စွန့်သောကြောင့်၊ ထိုသို့သောအပြစ် ရောက်သည် မဟုတ်လော။ 18 ယခုမှာ သင်သည် ရှိဟောရမြစ်ရေကို သောက်အံ့သောငှာ၊ အဲဂုတ္တုလမ်းသို့ အဘယ်ကြောင့် လိုက်သနည်း။ ဥဖရတ်မြစ်ရေကို သောက်အံ့သောငှာ၊ အာရှုရိလမ်းသို့ အဘယ်ကြောင့် လိုက်သနည်း။ 19 သင်၏ ဒုစရိုက်သည် သင့်ကိုဆုံးမမည်။ သင်၏ဖောက်ပြန်ခြင်းသည် သင့်ကို အပြစ်ပေးမည်။ သို့ဖြစ်၍ သင်၏ဘုရားသခင် ထာဝရဘုရားကို စွန့်ပစ်သောအမှု၊ ငါ့ကိုမကြောက်ဘဲ နေသောအမှုသည်၊ မကောင်းသောအမှု၊ ခါးသောအမှုဖြစ်သည်ကို သိမြင်ရမည်ဟု ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏။
ထာဝရဘုရားကိုတ်ပြုရန်ငြင်းဆန်ခြင်း
20 ရှေးကာလ၌ သင်ထမ်းရသောထမ်းပိုး၊ သင်၌ချည်သော နှောင်ဖွဲ့ခြင်းကို ငါချိုးချွတ်၍ သင်က၊ အကျွန်ုပ်သည် မမှားယွင်းဘဲနေပါမည်ဟု ကတိထားသော်လည်း၊ မြင့်သောတောင်ရှိသမျှ အပေါ်၌လည်းကောင်း၊ စိမ်းသောသစ်ပင်ရှိသမျှ အောက်၌လည်းကောင်း၊ ကိုယ်ကိုချ၍ ပြည့်တန်ဆာလုပ်လေ၏။ 21 အကောင်းဆုံးသော စပျစ်နွယ်ပင်အမျိုးစစ်ဖြစ်သော သင့်ကို ငါစိုက်ပျိုးသော်လည်း၊ သင်သည် ငါ့ရှေ့မှာ အဘယ်မျှလောက် ဖောက်ပြန်၍၊ အမျိုးမစစ်သော စပျစ်နွယ်ပင် ဖြစ်ပါသည်တကား။ 22 သင်သည် ပေါက်ဆပ်ပြာနှင့် ရေချိုး၍၊ ချက်သော ဆပ်ပြာအများကို သုံးသော်လည်း၊ သင်၏အပြစ်သည် ငါ့ရှေ့မှာထင်ရှားသည်ဟု အရှင်ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူ၏။ 23 သင်ကလည်း၊ ငါသည် ညစ်ညူးခြင်းမရှိ၊ ဗာလဘုရားတို့နောက်သို့ မလိုက်ဟု အဘယ်သို့ ဆိုနိုင်သနည်း။ ချိုင့်၌ သင်လိုက်သောလမ်းကို ကြည့်ရှုလော့။ သင်ပြုသောအမှုတို့ကို ဝန်ခံလော့။ လျင်မြန်စွာပြေး၍ လှည့်လည်တတ်သော ကုလားအုတ်မ ပါတကား။ 24 တော၌ လှည့်လည်၍ ကိလေသာရာဂစိတ်နှင့် လေကိုရှူတတ်သော မြည်းရိုင်းမပါတကား။ အချိန်ရောက်သောအခါ အဘယ်သူ ဆီးတားနိုင်သနည်း။ သူ့ကိုရှာအံ့သောငှာ အဘယ်သူမျှ ပင်ပန်းခြင်းကို မခံရ။ အချိန်စေ့သောအခါ သူ့ကိုတွေ့လိမ့်မည်။ 25 သင်၏ခြေနင်းကို မပျက်စေနှင့်။ ရေငတ်ခြင်းအကြောင်းကို မပြုနှင့်ဟု ဆိုသော်လည်း၊ သင်က မျှော်လင့်စရာမရှိ၊ အလျှင်းမရှိ။ သူတစ်ပါးတို့ကို ငါချစ်၍၊ သူတို့နောက်သို့ လိုက်မည်ဟု ပြန်ပြော၏။
ဣသရေလအပြစ်ဒဏ်ခံသင့်ခြင်း
26 ဖမ်းမိသောသူခိုးသည် ရှက်သကဲ့သို့၊ ဣသရေလအမျိုး၏ ရှင်ဘုရင်၊ မင်းသား၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်၊ ပရောဖက်နှင့်တကွ အမျိုးသားများတို့သည် ရှက်ကြ၏။ 27 သစ်တုံးအား၊ ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်အဘဖြစ်တော်မူ၏ ဟူ၍လည်းကောင်း၊ ကျောက်အားလည်း၊ ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်ကို