1 ထို​အ​ခါ​ယော​သပ်​သည် အ​ဘ၏​မျက်​နှာ​ပေါ်​မှာ​ငုံ့၍၊ ငို​လျက်​နမ်း​လျက်​နေ၏။ 2 အ​ဘ၏​အ​လောင်း​ကို နံ့​သာ​မျိုး​နှင့်​ပြင်​ဆင်​စေ​ခြင်း​ငှာ၊ မိ​မိ​ကျွန်​ဆေး​သ​မား​တို့​ကို အ​မိန့်​ရှိ၍၊ သူ​တို့​သည်​နံ့​သာ​မျိုး​နှင့် ပြင်​ဆင်​ကြ၏။ 3 နံ့​သာ​မျိုး​နှင့်​ပြင်​ဆင်​သော​အ​လောင်း​ကို၊ ထုံး​စံ​ရှိ​သည်​အ​တိုင်း​ထား၍၊ အ​ရက်​လေး​ဆယ်​လွန်​လျှင်၊ အဲ​ဂု​တ္တု​လူ​တို့​သည်​ယာ​ကုပ်​ကြောင့်၊ အ​ရက်​ခု​နစ်​ဆယ် ပတ်​လုံး​ငို​ကြွေး​မြည်​တမ်း​ခြင်း​ကို​ပြု​ကြ၏။ 4 ငို​ကြွေး​မြည်​တမ်း​သော​နေ့​ရက်​လွန်​သော​အ​ခါ၊ ယော​သပ်​သည် နန်း​တော်​သား အ​ချို့​တို့​ကို​ခေါ်၍၊ သင်​တို့​သည်​ကျွန်ုပ်​ကို​စေ​တ​နာ​စိတ်​ရှိ​လျှင်၊ ဖာ​ရော​ဘု​ရင် ထံ​တော်​သို့​သွား၍၊ 5 ကျွန်​တော်​အ​ဘ​က၊ ငါ​သေ​တော့​မည်။ ခါ​နာန်​ပြည်၌ ကိုယ်​ဖို့​ငါ​တူး​ဖူး​သော သင်္ချိုင်း​တွင်း၌၊ ငါ့​ကို​သင်္ဂြိုဟ်​ရ​မည်​ဟူ၍ ကျွန်​တော်​ကို​ကျိန်​ဆို​စေ​ပါ​ပြီ။ ထို​ကြောင့် ကျွန်​တော်​သွား၍၊ အ​ဘ​ကို​သင်္ဂြိုဟ်​ပြီး​မှ ပြန်​လာ​ပါ​မည်​အ​ကြောင်း​ကို အ​သ​နား​တော်​ခံ​ပါ​သည်​ဟု နား​တော်​လျှောက်​ကြ​ပါ​လော့​ဟု​ဆို၏။*က၊ ၄၇:၂၉-၃၁။6 ဖာ​ရော​မင်း​က​လည်း၊ သင်၏​အ​ဘ​ကျိန်​ဆို​စေ​သည်​အ​တိုင်း​သွား၍၊ သင်္ဂြိုဟ်​လော့​ဟု​မိန့်​တော်​မူ၏။

