1 Kurtar beni, ey Tanrı, 2 Sular boyuma ulaştı.2 Dipsiz batağa gömülüyorum, 2 Basacak yer yok. 2 Derin sulara battım, 2 Sellere kapıldım.3 Tükendim feryat etmekten, 2 Boğazım kurudu; 2 Gözlerimin feri sönüyor 2 Tanrımı beklemekten.4 Yok yere benden nefret edenler 2 Saçlarımdan daha çok. 2 Kalabalıktır canıma kasteden haksız düşmanlarım. 2 Çalmadığım malı nasıl geri verebilirim?5 Akılsızlığımı biliyorsun, ey Tanrı, 2 Suçlarım senden gizli değil.6 Ya Rab, Her Şeye Egemen RAB, 2 Utanmasın sana umut bağlayanlar benim yüzümden! 2 Ey İsrailin Tanrısı, 2 Benim yüzümden sana yönelenler rezil olmasın!7 Senin uğruna hakarete katlandım, 2 Utanç kapladı yüzümü.8 Kardeşlerime yabancı, 2 Annemin öz oğullarına uzak kaldım.9 Çünkü evin için gösterdiğim gayret beni yiyip bitirdi, 2 Sana edilen hakaretlere ben uğradım.10 Oruç tutup ağlayınca, 2 Yine hakarete uğradım.11 Çula büründüğüm zaman 2 Alay konusu oldum.12 Kent kapısında oturanlar beni çekiştiriyor, 2 Sarhoşların türküsü oldum.13 Ama benim duam sanadır, ya RAB. 2 Ey Tanrı, sevginin bolluğuyla, 2 Güvenilir kurtarışınla uygun gördüğünde 2 Yanıtla beni.14 Beni çamurdan kurtar, 2 İzin verme batmama; 2 Benden nefret edenlerden, 2 Derin sulardan kurtulayım.15 Seller beni sürüklemesin, 2 Engin beni yutmasın, 2 Ölüm çukuru ağzını üstüme kapamasın.16 Yanıt ver bana, ya RAB, 2 Çünkü sevgin iyidir. 2 Yüzünü çevir bana büyük merhametinle!17 Kulundan yüzünü gizleme, 2 Çünkü sıkıntıdayım, hemen yanıtla beni!18 Yaklaş bana, kurtar canımı, 2 Al başımdan düşmanlarımı.19 Bana nasıl hakaret edildiğini, 2 Utandığımı, rezil olduğumu biliyorsun; 2 Düşmanlarımın hepsi senin önünde.20 Hakaret kalbimi kırdı, dertliyim, 2 Acılarımı paylaşacak birini bekledim, çıkmadı, 2 Avutacak birini aradım, bulamadım.21 Yiyeceğime zehir kattılar, 2 Sirke içirdiler susadığımda.22 Önlerindeki sofra tuzak olsun onlara, 2 Yandaşları için kapan olsun!23 Gözleri kararsın, göremesinler! 2 Bellerini hep bükük tut!24 Gazabını yağdır üzerlerine, 2 Öfkenin ateşi yapışsın yakalarına!25 Issız kalsın konakları, 2 Çadırlarında oturan olmasın!26 Çünkü senin vurduğun insanlara zulmediyor, 2 Yaraladığın insanların acısını konuşuyorlar.27 Ceza yağdır başlarına, 2 Senin tarafından aklanmasınlar!28 Yaşam kitabından silinsin adları, 2 Doğrularla yan yana yazılmasınlar!29 Bense ezilmiş ve kederliyim, 2 Senin kurtarışın, ey Tanrı, bana bir kale olsun!30 Tanrının adını ezgilerle öveceğim, 2 Şükranlarımla Onu yücelteceğim.31 RABbi bir öküzden, 2 Boynuzlu, tırnaklı bir boğadan 2 Daha çok hoşnut eder bu.32 Mazlumlar bunu görünce sevinsin, 2 Ey Tanrıya yönelen sizler, yüreğiniz canlansın.33 Çünkü RAB yoksulları işitir, 2 Kendi tutsak halkını hor görmez.34 Ona övgüler sunun, ey yer, gök, 2 Denizler ve onlardaki bütün canlılar!35 Çünkü Tanrı Siyonu kurtaracak, 2 Yahuda kentlerini onaracak; 2 Halk oraya yerleşip sahibi olacak.36 Kullarının çocukları orayı miras alacak, 2 O'nun adını sevenler orada oturacak.

