1 तैखन अय्यूबे ज़ोवं,
2 "कमज़ोर मैन्हेरी तीं केत्री जादे मद्दत की,
ते ज़ेसेरी पाखड़ी मां ताकत नईं, तै तीं केन्च़रे सम्भालो?
3 बेअक्ल मैन्हु तीं केत्री रोड़ी सलाह दित्ती,
ते अपनि अक्ल केरही रोड़ेच़ारे बांदी कियोरीए?
4 तीं केसेरे मद्दतरे लेई गल्लां ज़ोई?
ते केसेरे मनेरी गल्लां तेरे ऐशी मरां निस्सी?"
5 "बड़े दिहाड़ां केरे मर्रोरे लोकां केरि आत्मा
पानी ते तैसेरे रानेबालां केरे बुन थेरकितन।
6 पाताल परमेशरेरे सामने खुल्लू रहते,
ते नाशेरी ठार ढेकोए न।
7 तै उत्तरेरो पासो बे बुनीयाद फैलतां रहते,
ते बगैर टेके धरती टेंगतां रखते।
8 तै पानी अपने कैली बिदलारी मां बेन्धतां रखते,
ते बिदलार तैसेरे भारे सेइं न फटे।
9 तै अपने तखतेरे सामने बिदलार फैलेइतां
चाँदनी छ़ुपेइतां रखते।
10 लौई ते आंधरेरे मझ़ाटे ज़ैड़ी हद बनेवरीए,
तैड़ी तगर तैने पैनेरी हद बनेइतां रख्खोरीए।
11 तैसेरे डांटने सेइं
अम्बरेरे खम्भे थरकतन ते हैरान भोतन।
12 तै अपने ताकती सेइं समुन्दरे च़ुप,
ते अपनि अक्ली सेइं रहबे नाश केरते।
13 तैसेरी आत्माई सेइं अम्बर साफ भोइ गाते,
तै अपने हथ्थे सेइं तेज़ च़लनेबाले सप्पे मारते।
14 हेरा, इना त तैसेरां कम्मां आन;
ते तैसेरी पोल्ली ज़ेरि आवाज़ शुनोतीए,
फिरी तैसेरे गरज़नेरी शक्ति कौन सेमझ़ी सकते?"