Hopa 41

1 "E taea rānei a Rewiatana te kukume mai e koe ki te matau?

Te pēhi rānei i tōna arero ki te aho?

2 E whakanohoia rānei e koe he aho ki tōna ihu?

E pokaia rānei e koe tōna kauae ki te matau?

3 E maha rānei āna īnoi ki a koe?

E kōrero ngāwari rānei ia ki a koe?

4 E whakarite kawenata rānei ia ki a koe?

E riro ai ia i a koe hei pononga oti tonu mai?

5 Ka rite rānei ia ki te manu hei mea tākaro māu?

E herea rānei ia e koe hei mea mā āu kōtiro?

6 E waiho rānei ia hei taonga hokohoko mā ngā rōpū tāngata hī ika?

E wehewehea atu rānei mā ngā kaihokohoko?

7 E kapi rānei tōna kiri i o tao?

Tōna pane i ngā wero ika?

8 Kia pā tōu ringa ki a ia;

maharatia te whawhai, ā, kei pēnā ā mua.

9 Nanā, he hori kau te manako ki a ia;

e kore rānei tētahi e hinga noa ki te kite kau atu i a ia?

10 Kāhore he tangata e māia rawa hei whakaoho i a ia;

nā, ko wai e tū ki tōku aroaro?

11 Ko wai te tangata nāna te mea kua takoto wawe ki ahau, e whakautu ai ahau ki a ia?

Ahakoa he aha te mea i raro i ngā rangi, puta noa, nāku katoa.

12 "E kore e hunā e ahau te kōrero mō ōna wāhi, mō tōna kaha,

mō te ātaahua hoki o tōna hanganga.

13 Mā wai e tīhore a waho o tōna kākahu?

Ko wai e tae ki tāna paraire rererua?

14 Mā wai e whakatuwhera ngā tatau o tōna mata?

He wehi kei ōna niho ā taka noa.

15 Ko tāna e whakamanamana ai ko ōna unahi pakari;

tūtaki rawa pērā i te hīri piri tonu.

16 Nā, i te tata tonu o tētahi ki tētahi,

e kore te hau e puta i waenga.

17 Piri tonu rātou ki a rātou anō, mau tonu,

e kore anō e taea te wehe.

18 Ka tihe ia, ka kōwhā mai te mārama;

ā, ko te rite i ōna kanohi kei ngā kamo o te ata.

19 E puta ana mai i tōna māngai he rama mura,

mokowhiti ana ngā kora ahi.

20 Puta ana te paowa i ōna pongaponga,

me te mea nō te kōhua e koropupū ana, nō te otaota e kāia ana.

21 Ngiha ana ngā waro i tōna hā,

rere atu ana te mura i tōna māngai.

22 Kei tōna kakī te kaha e noho ana,

e tuapa ana te pāwera i tōna aroaro.

23 Ko ōna kikokiko tāwerewere piri tonu;

mārō tonu ki runga ki a ia, e kore e taea te whakakorikori.

24 Pakari tonu tōna ngākau ānō he kāmaka;

āe rā, mārō tonu ānō ko tō raro kōhatu huri.

25 Ka whakarewa ia i a ia ki runga ka wehi ngā tāngata nunui;

nā te pororaru ka pōrangi noa iho rātou.

26 Ki te whai tētahi i a ia ki te hoari, e kore e taea;

ahakoa e te tao, e te pere, e te koikoi rānei.

27 Ki tōna whakaaro he kakau wīti te rino,

he rākau popopopo te parāhi.

28 E kore ia e tahuti i te pere;

ki a ia ka meinga noatia ngā kōhatu o te kōtaha hei pāpapa.

29 Kīia ake e ia ngā patu hei pāpapa

e kataina ana e ia te huhū o te tao.

30 Ko raro ōna e rite ana ki te kōhatu koikoi;

e whārikitia ana e ia a runga o te paru ānō he patunga wīti.

31 E meinga ana e ia te rire kia koropupū ānō he kōhua,

me te moana kia rite ki te hinu.

32 E hangaia ana e ia he huarahi mārama i muri i a ia;

tērā e maharatia he hina te moana.

33 I te whenua nei kāhore he mea hei rite mōna,

he mea i hangā nei kāhore ōna wehi.

34 E titiro ana ia ki ngā mea tiketike katoa;

he kīngi ia mō ngā tama katoa a te whakapehapeha."

1 NIEMAND is so vermetel, dat hy hom durf terg nie; wie is hy dan wat voor My sou standhou?

2 Wie het eerste aan My gegee, dat Ek hom moet vergelde? Wat onder die ganse hemel is, is myne.

3 Ek wil nie swyg oor sy lede en hoe dit staan met sy kragsvolheid en die skoonheid van sy uitrusting nie.

4 Wie het die boonste van sy pantser opgelig? In sy dubbele gebit — wie kan daarin deurdring?

5 Die deure van sy gesig — wie het dit geopen? Rondom sy tande is verskrikking.

6 'n Voorwerp van trots is die groewe van die skilde, verseël met 'n vaste seël.

7 Die een is so naby die ander, dat die wind daar nie tussenin kan kom nie.

8 Hulle kleef aanmekaar, hou aanmekaar vas, onafskeibaar.

9 Sy genies laat lig skitter, en sy oë is soos die ooglede van die dageraad.

10 Uit sy mond kom fakkels, spat vuurvonke uit.

11 Uit sy neusgate kom rook, soos uit 'n kokende pot met biesiesvuur daarby.

12 Sy asem laat kole ontvlam, en 'n vlam gaan uit sy mond.

13 In sy nek woon sterkte, en voor hom uit spring ontsteltenis.

14 Die klompe van sy vleis is vas aanmekaar, aan hom vasgegiet, onbeweeglik.

15 Sy hart is hard soos 'n klip, ja, hard soos die onderste meulsteen.

16 As hy hom oplig, word die magtiges bang; van verbystering raak hulle buite hulself.

17 Raak iemand hom met die swaard — dit hou nie stand nie; geen spies, lans of assegaai nie.

18 Yster is vir hom soos strooi; koper soos hout wat vergaan het.

19 Die pyl laat hom nie vlug nie; slingerstene word vir hom soos stoppels.

20 Knopkieries is vir hom soos stoppels, en hy lag oor die gesuis van die lans.

21 Onderaan hom is spits skerwe: hy sprei 'n ware dorsslee uit op die modder.

22 Hy laat die diepte kook soos 'n pot; die waterplas maak hy soos 'n kokende salfpot.

23 Agter hom verlig hy die pad: 'n mens sou die watervloed aansien vir grys hare.

24 Sy gelyke is daar op die aarde nie, die skepsel sonder vrees.

25 Hy kyk alles aan wat hoog is; hy is koning oor al die trotse roofdiere.