7 ယော​သပ်​သည် အ​ဘ​ကို​သင်္ဂြိုဟ်​ခြင်း​ငှာ​ထွက်​သွား၍၊ ဖာ​ရော​မင်း၏ ကျွန်​များ​တည်း​ဟူ​သော နန်း​တော်​အ​ရာ​ရှိ၊ အဲ​ဂု​တ္တု​ပြည်​အ​ရာ​ရှိ​အ​ပေါင်း​တို့​နှင့်၊ 8 ယော​သပ်​အိမ်​သား၊ အစ်​ကို​တို့​အိမ်​သား၊ အ​ဘ​အိမ်​သား​ရှိ​သ​မျှ တို့​သည်​လိုက်​ကြ၏။ သူ​ငယ်​တို့​နှင့်​သိုး​နွား​များ​ကို​သာ၊ ဂေါ​ရှင်​ပြည်၌ ကျန်​ရစ်​စေ​ကြ၏။ 9 ထို​သို့​လျှင်​ရ​ထား​များ၊ မြင်း​စီး​သူ​ရဲ​များ​တည်း​ဟူ​သော အ​လွန်​များ​စွာ​သော အ​လုံး​အ​ရင်း​တို့​သည် ယော​သပ်​နှင့်​တ​ကွ​လိုက်​သွား​ကြ၏။ 10 ယော်​ဒန်​မြစ်​နား​မှာ အာ​တဒ်​ကောက်​နယ်​တ​လင်း​သို့​ရောက်​သော​အ​ခါ၊ အ​လွန်​ကြီး​စွာ​သော​ငို​ကြွေး​မြည်​တမ်း​ခြင်း​ကို ပြု​ကြ​ပြန်၏။ ယော​သပ်​သည် မိ​မိ​အ​ဘ​ကြောင့် ခု​နစ်​ရက်​ပတ်​လုံး​ငို​ကြွေး​မြည်​တမ်း​ခြင်း​ကို​ပြု​လေ၏။ 11 ထို​သို့ အာ​တဒ်​ကောက်​နယ်​တ​လင်း၌​ပြု​သော ငို​ကြွေး​မြည်​တမ်း​ခြင်း​ကို၊ ထို​ပြည်​သား​ခါ​နာန်​လူ​တို့​သည်​မြင်​လျှင်၊ အဲ​ဂု​တ္တု​လူ​တို့​သည် ပြင်း​စွာ​ငို​ကြွေး​မြည်​တမ်း​ပါ​သည်​တ​ကား​ဟု ဆို​ကြ၏။ ထို​ကြောင့် ယော်​ဒန်​မြစ်​နား​မှာ​ရှိ​သော​ထို​အ​ရပ်​ကို၊ အ​ဗေ​လ​မိ​ဇ​ရိမ်​ဟူ၍​သ​မုတ်​ကြ​သ​တည်း။ 12 ယာ​ကုပ်​သား​တို့​သည်၊ အ​ဘ​မှာ​ထား​သည်​အ​တိုင်း ပြု​ကြ၏။ 13 ခါ​နာန်​ပြည်​သို့​ဆောင်​သွား၍၊ အာ​ဗြ​ဟံ​သည်​ကိုယ်​ပိုင်​သော​သင်္ချိုင်း​ဖို့၊ ဟိ​တ္တိ​အ​မျိုး​သား​ဧ​ဖ​ရုန်၌​ဝယ်​သော မံ​ရေ​မြို့​ရှေ့၊ မ​ပ္ပေ​လ​လယ်​ပြင်​တွင်​ရှိ​သော မြေ​တွင်း၌​သင်္ဂြိုဟ်​ကြ၏။*တ၊ ၇:၁၆။14 ယော​သပ်​သည်​အ​ဘ​ကို​သင်္ဂြိုဟ်​ပြီး​လျှင်၊ အစ်​ကို​များ​မှ​စ၍ မ​သာ​လိုက်​လာ​သော​သူ​အ​ပေါင်း​တို့​နှင့်​တ​ကွ၊ အဲ​ဂု​တ္တု​ပြည်​သို့​ပြန်​လေ၏။

