1 तेबे अय्यूबे बिल्ददो खे बोलेया,
2 "आऊँ एक तागतबर माणूं नि ए। पर जो कुछ तैं कित्तेया
ओर बोलेया तिजी ते मेरी कोई बी मताद नि ऊई।"
3 आऊँ मूर्ख आ। तुसे माखे समजदार नि बणाई सके।
ओर फेर बी तुसे सोचोए कि तुसे बऊत उशयार ए।
4 तैं केसरी पलाईया रिया तँईं यो गल्ला बोलिया?
ओर तेरे मुंए ते केसरे मनो रिया गल्ला निकल़िया?
5 बिल्ददे बोलेया, "बऊत दिना रे मरेया रे माणूंआ री आत्मा बी थरथराओईया,
से तरतिया रे गईरे पाणिए पाँदे पटकदी रओई।"
6 मरेया रे लोका रिया दुनिया रे बारे दे परमेशर सब कुछ जाणोआ;
तेती कुछ पनि आ जो परमेशरो खे ये देखणे खे रोको कि तेती क्या ए।
7 परमेशरे तरती बड़ी पारी खाली जगा दे फलाई राखी
ओर तरतिया खे सआरा देणे खे कुछ पनि देई राखेया।
8 से पाणिए खे आपणे काल़े बादल़ो रे बानी की राखोआ;
फेर बी बादल़ पाणिए रे बोजो ते नि फटदा।
9 से आपणे सिंहासनो सामणे बादल़ फैलाओआ,
ओर चाँदो खे तिजी रे पीछे लकोई की राखोआ।
10 समुद्रो पाँदे परमेशरे प्रयासा ओर न्हेरे बीचे एक बन्ना राखी राखेया ए।
11 तेसरे डांटणे ते
सर्गो रे खम्बे थरथराई की हैरान ओए।
12 से आपणी शक्तिया साथे समुद्रो खे शान्त करी देओआ
ओर आपणी बुद्धिया ते समुद्रो रे रहब नाओं रे दानवो खे नाश करी देओआ।
13 जेबे तिने साआ लयेआ तेबे सर्ग चमकी गा,
ओर नठदे ऊए समुद्रो रा दानव परमेशरो रे आथे मरी गा।
14 देखो, ये सब तो परमेशरो रे बऊत ई सादारण काम ए!
आसे माणूं तो तेसरे महान कामा री एक चलक ई देखी सकूँए;
तेसरी महान सामर्था रा पेत कुण पाई सकोआ?