4 ज़ैखन मीं ज़मीनरी बुनीयाद रख्खी, तैखन तू कोड़ि थियो?
अगर तू समझ़दारस त जुवाब दे।
5 तैसेरी नाप केनि ठहराई, कुन तू ज़ानतस
तैस पुड़ केनि सूत लावं?
6 तैसेरी बुनीयाद कौस पुड़ रख्खी जेई,
या केनि तैसेरे कूनेरो घोड़ रख्खो,
7 ज़ैखन झ़ेझ़ेरे तारे अकोट्ठे भोइतां आनन्दे सेइं गीतां ज़ोते थिये
ते परमेशरेरे सब स्वर्गदूत जयजयकार केरते थिये?
8 फिरी ज़ैखन समुन्दर एरहो निस्सो ज़ेन्च़रे तै गर्भे मरां निस्सो,
तैखन केनि दार बन्द केरतां तै रोको;
9 तै अवं आईं, ज़ैनी तै बिदलारी सेइं ढक्को
ते बड़े आंधरे मां पलेट्टो,
10 ते समुन्दरेरे लेई हद बनाई
ते इन ज़ोइतां अड्डे ते पल्ले लेइतां दित्ते,
11 ते मीं समुन्दरे सेइं इन ज़ोवं ‘इड़ी तगर एई, ते अग्रोवं न गा,
ते तेरी उछ़ड़ने बैली छ़ेल्ही इड़ी रुकी गान।’