1 RABbe şükredin, çünkü O iyidir, 2 Sevgisi sonsuzdur.2 Böyle desin RABbin kurtardıkları, 2 Düşman pençesinden özgür kıldıkları,3 Doğudan, batıdan, kuzeyden, güneydenfş, 2 Bütün ülkelerden topladıkları.4 Issız çöllerde dolaştılar, 2 Yerleşecekleri kente giden bir yol bulamadılar.5 Aç, susuz, 2 Sefil oldular.6 O zaman sıkıntı içinde RABbe yakardılar, 2 RAB kurtardı onları dertlerinden.7 Yerleşecekleri bir kente varıncaya dek, 2 Onlara doğru yolda öncülük etti.8 Şükretsinler RABbe sevgisi için, 2 İnsanlar yararına yaptığı harikalar için.9 Çünkü O susamış canın susuzluğunu giderir, 2 Aç canı iyiliklerle doyurur.10 Zincire vurulmuş, acıyla kıvranan tutsaklar, 2 Karanlıkta, zifiri karanlıkta oturmuştu.11 Çünkü Tanrının buyruklarına karşı çıkmışlardı, 2 Küçümsemişlerdi Yüceler Yücesinin öğüdünü.12 Ağır işlerle hayatı onlara zehir etti, 2 Çöktüler, yardım eden olmadı.13 O zaman sıkıntı içinde RABbe yakardılar, 2 RAB kurtardı onları dertlerinden;14 Çıkardı karanlıktan, zifiri karanlıktan, 2 Kopardı zincirlerini.15 Şükretsinler RABbe sevgisi için, 2 İnsanlar yararına yaptığı harikalar için!16 Çünkü tunç kapıları kırdı, 2 Demir kapı kollarını parçaladı O.17 Cezalarını buldu aptallar, 2 Suçları, isyanları yüzünden.18 İğrenir olmuşlardı bütün yemeklerden, 2 Ölümün kapılarına yaklaşmışlardı.19 O zaman sıkıntı içinde RABbe yakardılar, 2 RAB kurtardı onları dertlerinden.20 Sözünü gönderip iyileştirdi onları, 2 Kurtardı ölüm çukurundan.21 Şükretsinler RABbe sevgisi için, 2 İnsanlar yararına yaptığı harikalar için!22 Şükran kurbanları sunsunlar 2 Ve sevinç çığlıklarıyla duyursunlar Onun yaptıklarını!23 Gemilerle denize açılanlar, 2 Okyanuslarda iş yapanlar,24 RABbin işlerini, 2 Derinliklerde yaptığı harikaları gördüler.25 Çünkü O buyurunca şiddetli bir fırtına koptu, 2 Dalgalar şaha kalktı.26 Göklere yükselip diplere indi gemiler, 2 Sıkıntıdan canları burunlarına geldi gemicilerin,27 Sarhoş gibi sallanıp sendelediler, 2 Ustalıkları işe yaramadı.28 O zaman sıkıntı içinde RABbe yakardılar, 2 RAB kurtardı onları dertlerinden.29 Fırtınayı limanlığa çevirdi, 2 Yatıştı dalgalar;30 Rahatlayınca sevindiler, 2 Diledikleri limana götürdü RAB onları.31 Şükretsinler RABbe sevgisi için, 2 İnsanlar yararına yaptığı harikalar için!32 Yüceltsinler Onu halk topluluğunda, 2 Övgüler sunsunlar ileri gelenlerin toplantısında.33 Irmakları çöle çevirir, 2 Pınarları kurak toprağa,34 Verimli toprağı çorak alana, 2 Orada yaşayanların kötülüğü yüzünden.35 Çölü su birikintisine çevirir, 2 Kuru toprağı pınara.36 Açları yerleştirir oraya; 2 Oturacak bir kent kursunlar,37 Tarlalar ekip bağlar diksinler, 2 Bol ürün alsınlar diye.38 RABbin kutsamasıyla, 2 Çoğaldılar alabildiğine, 2 Eksiltmedi hayvanlarını.39 Sonra azaldılar, alçaldılar, 2 Baskı, sıkıntı ve acı yüzünden.40 RAB rezalet saçtı soylular üzerine, 2 Yolu izi belirsiz bir çölde dolaştırdı onları.41 Ama yoksulu sefaletten kurtardı, 2 Davar sürüsü gibi çoğalttı ailelerini.42 Doğru insanlar görüp sevinecek, 2 Kötülerse ağzını kapayacak.43 Aklı olan bunları göz önünde tutsun, 2 RAB'bin sevgisini dikkate alsın.