1 Al Capo de’ musici. Sopra "i gigli". Di Davide.} Salvami, o Dio, poiché le acque mi son giunte fino all’anima.2 Io sono affondato in un profondo pantano, ove non v’è da fermare il piede; son giunto in acque profonde e la corrente mi sommerge.3 Sono stanco di gridare, la mia gola è riarsa; gli occhi mi vengon meno, mentre aspetto il mio Dio.4 Quelli che m’odiano senza cagione sono più numerosi de’ capelli del mio capo; sono potenti quelli che mi vorrebbero distrutto e che a torto mi sono nemici; perfino quello che non avevo preso, l’ho dovuto restituire.5 O Dio, tu conosci la mia follia, e le mie colpe non ti sono occulte.6 Non sian confusi, per cagion mia, quelli che sperano in te, o Signore, Eterno degli eserciti! Non siano svergognati per cagion mia, quelli che ti cercano, o Dio d’Israele!7 Perché per amor tuo io porto il vituperio, e la vergogna mi copre la faccia.8 Io son divenuto un estraneo ai miei fratelli, e un forestiero ai figliuoli di mia madre.9 Poiché lo zelo della tua casa mi ha roso, e i vituperi di quelli che ti vituperano son caduti su me.10 Io ho pianto, ho afflitto l’anima mia col digiuno, ma questo è divenuto un motivo d’obbrobrio.11 Ho fatto d’un cilicio il mio vestito, ma son diventato il loro ludibrio.12 Quelli che seggono alla porta discorron di me, e sono oggetto di canzone ai bevitori di cervogia.13 Ma, quanto a me, la mia preghiera sale a te, o Eterno, nel tempo accettevole; o Dio, nella grandezza della tua misericordia, rispondimi, secondo la verità della tua salvezza.14 Tirami fuor del pantano, e ch’io non affondi! Fa’ ch’io sia liberato da quelli che m’odiano, e dalle acque profonde.15 Non mi sommerga la corrente delle acque, non m’inghiottisca il gorgo, e non chiuda il pozzo la sua bocca su di me!16 Rispondimi, o Eterno, perché la tua grazia è piena di bontà; secondo la grandezza delle tue compassioni, volgiti a me.17 E non nascondere il tuo volto dal tuo servo, perché sono in distretta; affrettati a rispondermi.18 Accostati all’anima mia, e redimila; riscattami per cagion de’ miei nemici.19 Tu conosci il mio vituperio, la mia onta e la mia ignominia; i miei nemici son tutti davanti a te.20 Il vituperio m’ha spezzato il cuore e son tutto dolente; ho aspettato chi si condolesse meco, non v’è stato alcuno; ho aspettato dei consolatori, ma non ne ho trovati.21 Anzi mi han dato del fiele per cibo, e, nella mia sete, m’han dato a ber dell’aceto.22 Sia la mensa, che sta loro dinanzi, un laccio per essi; e, quando si credon sicuri, sia per loro un tranello!23 Gli occhi loro si oscurino, sì che non veggano più, e fa’ loro del continuo vacillare i lombi.24 Spandi l’ira tua su loro, e l’ardore del tuo corruccio li colga.25 La loro dimora sia desolata, nessuno abiti nelle loro tende.26 Poiché perseguitano colui che tu hai percosso, e si raccontano i dolori di quelli che tu hai feriti.27 Aggiungi iniquità alla loro iniquità, e non abbian parte alcuna nella tua giustizia.28 Sian cancellati dal libro della vita, e non siano iscritti con i giusti.29 Quanto a me, io son misero e addolorato; la tua salvezza, o Dio, mi levi in alto.30 Io celebrerò il nome di Dio con un canto, e lo magnificherò con le mie lodi.31 E ciò sarà accettevole all’Eterno più d’un bue, più d’un giovenco con corna ed unghie.32 I mansueti lo vedranno e si rallegreranno; o voi che cercate Iddio, il cuor vostro riviva!33 Poiché l’Eterno ascolta i bisognosi, non sprezza i suoi prigionieri.34 Lo lodino i cieli e la terra, i mari e tutto ciò che si muove in essi!35 Poiché Dio salverà Sion, e riedificherà le città di Giuda; il suo popolo abiterà in Sion e la possederà.36 Anche la progenie de’ suoi servitori l’avrà per sua eredità, e quelli che amano il suo nome vi abiteranno.