Hopa 10

Kāhore tā Ihowā i Tika

1 "Kua hōhā tōku wairua ki tōku ora;

ka tukua e ahau tāku tangi kia rere ana;

ka kōrero ahau i te kikiwatanga o tōku ngākau.

2 Ka mea ahau ki te Atua, Kaua ahau e whakahēngia;

whakakitea ki ahau te take i totohe ai koe ki ahau.

3 He mea pai rānei ki a koe kia tūkino koe,

kia whakahāwea ki te mahi a ōu ringa,

ā, kia whiti tōu mārama ki te whakaaro o te hunga kino?

4 He kanohi kikokiko rānei ōu?

He pēnei rānei tāu titiro me tā te tangata titiro?

5 He rite rānei ōu rā ki ō te tangata rā?

He rite rānei ōu tāu ki ō te tangata rā?

6 I uiuia ai e koe tōku kino, i rapua ai e koe tōku hara?

7 Ahakoa e mōhio ana anō koe ehara ahau i te mea hē,

kāhore anō tētahi hei whakaora i roto i tōu ringa?

8 "Nā ōu ringa ahau i mahi, i hanga, he mea hono mārie i tētahi taha, i tētahi taha;

otiia, e whakangaromia ana ahau e koe.

9 Kia mahara rā, nāu ahau i hanga, ānō he paru;

tērā rānei koe e whakahoki anō i ahau ki te puehu?

10 He teka ianei he mea riringi ahau nāu ānō he waiū,

meinga ana ahau e koe kia tetepe ānō he tīhi?

11 Nāu ahau i whakakākahu ki te kiri, ki te kikokiko,

ā, nāu anō ahau i hohou ki te wheua, ki te uaua.

12 Whakawhiwhia ana ahau e koe ki te ora, ki te atawhai,

ā, he tirotirohanga mai nāu i mau ai tōku wairua.

13 "Heoi, hunā ana anō ēnei mea e koe i roto i tōu ngākau;

e mōhio ana hoki ahau kei a koe anō tēnei.

14 Ki te hara ahau, ka mātauria e koe;

e kore anō koe e whakakāhore ki tōku hē.

15 Ki te hē ahau, auē tōku mate!

Ki te tika ahau, e kore tonu e ara tōku māhunga;

he kī hoki nōku i te whakamā me te titiro iho ki tōku mate.

16 Ā, ki te whakarewa ake tōku māhunga i a ia,

ka whāia ahau e koe ānō he raiona;

ā, ka whakakite anō koe i a koe, i tōu mīharo, ki ahau.

17 E whakahoutia ana e koe āu kaiwhakaatu i ōku hē,

e whakanuia ana hoki e koe tōu riri ki ahau;

ko ngā putanga kētanga, ko te whawhai hei pēhi i ahau.

18 "He aha rā ahau i whakaputaina mai ai e koe i roto i te kōpū?

Te hemo noa atu ai ahau, ā, kīhai tētahi kanohi i kite i ahau.

19 Pēnei kua rite ahau, ānō kua kāhore noa iho;

kua mauria atu ahau i te kōpū ki te urupā.

20 He teka rānei he torutoru ōku rā?

Kāti rā, waiho ake koa ahau, kia āhua mākoha ana i tēnei wā iti,

21 keiwhā haere ahau ki te wāhi e kore nei ahau e hoki mai,

ki te whenua o te pōuri, o te ātārangi o te mate;

22 ki te whenua o te pōuri kerekere, o te tino o te pōuri;

he whenua nō te ātārangi o te mate, kāhore nei ō reira tikanga,

ā, ko tōna mārama, koia anō te pōuri."

Wat kan tog die bedoeling wees van soveel smart?

1 EK walg van my lewe; ek wil my geklaag die vrye loop gee; ek wil spreek in die bitterheid van my siel.

2 Ek sê tot God: Veroordeel my nie; laat my weet waarom U met my twis.

3 Is dit voordeel vir U dat U verdruk; dat U die arbeid van u hande verwerp, terwyl U oor die planne van die goddelose lig laat skyn?

4 Het U vleeslike oë? Of sien U soos 'n mens sien?

5 Is u dae soos die dae van 'n mens, of u jare soos die dae van 'n man?

6 dat U soek na my ongeregtigheid en vra na my sonde,

7 ofskoon U weet dat ek nie skuldig is nie en dat daar niemand is wat uit u hand kan red nie?

In die verlede het God hom tog die lewe gegee en gunste bewys.

8 U hande het my geformeer en my gemaak, heeltemal rondom; en U vernietig my!

9 Bedink tog dat U my soos klei gevorm het, en wil U my tot stof laat terugkeer?

10 Het U my nie soos melk uitgegiet en my soos kaas laat dik word nie?

11 Met vel en vlees het U my beklee, en met beendere en senings het U my deurvleg.

12 Die lewe, ja, guns het U aan my bewys, en u sorg het my gees bewaak.

Kan dit wees dat God so met hom gehandel het net om hom te vervolg en te verdruk?

13 MAAR daarby het U dít verberg in u hart, ek weet dat dít u toeleg was:

14 As ek gesondig het, sou U my waarneem en my nie vryspreek van my ongeregtigheid nie.

15 Was ek skuldig — wee my! En was ek regverdig, ek sou my hoof nie kon ophef nie, sat van skande en bewus van my ellende.

16 En as my hoof hom ophef, sou U my jaag soos 'n leeu en U opnuut wonderbaarlik teenoor my gedra.

17 U sou altyd nuwe getuies teen my bring en u grimmigheid teen my vermeerder — altyd nuwe leërafdelings teen my!

18 Waarom tog het U my uit die moederskoot laat uitgaan? Ek moes gesterf het sonder dat 'n oog my gesien het.

19 Ek moes gewees het of ek daar nie was nie; van die moederskoot af moes ek na die graf gedra gewees het.

20 Is my dae nie min nie? Laat Hy ophou, my laat staan, dat ek 'n bietjie vrolik kan wees,

21 voordat ek heengaan — en nie terugkom nie — na die land van duisternis en doodskaduwee,

22 'n land van donkerheid, soos middernag, van doodskaduwee en wanorde, en dit gee 'n skynsel — soos middernag!