1 O meu coração está resoluto, ó Deus; Cantarei, sim cantarei louvores, até com a minha glória.2 Despertai, saltério e harpa; Eu farei acordar a aurora.3 Dar-te-ei graças entre os povos, Jeová; Cantarei louvores a ti entre as nações.4 Pois grande acima dos céus é a tua benignidade, E a tua verdade chega até as nuvens.5 Sê exaltado, ó Deus, acima dos céus; E seja a tua glória acima de toda a terra,6 Para que sejam livres os teus amados, Salva com a tua destra, e responde-me.7 Deus falou na sua santidade: Exultarei, Dividirei a Siquém e medirei o vale de Sucote.8 Meu é Gileade e meu é Manassés; Também Efraim é a defesa da minha cabeça, Judá é o meu cetro.9 Moabe é o meu vaso de lavar, A Edom atirarei o meu sapato, Sobre a Filístia jubilarei.10 Quem me introduzirá na cidade fortificada? Quem me levará até Edom?11 Não nos rejeitaste, ó Deus? Não sais, ó Deus, com os nossos exércitos.12 Dá-nos auxílio contra o adversário, Pois vão é o socorro da parte do homem.13 Em Deus faremos proezas, Porque é ele quem calcará aos pés os nossos adversários.
1 Ετοιμη ειναι η καρδια μου, Θεε· θελω ψαλλει και θελω ψαλμωδει εν τη δοξη μου.2 Εξεγερθητι, ψαλτηριον, και κιθαρα· θελω εξεγερθη το πρωι.3 Θελω σε επαινεσει, Κυριε, μεταξυ λαων, και θελω ψαλμωδει εις σε μεταξυ εθνων·4 διοτι εμεγαλυνθη εως των ουρανων το ελεος σου και εως των νεφελων η αληθεια σου.5 Υψωθητι, Θεε, επι τους ουρανους· και η δοξα σου ας ηναι εφ' ολην την γην·6 δια να ελευθερονωνται οι αγαπητοι σου· σωσον δια της δεξιας σου και επακουσον μου.7 Ο Θεος ελαλησεν εν τω αγιαστηριω αυτου· θελω χαιρει, θελω μοιρασει την Συχεμ και την κοιλαδα Σοκχωθ θελω διαμετρησει·8 Εμου ειναι ο Γαλααδ, εμου ο Μανασσης· ο μεν Εφραιμ ειναι η δυναμις της κεφαλης μου· ο δε Ιουδας ο νομοθετης μου·9 Ο Μωαβ ειναι η λεκανη του πλυσιματος μου· επι τον Εδωμ θελω ριψει το υποδημα μου· θελω αλαλαξει επι την Παλαιστινην.10 Τις θελει με φερει εις την περιτετειχισμενην πολιν; τις θελει με οδηγησει εως Εδωμ;11 ουχι συ, Θεε, ο απορριψας ημας; και δεν θελεις εξελθει, Θεε, μετα των στρατευματων ημων;12 Βοηθησον ημας απο της θλιψεως, διοτι ματαια ειναι η παρα των ανθρωπων σωτηρια.13 Δια του Θεου θελομεν καμει ανδραγαθιας· και αυτος θελει καταπατησει τους εχθρους ημων.