1 Kulak ver, ey İsrailin çobanı, 2 Ey Yusufu bir sürü gibi güden, 2 Keruvlar arasında taht kuran, 2 Saç ışığını,2 Efrayim, Benyamin, Manaşşe önünde 2 Uyandır gücünü, 2 Gel, kurtar bizi!3 Bizi eski halimize kavuştur, ey Tanrı, 2 Yüzünün ışığıyla aydınlat, kurtulalım!4 Ya RAB, Her Şeye Egemen Tanrı, 2 Ne zamana dek halkının dualarına ateş püsküreceksin?5 Onlara ekmek yerine gözyaşı verdin, 2 Ölçekler dolusu gözyaşı içirdin.6 Kavga nedeni ettin bizi komşularımıza, 2 Düşmanlarımız alay ediyor bizimle.7 Bizi eski halimize kavuştur, 2 Ey Her Şeye Egemen Tanrı, 2 Yüzünün ışığıyla aydınlat, kurtulalım!8 Mısırdan bir asma çubuğu getirdin, 2 Ulusları kovup onu diktin.9 Onun için toprağı hazırladın, 2 Kök saldı, bütün ülkeye yayıldı.10 Gölgesi dağları, 2 Dalları koca sedir ağaçlarını kapladı.11 Sürgünleri Akdenize, 2 Filizleri Fırata dek uzandı.12 Niçin yıktın bağın duvarlarını? 2 Yoldan geçen herkes üzümünü koparıyor,13 Orman domuzları onu yoluyor, 2 Yabanıl hayvanlar onunla besleniyor.14 Ey Her Şeye Egemen Tanrı, ne olur, dön bize! 2 Göklerden bak ve gör, 2 İlgilen bu asmayla.15 İlgilen sağ elinin diktiği filizle, 2 Kendine seçtiğin oğulla!16 Asman kesilmiş, yakılmış, 2 Öfkeli bakışların yok etsin düşmanlarını!17 Elin, sağ kolun olan adamın üzerinde, 2 Kendine seçtiğin insanın üzerinde olsun!18 O zaman senden asla ayrılmayacağız; 2 Yaşam ver bize, adını analım!19 Ya RAB, ey Her Şeye Egemen Tanrı, 2 Bizi eski halimize kavuştur, 2 Yüzünün ışığıyla aydınlat, kurtulalım!

1 Per il Capo de’ musici. Sopra "i gigli della testimonianza". Salmo di Asaf. Porgi orecchio, o Pastore d’Israele, che guidi Giuseppe come un gregge; o tu che siedi sopra i cherubini, fa’ risplender la tua gloria!2 Dinanzi ad Efraim, a Beniamino ed a Manasse, risveglia la tua potenza, e vieni a salvarci!3 O Dio, ristabiliscici, fa’ risplendere il tuo volto, e saremo salvati.4 O Eterno, Dio degli eserciti, fino a quando sarai tu irritato contro la preghiera del tuo popolo?5 Tu li hai cibati di pan di pianto, e li hai abbeverati di lagrime in larga misura.6 Tu fai di noi un oggetto di contesa per i nostri vicini, e i nostri nemici ridon di noi fra loro.7 O Dio degli eserciti, ristabiliscici, fa’ risplendere il tuo volto, e saremo salvati.8 Tu trasportasti dall’Egitto una vite; cacciasti le nazioni e la piantasti;9 tu sgombrasti il terreno dinanzi a lei, ed essa mise radici, ed empì la terra.10 I monti furon coperti della sua ombra, e i suoi tralci furon come cedri di Dio.11 Stese i suoi rami fino al mare, e i suoi rampolli fino al fiume.12 Perché hai tu rotto i suoi ripari, sì che tutti i passanti la spogliano?13 Il cinghiale del bosco la devasta, e le bestie della campagna ne fanno il loro pascolo.14 O Dio degli eserciti, deh, ritorna; riguarda dal cielo, e vedi, e visita questa vigna;15 proteggi quel che la tua destra ha piantato, e il rampollo che hai fatto crescer forte per te.16 Essa è arsa dal fuoco, è recisa; il popolo perisce alla minaccia del tuo volto.17 Sia la tua mano sull’uomo della tua destra, sul figliuol dell’uomo che hai reso forte per te,18 e noi non ci ritrarremo da te. Facci rivivere, e noi invocheremo il tuo nome.19 O Eterno, Iddio degli eserciti, ristabiliscici, fa’ risplendere il tuo volto, e saremo salvati.