1 "पन हुनी ज़ैन केरि उमर मीं करां घटे, तैना मेरो मज़ाक बनातन,
तैना ज़ैन केरे सियानन अवं एपनी भैड्डां-छ़ेल्ली केरे कुतरां केरे कम्मेरे काबल भी न थियो ज़ानतो।
2 तैन केरे ताकती सेइं मीं कुन फैइदो भोइ सकतो थियो?
तैन केरो ज़ोर त गातो राव।
3 तैना गरीबी ते कालेरे मारे लिस्से भेवरेन,
तैना आंधरे ते गैर आबाद ठारन मां शुकोरी धूड़ च़टतन।
4 तैना झ़ैल्लां केरे आसे पासेरां लूनू शाग ट्लोड़तन,
ते झाऊ एरां ज़ीलां खातन।
5 तैना मैन्हु केरे दरमियाने मरां कढे गातन,
तैन पत्ती लोक एन्च़रे चिन्डां मारतन, ज़ेन्च़रे च़ोरे पत्ती।
6 डरने बाले नालन मां, ज़मीनरे गत्तन मां,
ते चट्टान्न मां, तैन्न रानू पेते।
7 तैना झ़ैल्लन मांमेइं चिन्डां मारतन,
ते कंटन बाले झ़ैल्लन हठ बिश्शोरे रहतन।
8 तैना बेवकूफ ते नीच़ लोकां केरे खानदाने मरां आन
ज़ैना मार देइतां इस मुल्खे मरां कढे जेवरे थिये।
9 एरे लोक गीतन मां मेरो मज़ाक बनातन,
ते मीं पुड़ तानो मारतन।
10 तैना मीं सेइं नफरत केरतां दूर रहतन,
तैना मेरे तुत्तरे पुड़ थुकने करां भी न डरन।
11 परमेशरे ज़ै मेरी रस्सी खोलतां मीं दुख दित्तोरोए,
एल्हेरेलेइ तैना मेरे सामने ऐशी मां लगाम न रखन।
12 मेरे देइने पासे बाज़ारू लोक खड़े भोतन,
तैना मेरे पव घिशकातन,
ते मेरे नाशेरे लेई अपने इंतज़ाम केरतन।
13 ज़ैन केरो कोई मद्दत केरनेबाले नईं,
तैना भी मेरे बत्तन बन्द केरतन,
ते मेरी मुसीबती बद्धातन।
14 मन्ना बड्डे गत्ते मांमेइं भोइतां तैना एइतन,
ते उज़ाड़े मरां भोइतां मीं पुड़ हमलो केरतन।
15 मीं मां घबराहट पेई जेवरीए,
ते मेरू अमीर भोनू बाते सेइं उडारू जेवरूए,
ते मेरू सुख बिदलारारू ज़ेरू च़लू जेवरूए।
16 ते हुनी अवं दुखेरे समुन्दरे मां डुब्बो गाताईं;
दुखेरे दिहाड़ेईं अवं ट्लावरो आईं।
17 राती मेरी हेड्डी मेरे अन्ट्ल कोशोई गैतिन
ते मेरी सीरन मां चैन न पे
18 मेरी बिमैरी बेड़ि जादे भोनेरे वजाई सेइं मेरे लिगड़ां केरो रंग बेदलोई जेव;
तैना मेरे कुरतेरे गलमेरां ज़ेरां मीं सेइं पलैटोई जेआं।
19 परमेशरे अवं च़िकरी मां शारोरोईं,
ते अवं मित्ती ते मांज़नरो ज़ेरो भोइ जेवरोईं।
20 हे परमेशर अवं मद्दतरे लेई तीं कां बिनती केरताईं, पन तू न शुनस;
अवं खड़ो भोताईं पन तू मेरे पासे टेटोने लगतस।
21 तू बेदलतां मीं पुड़ सखत भोइ जेवरोस;
ते अपने मज़बूत हथ्थे सेइं मीं सतातस।
22 तू बाते सेइं मीं उडारतस,
ते ऐंधरे पैनी मां मीं गालतस।
23 हाँ, मीं पूरू याकीने, तू मीं मौती कां नेड़े नेतस,
ते तैस घरे मां पुज़ालो,
ज़ैन सब ज़ींते प्रैणी केरे लेई ठहरावं जेवरूए।
24 फिरी भी कुन कोई झ़ड़ते वक्त हथ अग्रोवं न केरेलो?
ते कुन कोई आफतरे वक्ते फरियाद न केरेलो?
25 कुन अवं तैसेरेलेइ लेरां न थियो देतो, ज़ेसेरे बुरे दिहाड़े एइते थिये?
ते कुन गरीब मैन्हेरे वजाई सेइं अवं आत्माई मां दुखी न थियो भोतो?
26 ज़ैखन अवं सुखेरी बत थियो तकतो, तैखन आफत आई;
ते ज़ैखन अवं लौअरी उमीद केरतां थियो, तैखन आंधरू पेई जेव।
27 मेरी आंट्लां लगातार उबलती रैतिन ते तैन आराम न मैल्हे;
मेरे दुखेरे दिहाड़े एवरेन।
28 अवं शोगेरां लिगड़ां लेइतां ज़ेन्च़रे दिहाड़े बगैर गेर्मां कालो भोइ जेव।
ते अवं सभाई मां खड़ो भोइतां मद्दतरे लेई फरियाद केरताईं।
29 अवं गिद्दां केरो ढ्ला
ते शुतुर्मुर्गां केरो साथी भोइ जेवरोईं।
30 मेरी चमड़ी काली भोइतां मीं पुड़ां झ़ड़ती गातीए,
ते गेर्मी सेइं मेरी हेड्डी फुकोई जेई।
31 इस वजाई सेइं मेरी सारेंगी सेइं शोग
ते मेरी बेंशोई सेइं लेरां केरि आवाज़ निसतीए।"