1 Julga-me, ó Deus, e pleiteia a minha causa contra uma nação desumana; Livra-me do homem fraudulento e iníquo.2 Pois tu és o Deus da minha fortaleza; por que me rejeitaste? Por que ando de pranto por causa da opressão do inimigo?3 Envia a tua luz e a tua verdade, que elas me guiem: Levem-me elas ao teu santo monte e ao teu tabernáculo.4 Então irei ao altar de Deus. Ao Deus da minha exaltação e regozijo, E ao som da harpa dar-te-ei graças, ó Deus, Deus meu.5 Por que estás abatida, minha alma? Por que estás perturbada dentro de mim? Espera em Deus, pois ainda lhe darei graças A ele que é a salvação do meu rosto, e Deus meu. presentes

1 Κρινον με, Θεε, και δικασον την δικην μου κατα εθνους ανοσιου· απο ανθρωπου απατης και ανομιας ελευθερωσον με·2 Διοτι συ εισαι ο Θεος της δυναμεως μου· δια τι με απεβαλες; δια τι περιπατω σκυθρωπος εκ της καταθλιψεως του εχθρου;3 Εξαποστειλον το φως σου και την αληθειαν σου· αυτα ας με οδηγωσιν· ας με φερωσιν εις το ορος της αγιοτητος σου και εις τα σκηνωματα σου.4 Τοτε θελω εισελθει εις το θυσιαστηριον του Θεου, εις τον Θεον, την ευφροσυνην της αγαλλιασεως μου· και θελω σε δοξολογει εν κιθαρα, ω Θεε, ο Θεος μου.5 Δια τι εισαι περιλυπος, ψυχη μου; και δια τι ταραττεσαι εντος μου; ελπισον επι τον Θεον· επειδη ετι θελω υμνει αυτον· αυτος ειναι η σωτηρια του προσωπου μου και ο Θεος μου.