1 तेबे अय्यूबे फेर एलीपजो खे बोलेया,
2 खरा ऊँदा जे कोई माणूं मेरिया परेशानिया तोलदा
ओर मेरिया सारिया बिपदा ताकड़िया रे राखी की तोलिया जांदिया!
3 कऊँकि सेयो मुसीबता समुद्रो रे बालूए ते बी पारी ऊणिया थिया;
इजी बजा ते मेरिया उतावल़िया गल्ला ते तुसा खे अचम्बा नि ऊणा चाईयो।
4 कऊँकि सर्वशक्तिमान परमेशरो रे तीर मेरे पीतरे चूबी
रे ओर तिना रा विष मेरी आत्मा रे बैठीगा रा।
परमेशरो रिया डराऊणिया गल्ला मेरे खलाफ पंग्ति लगाई की खड़ी रिया।
5 जेबे बणो रे गह्दे खे काआ मिलोआ तेबे क्या से बासोआ
ओर जेबे बल़दो खे काआ मिलोआ तेबे से क्या राम्बोआ?
6 जो फीका ए, क्या तिजी खे लूणो ते बिना खाई सकोए?
क्या अण्डे री सफेदिया रे बी कुछ स्वाद ओआ?
7 आऊँ एड़ा खाणा खाणे खे ना करूँआ।
आऊँ जो बी खाऊँआ से माखे बमार करोआ।
8 खरा ऊँदा जे माखे मूँ मांगेया वरदान मिलदा
ओर जेसा गल्ला री आऊँ उम्मीद करूँआ से परमेशर माखे देई देंदा!
9 काश! परमेशर माखे खुश ऊई की आपणे पैरा निठे केसी देंदा
ओर मां पाँदे आपणा आथ बढ़ाई की माखे मारी देंदा।
10 येई मेरी शान्तिया री बजा ऊँदी;
बल्कि बडिया पारी पीड़ा रे बी आऊँ इजी बजा ते खुश ऊँदा;
कऊँकि मैं तेस पवित्र परमेशरो रे वचना खे कदी मानणे ते ना नि कित्ती।
11 मांदे जिऊणे रिया तँईं तागत ई नि रई;
मेरी उम्मीद ई खत्म ऊई गी; मां जिऊँदे रई की क्या करना?
12 क्या आऊँ पात्थरा जेड़ा तागतबर ए?
क्या मेरा शरीर पीतल़ी रा बणेया राए?
13 सच्च पूछो तो मेरा कोई आधार नि ए?
क्या काम करने री तागत एबे मांते दूर नि ऊई गी?
14 जो माणूं आपणे दु:खी दोस्तो पाँदे दया नि करदा,
से सर्वशक्तिमान परमेशरो रा डर मानणा छाडी देओआ।
15 मेरे पाई-बन्दु नाल़े जेड़े परोसे जोगे नि ए,
बल्कि सेयो तिना नाल़ेया जेड़े ए जिना रा पाणी तऊँदिया री गर्मिया रिया बजा ते सूकी जाओआ।
16 ओर सेयो ठंड ऊणे रिया बजा ते बर्फा जेड़े जम्मी की काल़े ऊई जाओए
ओर तिना रे बर्फ छिपी रओई।
17 पर तऊँदिया रे मौसमा दे तिना रा पाणी सूकी जाओआ
ओर जेबे कड़ाके री तूप पड़ोई तेबे से आपणियां
जगा ते लोप ऊई जाओआ।
18 ऊँटा पाँदे सवार बपारिया रे चूण्ड कुछ पाणिए रिया टोल़ा दे राची जाओए,
पर पाणी नि ऊँदा, इजी रिया तँईं सेयो रेगिस्तानो देई मरी जाओए।
19 कई ऊँटा रे सवार बपारी तेमा नाओं रे शईरो ते आए थे,
शेबा नाओं रिया जगा ते बी आए दे एड़े दल बी तिना रे जेड़े पाणी टोल़ने लगे,
20 तिना खे उम्मीद थी कि पाणी मिली जाणा, जेबे सेयो नाल़े गे पऊँचे, से सूका था
ओर तिना री उम्मीद खत्म ऊई गी।
21 ओ मेरे दोस्तो, तुसे बी माखे बरसाती रिया नदिया जेड़े ई ए;
कऊँकि तुसे बी मेरी मुसीबत देखी की डरीगे रे।
22 क्या मैं तुसा खे बोलेया, "माखे कुछ देओ? या
आपणियां तअन-दौलता बीचा ते माखे कुछ तोफा देओ?"
23 क्या मैं तुसा ते बिनती कित्ती थी कि माखे सताणे वाल़ेया रे आथो ते बचाओ?
या ईंसा करने वाल़ेया रे आथो ते छुड़ाओ?
24 तुसे माखे बताओ कि मेरी क्या गल़ती ए?
तुसे माखे समजयाओ, मां तुसा रिया गल्ला चुपचाप सुणदे रणा।
25 सच्चाई हमेशा कऊड़ी ओई,
पर तुसा रिया बकवासा ते माखे कोई फाईदा नि ऊआ।
26 आऊँ एक एड़ा माणूंआ जेसगे उम्मीद करने रिया तँईं कुछ पनि ए,
पर तुसे माखे सई करने रिया तँईं कोशिश करोए, ओर तुसे सोचोए कि आऊँ जो बोलूँआ से अवा ते अलावा ओर कुछ पनि ए।
27 तुसे अनाथ बच्चेया पाँदे चिट्ठी पाई कि तिना खे गुलाम बणाई सकोए
ओर आपणे दोस्तो खे बेची की फायदा उठाणे वाल़े ए।
28 इजी री खातर एबे कृपा करी की माखे देखो;
मां तुसा सामणे कदी चूठ नि बोलणा।
29 मेरिया तरफा खे मुड़ो, आऊँ बिनती करूँआ,
कोई गल़त काम नि ऊणे देयो। एबे न्याय रिया तरफा खे मुड़ी जाओ,
30 पर तुसा खे लगोआ कि आऊँ चूठ बोलणे लगी रा,
तुसा खे लगोआ कि आऊँ सई गल़तो रा फर्क नि बताई सकदा।