1 Ouçam isto vocês, todos os povos; escutem, todos os que vivem neste mundo,2 gente do povo, homens importantes, ricos e pobres igualmente:3 A minha boca falará com sabedoria; a meditação do meu coração trará entendimento.4 Inclinarei os meus ouvidos a um provérbio; com a harpa exporei o meu enigma:5 Por que deverei temer quando vierem dias maus, quando inimigos traiçoeiros me cercarem,6 aqueles que confiam em seus bens e se gabam de suas muitas riquezas?7 Homem algum pode redimir seu irmão ou pagar a Deus o preço de sua vida,8 pois o resgate de uma vida não tem preço. Não há pagamento que o livre9 para que viva para sempre e não sofra decomposição.10 Pois todos podem ver que os sábios morrem, como perecem o tolo e o insensato e para outros deixam os seus bens.11 Seus túmulos serão suas moradas para sempre, suas habitações de geração em geração, ainda que tenham dado seus nomes a terras.12 O homem, mesmo que muito importante, não vive para sempre; é como os animais, que perecem.13 Este é o destino dos que confiam em si mesmos, e dos seus seguidores, que aprovam o que eles dizem. Pausa14 Como ovelhas, estão destinados à sepultura, e a morte lhes servirá de pastor. Pela manhã os justos triunfarão sobre eles! A aparência deles se desfará na sepultura, longe das suas gloriosas mansões.15 Mas Deus redimirá a minha vida da sepultura e me levará para si. Pausa16 Não se aborreça quando alguém se enriquece e aumenta o luxo de sua casa;17 pois nada levará consigo quando morrer; não descerá com ele o seu esplendor.18 Embora em vida ele se parabenize: "Todos o elogiam, pois você está prosperando",19 ele se juntará aos seus antepassados, que nunca mais verão a luz.20 O homem, mesmo que muito importante, não tem entendimento; é como os animais, que perecem.
1 Ki te tino kaiwhakatangi. He himene ma nga tama a Koraha. Whakarongo ki tenei, e nga iwi katoa: tahuri mai o koutou taringa, e nga tangata katoa o te ao.2 E nga tangata iti, koutou ko nga tangata rahi, e te tangata taonga korua ko te rawakore.3 Ka whakapuakina he matauranga e toku mangai: a he ata ngarahu te whakaaro o toku ngakau.4 Ka titaha toku taringa ki te kupu whakarite; ka puaki taku pepeha i runga i te hapa.5 Kia wehi ahau ki te aha i nga ra o te kino, ina karapotia ahau e te kino kei oku rekereke?6 Ko te hunga e whakawhirinaki ana ki o ratou taonga, e whakamanamana ana ki te nui o o ratou rawa;7 E kore tetahi o ratou e ahei te hoko i tona teina, te hoatu ranei i tetahi utu mona ki te Atua;8 He nui hoki te utu mo to ratou wairua, a me whakarere atu ake ake;9 Kia ora tonu ai ia ake ake: kia kaua e kite i te pirau.10 E kite ana hoki ia e matemate ana nga tangata whakaaro nui, e ngaro ngatahi ana te poauau me te whakaarokore, a mahue iho o ratou taonga ki etahi atu.11 Ki to ratou whakaaro puku, tera e pumau tonu o ratou whare me o ratou nohoanga, ki nga whakatupuranga katoa: huaina iho o ratou whenua ki o ratou ingoa.12 Heoi kahore te tangata e noho tonu i roto i te honore: ko tona rite kei nga kararehe ka moti nei.13 Ko to ratou ara tenei, ara ko to ratou poauau: heoi e whakapai ana to ratou uri ki a ratou korero. (Hera.14 Kei te hipi te rite: ko te wahi mo ratou ko te reinga; ko te mate hei hepara mo ratou, hei rangatira ano te hunga tika mo ratou i te ata; ko to ratou ataahua ma te reinga e whakamoti, kia kore ai he whare mona.15 Ma te Atua ia toku wairua e hoko mai i te reinga: ko ia hoki hei tukunga atu moku. (Hera.16 Kaua e wehi ua whai taonga te tangata, ina nui haere te kororia o tona whare;17 Kahore hoki ana mea e mau atu ai ia ina mate; e kore tona kororia e tuku iho i muri i a ia.18 Whakapai noa ia i tona wairua i a ia e ora ana; a ka whakamoemititia koe ua pai au mahi ki a koe ano.19 Ka haere ia ki te whakatupuranga o ona tupuna: e kore rawa ratou e kite i te marama.20 Ko te tangata e whakahonoretia ana, a kahore e whai whakaaro, kei nga kararehe ka moti nei tona rite.