1 फिरी एलीहूए इन भी ज़ोवं,
2 "थोड़े च़िरे सबर केर, ते अवं तीं समझ़ालो,
किजोकि परमेशरेरे तरफां मीं किछ होरू भी ज़ोनूए।
3 अवं अपने ज्ञानेरी गल दूरेरां आनेलो,
ते अपने बनानेबाले धर्मी ठहरेइलो।
4 इन पक्कू आहे कि गल्लां झूठी न भोल्ही,
तै ज़ै तीं साथीए तै पूरो ज्ञानी आहे।
5 हेर, परमेशर सामर्थी आहे, ते कोन्ची घटिया न ज़ाने;
तै समझ़नेरी शेक्ति मां शक्ति बालोए।
6 तै दुष्टन ज़ींते न रख्खे,
ते गरीबन तैन केरू हक देते।
7 तै धर्मी लोकन करां एपनी एछ़्छ़ी न फेरे,
बल्के तैन्न राज़न सेइं साथी हमेशारे लेई तखते पुड़ बिशालते,
ते तैना उच्चे पदे हासिल केरतन।
8 ते चाहे तैना बेड़न मां ट्लाए गान
ते दुखेरे रेस्सन सेइं बन्धे गान,
9 फिरी भी परमेशर तैन पुड़ तैन केरां कम्मां,
ते तैन केरो ई पाप बांदो केरते, कि तैनेईं घमण्ड कियोरूए।
10 तै तैन केरे कन शिक्षा शुन्नेरे लेई खोलते,
ते हुक्म देते कि तैना बुरैई करां दूर रान।
11 अगर तैना शुन्तां तैसेरी सेवा केरन,
त तैना अपने ज़िन्दगरे दिहाड़े खुशी सेइं,
ते अपने साल सुखे सेइं पूरे केरतन।
12 पन अगर तैना न शुन्न, त तैना तलवारी सेइं नाश भोइ गातन,
ते अज्ञानता मां मरतन।
13 पन तैना ज़ैना मने-मने अधर्मी भोइतां सरक बद्धातन,
ते ज़ैखन तै तैन्न बन्धते, तैखन भी बिनती न केरे,
14 तैना जुवैनी मां मेरि गातन
ते तैन केरि ज़िन्दगी लुच्चां केरे दरमियान नाश भोतीए।
15 तै दुखी लोकन तैन केरे दुखे करां छुटाते
ते ज़ुलमे मां तैन केरो कन खोलते।
16 पन तै तीं भी क्लेशेरे ऐशी मरां केढतां
एरे खुल्ले ठैरी मां पुज़ाते ज़ैड़ी तंगी नईं,
ते रोड़ी-रोड़ी खानेरी चीज़ां तेरे मेज़े पुड़ बंटते।
17 पन तीं दुष्टां केरो ज़ेरो फैसलो कियोरोए
एल्हेरेलेइ फैसले ते न्याय तीं सेइं पलैटोरे रहतन।
18 हेर, तू सरकी सेइं भेरतां मज़ाक न बना,
ते न रिश्पती जादे बाड़ बुझ़तां बत्ती मरां बेदलो।
19 कुन तेरी लेरां देनी या तेरी ताकत तीं दुखे करां छुटकारो देली?
20 तैस रातरी इच्छा न केर,
ज़ैस मां मुल्खे-मुल्खेरे लोक अपने-अपने ठारी करां दूर किये गातन।
21 खबरदार रा, अनर्थ कम्मेरे पासे न फिर,
तीं त दुखे करां जादे इन्ने च़ुनोरूए।
22 हेर, परमेशर अपने शेक्ति सेइं बड्डां-बड्डां कम्मां केरते,
तैसेरो ज़ेरो शिक्षा देनेबालो कौने?
23 केनि तैसेरे च़लनेरी बत ठहरावरीए?
ते कौन तैस सेइं ज़ोइ सकते, ‘तीं न जाइज़ कम कियोरूए?’
24 तैसेरे कम्मां केरि महिमा ते तारीफ़ केरनी याद रख,
ज़ेसेरी तारीफ़रू गीत मैन्हु ज़ोते एवरेन।
25 सब लोक तैस ध्याने सेइं तकतन,
ते मैन्हु तैस दूर-दूरेरां लहते।
26 हेर, परमेशर महान ते इश्शे ज्ञाने करां बड़ो दूरे,
ते तैसेरे सालां केरि गिनती बेशुमारे।
27 किजोकि तै त पैनेरे तेप्पु उबरे खिचते
तैना निहारे सेइं झ़ड़ी भोइतां ट्लिशड़तन,
28 तै उच्ची-उच्ची बिदलार उलटाते
ते मैन्हन पुड़ बड़े जादे बखतन।
29 फिरी कुन कोई बिदलारारू फैलानू
ते तैसेरे मण्डले मां गुड़नु सेमझ़ी सकते?
30 हेर, तै अपने लौई च़ेवरे पासे फैलाते,
ते समुन्दरेरे डुग्घारे ढकते।
31 किजोकि तै मुल्खे-मुल्खेरे लोकां केरो न्याय इन्ने सेइं केरते,
ते खानेरी चीज़ां हेछी देते।
32 तै बिजली अपने हथ्थे मां नेइतां
तैस हुक्म देते कि निशाने पुड़ बिछ़ड़े।
33 इसेरू गुड़नु तैसेरी खबर देते
जानबर भी बांदू केरतन कि तूफान एजने लगोरोए।"