1 तेबे तेमान शईरो रे रणे वाल़े एलीपजे अय्यूबो खे बोलेया,
2 "क्या तूँ माखे कुछ बोलणे देगा?
आऊँ एबे ओर चुप नि रई सकदा।"
3 इजी रे बारे दे सोच तैं बऊत जे लोका खे सखाई राखेया ए।
ओर तैं आपणे कमजोर लोका री मताद करी राखी ए।
4 तैं आपणियां गल्ला ते लोक बड़ेया खतरेया ते बचाई राखे।
ओर आपणे कमजोर लोका खे उम्मीद राखणे दे मताद करी राखी।
5 पर एबे मुसीबत तो तां ई पाँदे आई की पड़ी री
ओर तैं ईम्मत छाडी ती री!
बिपदे तूँ छूँयां ओर तूँ कबराईगा।
6 परमेशरो री आराधना करना ई तेरा आसरा ए
ओर तेसरा खरा चाल-चलण ई तेरी उम्मीद ए।
7 एबे याद कर कि क्या कोई निर्दोष माणूं कदी ईंयाँ नाश ऊईरा?
या कदी ईमानदार माणूंए रा नाश ऊआ?
8 मैं तो ये देखेया, कि जो पापो रा डोरू बाओए,
ओर बुरे कामा रा बीज बिजोए, सेयो तेड़ा ई फल़ पाओए।
9 सेयो तो परमेशरो रे साओ ते उडी जाओए,
ओर परमेशरो रे गुस्से ते नाश ऊई जाओए।
10 दुष्ट गर्जणे वाल़े जवान शेरो जेड़ा दहाड़ोआ,
पर यहोवा तिना खे आपू चुप कराओआ ओर तिना रे दाँदा खे तोड़ोआ।
11 शकार ना मिलणे ते स्याणा शेर मरी जाओआ
ओर शेरनिया रे बच्चे ओरे-पोरे बिखरी जाओए।
12 एक गल्ल चोरिए जे मांगे पऊँचाई
ओर तेतेरे बारे कुछ गल्ल मेरे सुणने रे आई।
13 आऊँ बऊत जादा नींजा दे था,
पर बुरे सुफनेया ते परेशान था।
14 तेबे माखे एड़ी थुरनी ओर कामणी छूटी गी कि
मेरिया सारिया आड्डिया तक इल्ली गिया।
15 तेबे एक अवा मां सामणे ऊई की चली
ओर मेरे शरीरो रे बाल़ खड़े ऊईगे।
16 से चुपाचाप रूकी गी, पर आऊँ तेसा री परछाईया खे पछयाणी नि सकेया।
मेरिया आखी सामणे कोई दिशणे लगी रा था;
पईले सन्णाटा छाया रा रया, तेबे माखे एक आवाज सुणी,
17 क्या नाशवान माणूं परमेशरो ते जादा तार्मिक ऊई सकोआ?
क्या माणूं आपणे बनाणे वाल़े ते जादा पवित्र ऊई सकोआ?
18 परमेशर आपणे स्वर्गदूता पाँदे परोसा नि राखदा
ओर से आपणे स्वर्गदूता खे दोषी ठराओआ।
19 तो पक्का ए कि तेस तिना पाँदे बी परोसा नि करना जो माट्टिया ते बणी रे,
जो सानिया ते मांडी जाओए
जिंयाँ कि पतंग केसे जाओए!
20 माणूं प्यागा ते लई की साँजा तक मरदे रओए,
सेयो सदा खे नाश ऊई जाओए
ओर कोई तिना पाँदे त्यान पनि देंदा।
21 सेयो तिना तम्बूआ जेड़े ए जो एकदम टाल़े जाओए;
सेयो समजदार ऊणे ते पईले ई अचाणक मरी जाओए।