ဖွားမြင်တော်မူပြီ ဟူ၍လည်းကောင်းဆိုလျက်၊ စင်စစ် ငါ့ကို မျက်နှာမပြု၊ ကျောခိုင်းကြသော်လည်း၊ အမှုရောက်လျှင်မူကား၊ ထတော်မူပါ၊ အကျွန်ုပ်တို့ကို ကယ်မတော်မူပါဟု လျှောက်တတ်ကြ၏။ 28 ကိုယ်အဖို့ သင်လုပ်သောဘုရားတို့သည် အဘယ်မှာရှိကြသနည်း။ အမှုရောက်သောအခါ သူတို့သည် တတ်နိုင်လျှင် ထ၍ ကယ်ကြပါလေစေ။ အို ယုဒပြည်၊ သင်သည် မြို့များအရေအတွက်ရှိသည်အတိုင်း၊ သင်၏ဘုရားများ ရှိပါသည်တကား။ 29 ထာဝရဘုရား မိန့်တော်မူသည်ကား၊ သင်တို့သည် အဘယ်အကျိုးအလိုငှာ ငါနှင့် တရားတွေ့ကြမည်နည်း။ သင်တို့ရှိသမျှသည် ငါ့ကို ပြစ်မှားကြပြီ။ 30 ငါသည် သင်တို့သားများကို အချည်းနှီးဒဏ်ပေးပြီ။ သူတို့သည် ဆုံးမခြင်းကို မခံကြ။ သင်တို့၏ဓားသည် လုယူဖျက်ဆီးတတ်သော ခြင်္သေ့ကဲ့သို့၊ သင်တို့၏ ပရောဖက်များကိုဖျက်ဆီးလေပြီ။
31 ယခုဖြစ်သော အမျိုးသားတို့၊ ထာဝရဘုရား၏အမိန့်တော်ကို ဆင်ခြင်ကြလော့။ ငါသည် ဣသရေလအမျိုး၌ တောကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ မှောင်မိုက်နိုင်ငံကဲ့သို့လည်းကောင်း ဖြစ်ဖူးသလော။ ငါ၏လူတို့က၊ ငါတို့သည် အရပ်ရပ်သို့ လည်မည်။ ကိုယ်တော်ထံသို့ နောက်တစ်ဖန် မချဉ်းကပ်ဟု အဘယ်ကြောင့် ဆိုကြသနည်း။ 32 အပျိုမသည် မိမိ၌ဆင်သော တန်ဆာကိုလည်းကောင်း၊ မင်္ဂလာဆောင် သတို့သမီးသည် မိမိခါးပန်းကိုလည်းကောင်း မေ့လျော့နိုင်သလော။ သို့သော်လည်း၊ ငါ၏လူတို့သည် မရေတွက်နိုင်အောင် များစွာသောကာလပတ်လုံး ငါ့ကို မေ့လျော့ကြပြီ။ 33 သင်သည် ရည်းစားကိုရှာခြင်းငှာ သင်တို့ ဘာသာဓလေ့တို့ကို အဘယ်ကြောင့်ပြုပြင်သနည်း။ သင်၏အသိအကျွမ်းတို့ကို သွေးဆောင်လေပြီတကား။ 34 ထိုမှတစ်ပါး၊ အနိုင်အထက်ပြုသည်ကို သင်မတွေ့။ အပြစ်မရှိသော ဆင်းရဲသားတို့ကို အသေသတ်၍၊ သွန်းသော အသွေးသည် သင်၏အဝတ်စွန်း၌ ထင်ရှား၏။ 35 ထိုသို့သော အပြစ်များရှိသော်လည်း သင်က၊ ငါ၌အပြစ်မရှိသောကြောင့်၊ ဘုရားသခင်၏အမျက်တော်သည် ငါမှလွှဲသွားလိမ့်မည်ဟု ဆိုပါသည်တကား။ ငါ၌အပြစ်မရှိဟုဆိုသောကြောင့်၊ သင့်ကို ငါစစ်ကြောစီရင်မည်။ 36 သင်သည် အရပ်ရပ်သို့ ပြောင်းလဲခြင်းငှာ၊ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှလောက်လှည့်လည်သနည်း။ အာရှုရိပြည်ကို ရှက်ကြောက်သည်နည်းတူ၊ အဲဂုတ္တုပြည်ကို ရှက်ကြောက်လိမ့်မည်။ 37 သင်သည် မိမိလက်ကို မိမိခေါင်းပေါ်မှာတင်လျက်၊ ထိုပြည်မှ အမှန်ထွက်သွားရလိမ့်မည်။ အကြောင်းမူကား၊ သင်ခိုလှုံသောအရာတို့ကို ထာဝရဘုရားသည်ပယ်တော်မူသောကြောင့်၊ ခိုလှုံ၍ အကျိုးကို မရနိုင်ရာ။
/images/a/Tcg2NiV7ce24OT6kCIQGR)
/images/a/a0208299-6f37-40a0-66e1-2576b9435f00)