ગીતશાસ્ત્ર 142

તમે મારો આશરો-તમે મારું સર્વકાંઈ

દાઉદ ગુફામાં હતો તે વખતનું તેનું માસ્કીલ; પ્રાર્થના.

1 હું મોટા અવાજે યહોવાહને વિનંતિ કરું છું;

ઊંચે સ્વરે હું યહોવાહને વિનંતી કરું છું.

2 તેમની આગળ મારું દુઃખ ઠાલવું છું;

હું તેમની આગળ મારી મુશ્કેલીઓ પ્રગટ કરું છું.

3 જ્યારે મારો આત્મા નિર્બળ થાય છે,

ત્યારે તમે મારા માર્ગો જાણો છો.

જે રસ્તે હું ચાલું છું તેમાં તેઓએ

મારે માટે પાશ સંતાડી મૂક્યો છે.

4 હું મારી જમણી બાજુએ જોઉં છું,

તો ત્યાં મારી સંભાળ લેનાર કોઈ નથી.

મારું નાસવું નિષ્ફળ ગયું છે;

મારા જીવનની સંભાળ લેનાર કોઈ નથી.

5 હે યહોવાહ, મેં તમને વિનંતિ કરીને કહ્યું,

"તમે જ મારો આશ્રય છો,

મારી જિંદગીપર્યંત તમે મારો વારસો છો.

6 મારો પોકાર સાંભળો,

કેમ કે હું બહુ દુઃખી થઈ ગયો છું;

મને સતાવનારાના હાથમાંથી છોડાવો,

કેમ કે તેઓ મારા કરતા બળવાન છે.

7 મારા આત્માને બંદીવાસમાંથી બહાર લાવો,

કે જેથી હું તમારા નામનો આભાર માની શકું.

ન્યાયીઓ મારી આસપાસ ફરી વળશે

કેમ કે તમે મારા માટે ભલા છો.