15 ယော​သပ်​အစ်​ကို​တို့​သည် အ​ဘ​သေ​သည်​ကို​သိ​မြင်​လျှင်၊ ငါ​တို့​ကို ယော​သပ်​သည် အ​ငြိုး​ထား​ကောင်း​ထား​လိမ့်​မည်။ ငါ​တို့​သည် အ​ထက်​က​သူ့​ကို​ညှဉ်း​ဆဲ​သော​ကြောင့်၊ ငါ​တို့​အား​ဧ​ကန်​အ​မှန်​ပြန်၍ ညှဉ်း​ဆဲ​လိမ့်​မည်​ဟု​စိုး​ရိမ်​လျက်၊ 16 သူ့​ထံ​သို့​တ​မန်​ကို​စေ​လွှတ်၍၊ ကိုယ်​တော်​အစ်​ကို​တို့​သည် မ​ကောင်း​သော​အ​မှု​ကို ကိုယ်​တော်​အား​ပြု​မိ၍၊ 17 ကိုယ်​တော်​ကို​ပြစ်​မှား​သော​အ​ပြစ်​ကို လွှတ်​တော်​မူ​ပါ​ဟု၊ ကိုယ်​တော်​အား ကြား​လျှောက်​ရ​မည်​အ​ကြောင်း၊ ခ​မည်း​တော်​မ​သေ​မီ ကျွန်​တော်​တို့​ကို မှာ​ထား​ခဲ့​သည်​ဖြစ်၍၊ ယ​ခု​တွင် ခ​မည်း​တော်၏​ဘု​ရား​သ​ခင်​ကျွန်​တို့၏ အ​ပြစ်​ကို​လွှတ်​တော်​မူ​ပါ​ဟု လျှောက်​ကြ၏။ ထို​သို့​လျှောက်​ကြ​သော​အ​ခါ၊ ယော​သပ်​သည်​မျက်​ရည်​ကျ​လေ၏။ 18 အစ်​ကို​တို့​သည်​လည်း​ဝင်၍ ယော​သပ်​ရှေ့​မှာ​ပျပ်​ဝပ်​လျက်၊ ကျွန်​တော်​တို့​သည် ကိုယ်​တော်၏​ကျွန်​ဖြစ်​ကြ​ပါ​သည်​ဟု လျှောက်​ကြ၏။ 19 ယော​သပ်​က​လည်း၊ မ​စိုး​ရိမ်​ကြ​နှင့်။ ကျွန်ုပ်​သည် ဘု​ရား​သ​ခင်​ကိုယ်​စား​ဖြစ်​သ​လော။ 20 သင်​တို့​သည် ကျွန်ုပ်​ကို​ညှဉ်း​ဆဲ​မည်​ကြံ​ကြ​သော်​လည်း၊ ဘု​ရား​သ​ခင်​သည် ယ​နေ့​ဖြစ်​သည်​အ​တိုင်း၊ လူ​များ​အ​သက်​ချမ်း​သာ​စေ​ခြင်း​ငှာ ကျေး​ဇူး​ပြု​မည်​ကြံ​တော်​မူ၏။ 21 ထို​ကြောင့်၊ မ​စိုး​ရိမ်​ကြ​နှင့်။ သင်​တို့​နှင့် သူ​ငယ်​များ​ကို ကျွန်ုပ်​ကျွေး​မွေး​မည်​ဟု​ဆို​လျက်၊ သူ​တို့​ကို​နှစ်​သိမ့်​စေ၍ မေ​တ္တာ​စ​ကား​ကို​ပြော​လေ၏။

22 ထို​သို့​ယော​သပ်​သည် မိ​မိ​အ​ဘ၏​အ​မျိုး​သား​တို့​နှင့် အဲ​ဂု​တ္တု​ပြည်၌​နေ၍၊ အ​သက်​တစ်​ရာ​တစ်​ဆယ်​ကို​မီ၏။ 23 ဧ​ဖ​ရိမ်၏​မြေး​ကို​မြင်​ရ၏။ မ​နာ​ရှေ၏​သား၊ မာ​ဓိ​ရ၏​သား​သ​မီး​တို့​ကို​လည်း မိ​မိ​ဒူး​ပေါ်​မှာ​မွေး​စား​ရ၏။

24 ယော​သပ်​က​လည်း၊ ကျွန်ုပ်​သေ​တော့​မည်။ အ​ကယ်​စင်​စစ်​ဘု​ရား​သ​ခင်​သည် သင်​တို့​ကို အ​ကြည့်​အ​ရှု​ကြွ​လာ​တော်​မူ​မည်။ အာ​ဗြ​ဟံ၊ ဣ​ဇာက်၊ ယာ​ကုပ်​တို့​အား ကျိန်​ဆို​တော်​မူ​သော​ပြည်​သို့၊ ဤ​ပြည်​မှ​ဆောင်​သွား​တော်​မူ​မည်​ဟု အစ်​ကို​တို့​အား​ဆို၏။ 25 တစ်​ဖန်​တုံ၊ အ​ကယ်​စင်​စစ်​ဘု​ရား​သ​ခင်​သည် သင်​တို့​ကို အ​ကြည့်​အ​ရှု​ကြွ​လာ​တော်​မူ​မည်။ ကျွန်ုပ်​အ​ရိုး​တို့​ကို ဤ​အ​ရပ်​မှ​ယူ​သွား​ရ​မည်​ဟူ၍ ဣ​သ​ရေ​လ​အ​မျိုး​သား​တို့​ကို ကျိန်​ဆို​စေ၏။*ထွ၊ ၁၃:၁၉၊ယောရှု၊ ၂၄:၃၂၊ဟေဗြဲ၊ ၁၁:၂၂။26 ထို​သို့​ယော​သပ်​သည် အ​သက်​တစ်​ရာ​တစ်​ဆယ်​ရှိ​သော် အ​နိ​စ္စ​ရောက်​လေ၏။ အ​လောင်း​ကို​ကား၊ နံ့​သာ​မျိုး​နှင့်​ပြင်​ဆင်​ပြီး​လျှင် အဲ​ဂု​တ္တု​ပြည်၌ တ​လား​နှင့်​ထား​ကြ​လေ၏။

ရှင်မော​ရှေ​စီ​ရင်​ရေး​ထား​သော ကမ္ဘာဦးကျမ်း​ပြီး၏။

1 José se lançou sobre o rosto de seu pai, chorou sobre ele e o beijou. 2 Ordenou a seus servos, os médicos, que *Gn 50.26embalsamassem a seu pai; e os médicos embalsamaram a Israel. 3 Cumpriram-se-lhe quarenta dias, pois assim se cumprem os dias da embalsamação; e os egípcios *Gn 50.10;Nm 20.29;Dt 34.8choraram-no setenta dias.

