12 पन अक्ल कोड़ि मैल्ही सकतीए?
ते समझ़री ठार कोड़िए?
13 अक्लरी कीमत मैन्हु पतो नईं,
ज़ींतां केरे लोके मां तै कोन्ची न मैल्हे!
14 डुग्घो समुन्दर ज़ोते, ‘तै मीं मां नईं,’
ते समुन्दर भी ज़ोते, ‘तै मीं कां न एज्जे।’
15 शुद्ध सोन्ने सेइं तै घिन्नी न गाए।
ते न तैसेरे कीमतरे लेई चाँदी तुल्ली गाए।
16 न त तैस साथी ओपीरेरे कुंदनेरी बराबरी भोइ सकतीए;
ते न कीमती सुलैमानी घोड़ या नीलमणेरी।
17 न सोन्नू, न शीशो तैसेरो ज़ेरो रेइ सकते,
सोन्नेरे गेहनेरे बदले भी तै न मैल्ही।
18 मूँगे ते स्फटिकमणि एरी तैसेरे अग्गर कुन गलबात!
अक्लरी कीमत मोतन करां भी जादे।
19 कूश मुल्खेरे पद्मराग तैसेरे ज़ेरे न ठहरी सके;
ते न तैस सेइं शुद्ध सोन्नेरी बराबरी भोइ सकतीए।
20 फिरी अक्ल कोड़ि मैल्ही सकतीए?
ते समझ़री ठार कोड़ि?
21 तै सब जानदारां केरि एछ़्छ़न करां छ़पोरीए,
ते अम्बरेरां च़ुड़ोलन हेरने मां न एज्जे।
22 नाश ते मौत ज़ोतिन,
‘असेईं तैसेरी चर्चा शुनोरीए।’