1 Celebrate l’Eterno, perch’egli è buono, perché la sua benignità dura in eterno!2 Così dicano i riscattati dall’Eterno, ch’egli ha riscattati dalla mano dell’avversario3 e raccolti da tutti i paesi, dal levante e dal ponente, dal settentrione e dal mezzogiorno.4 Essi andavano errando nel deserto per vie desolate; non trovavano città da abitare.5 Affamati e assetati, l’anima veniva meno in loro.6 Allora gridarono all’Eterno nella loro distretta, ed ei li trasse fuori dalle loro angosce.7 Li condusse per la diritta via perché giungessero a una città da abitare.8 Celebrino l’Eterno per la sua benignità, e per le sue maraviglie a pro dei figliuoli degli uomini!9 Poich’egli ha saziato l’anima assetata, ed ha ricolmato di beni l’anima affamata.10 Altri dimoravano in tenebre e in ombra di morte, prigionieri nell’afflizione e nei ferri,11 perché s’erano ribellati alle parole di Dio e aveano sprezzato il consiglio dell’Altissimo;12 ond’egli abbatté il cuor loro con affanno; essi caddero, e non ci fu alcuno che li soccorresse.13 Allora gridarono all’Eterno nella loro distretta, e li salvò dalle loro angosce;14 li trasse fuori dalle tenebre e dall’ombra di morte, e ruppe i loro legami.15 Celebrino l’Eterno per la sua benignità, e per le sue maraviglie a pro dei figliuoli degli uomini!16 Poich’egli ha rotte le porte di rame, e ha spezzato le sbarre di ferro.17 Degli stolti erano afflitti per la loro condotta ribelle e per le loro iniquità.18 L’anima loro abborriva ogni cibo, ed eran giunti fino alle porte della morte.19 Allora gridarono all’Eterno nella loro distretta, e li salvò dalle loro angosce.20 Mandò la sua parola e li guarì, e li scampò dalla fossa.21 Celebrino l’Eterno per la sua benignità, e per le sue maraviglie a pro dei figliuoli degli uomini!22 Offrano sacrifizi di lode, e raccontino le sue opere con giubilo!23 Ecco quelli che scendon nel mare su navi, che trafficano sulle grandi acque;24 essi veggono le opere dell’Eterno e le sue maraviglie nell’abisso.25 Poich’egli comanda e fa levare il vento di tempesta, che solleva le onde del mare.26 Salgono al cielo, scendono negli abissi; l’anima loro si strugge per l’angoscia.27 Traballano e barcollano come un ubriaco, e tutta la loro saviezza vien meno.28 Ma, gridando essi all’Eterno nella loro distretta, egli li trae fuori dalle loro angosce.29 Egli muta la tempesta in quiete, e le onde si calmano.30 Essi si rallegrano perché si sono calmate, ed ei li conduce al porto da loro desiderato.31 Celebrino l’Eterno per la sua benignità, e per le sue maraviglie a pro dei figliuoli degli uomini!32 Lo esaltino nell’assemblea del popolo, e lo lodino nel consiglio degli anziani!33 Egli cambia i fiumi in deserto, e le fonti dell’acqua in luogo arido;34 la terra fertile in pianura di sale, per la malvagità de’ suoi abitanti.35 Egli cambia il deserto in uno stagno, e la terra arida in fonti d’acqua.36 Egli fa quivi abitar gli affamati ed essi fondano una città da abitare.37 Vi seminano campi e vi piantano vigne, e ne raccolgono frutti abbondanti.38 Egli li benedice talché moltiplicano grandemente, ed egli non lascia scemare il loro bestiame.39 Ma poi sono ridotti a pochi, umiliati per l’oppressione, per l’avversità e gli affanni.40 Egli spande lo sprezzo sui principi, e li fa errare per deserti senza via;41 ma innalza il povero traendolo dall’afflizione, e fa moltiplicar le famiglie a guisa di gregge.42 Gli uomini retti lo vedono e si rallegrano, ed ogni iniquità ha la bocca chiusa.43 Chi è savio osservi queste cose, e consideri la benignità dell’Eterno.