1 "चैंदरी खान त भोतीए,
ते सोन्नू शुद्ध केरनेरे लेई भी ठार भोतीए ज़ैड़ी लोक गातन।
2 लोंह मित्ती मरां कढू गाते ते तांबो
कच़्च़ी धात साफ केरने सेइं पितल कढी गातीए।
3 मैन्हु आंधरे दूर केरतां,
दूर-दूर तगर घेड़ी-घेड़ी,
आंधरे ते गुप आंधरे मां घोड़ तोपतन।
4 ज़ैड़ी लोक रहतन तैट्ठां दूर तैना खान घड़तन
तैड़ी ज़मीनी पुड़ च़लनेबालां केरे टेपलोरे
तैना मैन्हन करां दूर रेस्सन सेइं टेंगोरे रहतन।
5 ई ज़मीन ज़ै आहे, इस सेइं रोट्टी त मैलतीए,
पन तैसेरो बुनियों हिस्सो एरहो बेदलोते ज़ेन्च़रे अग्गी सेइं।
6 तैसेरे घोड़ नीलमणेरी ठार आन,
ते तैस्से मां सोन्नेरी धूड़ भी आहे।
7 तैसेरी बत कोई च़ुड़ोलोवं न ज़ाने,
ते कोन्ची इल्लरी नज़र तैस पुड़ न पेई।
8 तैस पुड़ जंगली जानबरेईं पव नईं रखोरो,
ते न तैस मेइं भोइतां कोई शेर कधी जेवरोए।
9 तै चकमकेरे घोड़े पुड़ हथ लाते,
ते पहाड़न ज़ीलना पुटते।
10 तै चट्टानी घेड़तां सुरंग बनाते,
ते तैसेरी एछ़्छ़न हर अक कीमती चीज़ लेइहोतीए।
11 तै दरियान एन्च़रे रोकते, कि तैन मरां अक तेप्पु भी पानी न ट्लिशड़े
ते ज़ैन किछ छ़पेरू आहे तैस तै लौई मां कढते।
12 पन अक्ल कोड़ि मैल्ही सकतीए?
ते समझ़री ठार कोड़िए?
13 अक्लरी कीमत मैन्हु पतो नईं,
ज़ींतां केरे लोके मां तै कोन्ची न मैल्हे!
14 डुग्घो समुन्दर ज़ोते, ‘तै मीं मां नईं,’
ते समुन्दर भी ज़ोते, ‘तै मीं कां न एज्जे।’
15 शुद्ध सोन्ने सेइं तै घिन्नी न गाए।
ते न तैसेरे कीमतरे लेई चाँदी तुल्ली गाए।
16 न त तैस साथी ओपीरेरे कुंदनेरी बराबरी भोइ सकतीए;
ते न कीमती सुलैमानी घोड़ या नीलमणेरी।
17 न सोन्नू, न शीशो तैसेरो ज़ेरो रेइ सकते,
सोन्नेरे गेहनेरे बदले भी तै न मैल्ही।
18 मूँगे ते स्फटिकमणि एरी तैसेरे अग्गर कुन गलबात!
अक्लरी कीमत मोतन करां भी जादे।
19 कूश मुल्खेरे पद्मराग तैसेरे ज़ेरे न ठहरी सके;
ते न तैस सेइं शुद्ध सोन्नेरी बराबरी भोइ सकतीए।
20 फिरी अक्ल कोड़ि मैल्ही सकतीए?
ते समझ़री ठार कोड़ि?
21 तै सब जानदारां केरि एछ़्छ़न करां छ़पोरीए,
ते अम्बरेरां च़ुड़ोलन हेरने मां न एज्जे।
22 नाश ते मौत ज़ोतिन,
‘असेईं तैसेरी चर्चा शुनोरीए।’
23 पन परमेशर तैसेरी बत समझ़ते,
ते तैसेरी ठारारो तैस पतोए।
24 तै त महासागरां ते समुन्दरां केरि गहराई तगर तकतो रहते,
ते सारे अम्बरे हैठ हेरते।
25 ज़ैखन तैने हवारी शक्ति ठहराई,
ते पानी नापी सेइं नापू,
26 ते झ़ेड़रे लेई कानून
ते गुड़ने ते झ़पनेरे लेई बत ठहराई,
27 तैखन तैने अक्ल हेरतां तैसेरू बियान भी कियूं,
ते तैस सिद्ध केरतां तैसेरो पूरो भेद ज़ानो।
28 तैखन परमेशरे मैन्हु सेइं ज़ोवं,
‘हेर, प्रभुएरो डर मन्नो ईए अक्ले
ते बुरैई करां दूर रानू ईए समझ़े।’"