4 Acabados os dias de o chorarem, disse José à casa de Faraó: Se agora achei graça aos vossos olhos, rogo-vos que faleis aos ouvidos de Faraó: 5 *Gn 47.29-31Meu pai me fez jurar, dizendo: Eis que eu morro; no meu sepulcro que fiz abrir para mim na terra de Canaã, ali me sepultarás. Agora, pois, deixa-me subir e sepultar meu pai; depois, voltarei. 6 Respondeu Faraó: Vai sepultar teu pai como ele te fez jurar. 7 José subiu para sepultar a seu pai; e com ele subiram todos os servos de Faraó, os anciãos da sua casa, e todos os anciãos da terra do Egito, 8 e toda a casa de José, e seus irmãos e a casa de seu pai; somente deixaram na terra de Gósen os seus pequeninos, os seus rebanhos e os seus gados. 9 Subiram com ele tanto carros como cavaleiros; e houve um concurso mui grande. 10 Vieram à eira de Atade, que está além do Jordão, e ali prantearam com mui grande e forte pranto sete dias; e fez José uma lamentação por seu pai. 11 Tendo os moradores da terra, os cananeus, visto o pranto na eira de Atade, disseram: Grande pranto é este dos egípcios; pelo que o lugar foi chamado Abel-Mizraim, que está além do Jordão. 12 Fizeram-lhe seus filhos como lhes havia ordenado: 13 levaram-no para a terra de Canaã e o sepultaram na *Gn 23.16-20cova no campo de Macpela, em frente de Manre, a qual Abraão comprou com o campo para posse de lugar de sepultura a Efrom heteu. 14 Depois de haverem feito isto, voltou José para o Egito, ele, seus irmãos e todos os que com ele subiram para sepultar seu pai.

15 Vendo os irmãos de José que seu pai tinha morrido, disseram: *Gn 37.28;42.21-22Porventura, José nos aborrecerá e nos retribuirá todo o mal que lhe fizemos. 16 Mandaram, então, esta mensagem a José: Teu pai ordenou antes da sua morte, dizendo: 17 Assim direis a José: Perdoa a transgressão de teus irmãos e o seu pecado, porque te fizeram mal. Agora, pois, rogamos-te que perdoes a transgressão dos servos do Deus de teu pai. José chorou enquanto lhe falavam. 18 Vieram também seus irmãos, *Gn 37.8-10;41.43prostraram-se diante dele e disseram: Nós somos teus servos. 19 Respondeu-lhes José: Não temais; acaso, estou eu em lugar de Deus? 20 Vós, na verdade, *Gn 37.26-27;45.5,7intentastes o mal contra mim; porém Deus o intentou para o bem, para fazer, como é agora, que se conserve muita gente em vida. 21 Agora, pois, não temais; *Gn 45.11;47.12eu vos sustentarei a vós e a vossos filhinhos. Assim, os consolou e lhes falou ao coração.

22 José habitou no Egito, ele e a casa de seu pai; e viveu cento e dez anos. 23 Viu José os filhos de Efraim até a terceira geração; também os filhos de Maquir, filho de Manassés, *Gn 30.3nasceram sobre os joelhos de José. 24 Disse José a seus irmãos: Eu morro; porém *Gn 48.21;Hb 11.22Deus, certamente, vos visitará e vos fará subir desta terra para a terra que jurou a *Gn 13.15,17;15.7-8Abraão, a *Gn 26.3Isaque e a *Gn 28.13;35.12Jacó. 25 José fez os filhos de Israel jurar, dizendo: Certamente, Deus vos visitará, e *Êx 13.19;Js 24.32;Hb 11.22fareis transportar deste lugar os meus ossos. 26 Assim, morreu José, tendo cento e dez anos de idade; *Gn 50.2embalsamaram-no e puseram-no num caixão no Egito.