1 Ya RAB, sana sığınıyorum, 2 Utandırma beni hiçbir zaman!2 Adaletinle kurtar beni, tehlikeden uzaklaştır, 2 Kulak ver bana, kurtar beni!3 Sığınacak kayam ol, 2 Her zaman başvurabileceğim; 2 Buyruk ver, kurtulayım, 2 Çünkü kayam ve kalem sensin.4 Ey Tanrım, kurtar beni 2 Kötünün elinden, haksızın, gaddarın pençesinden!5 Çünkü umudum sensin, ey Egemen RAB, 2 Gençliğimden beri dayanağım sensin.6 Doğduğum günden beri sana güveniyorum, 2 Beni ana rahminden çıkaran sensin. 2 Övgülerim hep sanadır.7 Birçokları için iyi bir örnek oldum, 2 Çünkü sen güçlü sığınağımsın.8 Ağzımdan sana övgü eksilmez, 2 Gün boyu yüceliğini anarım.9 Yaşlandığımda beni reddetme, 2 Gücüm tükendiğinde beni terk etme!10 Çünkü düşmanlarım benden söz ediyor, 2 Beni öldürmek isteyenler birbirine danışıyor,11 ‹‹Tanrı onu terk etti›› diyorlar, 2 ‹‹Kovalayıp yakalayın, 2 Kurtaracak kimsesi yok!››12 Ey Tanrı, benden uzak durma, 2 Tanrım, yardımıma koş!13 Utansın, yok olsun beni suçlayanlar, 2 Utanca, rezalete bürünsün kötülüğümü isteyenler.14 Ama ben her zaman umutluyum, 2 Sana övgü üstüne övgü dizeceğim.15 Gün boyu senin zaferini, 2 Kurtarışını anlatacağım, 2 Ölçüsünü bilmesem de.16 Ey Egemen RAB, gelip yiğitliklerini, 2 Senin, yalnız senin zaferini duyuracağım.17 Ey Tanrı, çocukluğumdan beri beni sen yetiştirdin, 2 Senin harikalarını hâlâ anlatıyorum.18 Yaşlanıp saçlarıma ak düşse bile 2 Terk etme beni, ey Tanrı, 2 Gücünü gelecek kuşağa, 2 Kudretini sonrakilere anlatana dek.19 Ey Tanrı, doğruluğun göklere erişiyor, 2 Büyük işler yaptın, 2 Senin gibisi var mı, ey Tanrı?20 Sen ki, bana birçok kötü sıkıntı gösterdin, 2 Bana yeniden yaşam verecek, 2 Beni toprağın derinliklerinden çıkaracaksın.21 Saygınlığımı artıracak, 2 Yine beni avutacaksın.22 Ben de seni, 2 Senin sadakatini çenkle öveceğim, ey Tanrım, 2 Lir çalarak seni ilahilerle öveceğim, 2 Ey İsrailin Kutsalı!23 Seni ilahilerle överken, 2 Dudaklarımla, varlığımla sevincimi dile getireceğim, 2 Çünkü sen beni kurtardın.24 Dilim gün boyu senin zaferinden söz edecek, 2 Çünkü kötülüğümü isteyenler 2 Utanıp rezil oldu.

1 In te, o Eterno, io mi confido, fa’ ch’io non sia giammai confuso.2 Per la tua giustizia, liberami, fammi scampare! Inchina a me il tuo orecchio, e salvami!3 Siimi una ròcca, una dimora ove io possa sempre rifugiarmi! Tu hai prescritto ch’io sia salvato, perché sei la mia rupe e la mia fortezza.4 O mio Dio, liberami dalla man dell’empio dalla man del perverso e del violento!5 Poiché tu sei la mia speranza, o Signore, o Eterno, la mia fiducia fin dalla mia fanciullezza.6 Tu sei stato il mio sostegno fin dal seno materno, sei tu che m’hai tratto dalle viscere di mia madre; tu sei del continuo l’oggetto della mia lode.7 Io son per molti come un prodigio, ma tu sei il mio forte ricetto.8 Sia la mia bocca ripiena della tua lode, e celebri ogni giorno la tua gloria!9 Non rigettarmi al tempo della vecchiezza, non abbandonarmi quando le mie forze declinano.10 Perché i miei nemici parlan di me, e quelli che spiano l’anima mia cospirano assieme,11 dicendo: Iddio l’ha abbandonato; inseguitelo e prendetelo, perché non c’è alcuno che lo liberi.12 O Dio, non allontanarti da me, mio Dio, affrettati in mio aiuto!13 Sian confusi, siano consumati gli avversari dell’anima mia, sian coperti d’onta e di vituperio quelli che cercano il mio male!14 Ma io spererò del continuo, e a tutte le tue lodi ne aggiungerò delle altre.15 La mia bocca racconterà tuttodì la tua giustizia e le tue liberazioni, perché non ne conosco il numero.16 Io mi farò innanzi a dir de’ potenti atti del Signore, dell’Eterno; ricorderò la tua giustizia, la tua soltanto.17 O Dio, tu m’hai ammaestrato dalla mia fanciullezza, ed io, fino ad ora, ho annunziato le tue maraviglie.18 Ed anche quando sia giunto alla vecchiaia ed alla canizie, o Dio, non abbandonarmi, finché non abbia fatto conoscere il tuo braccio a questa generazione, e la tua potenza a quelli che verranno.19 Anche la tua giustizia, o Dio, è eccelsa; tu hai fatto cose grandi; o Dio, chi è pari a te?20 Tu, che ci hai fatto veder molte e gravi distrette, ci darai di nuovo la vita e ci trarrai di nuovo dagli abissi della terra;21 tu accrescerai la mia grandezza, e ti volgerai di nuovo a me per consolarmi.22 Io altresì ti celebrerò col saltèro, celebrerò la tua verità, o mio Dio! A te salmeggerò con la cetra, o anto d’Israele!23 Le mie labbra giubileranno, quando salmeggerò a te e l’anima mia pure, che tu hai riscattata.24 Anche la mia lingua parlerà tuttodì della tua giustizia, perché sono stati svergognati, sono stati confusi quelli che cercavano il mio male.