1 Ισχυρός ήταν στους πολέμους ο Ιησούς, γιος του Ναυή, που διαδέχτηκε το Μωυσή στο προφητικό του έργο· αυτός, όπως το λέει και τ’ όνομά του*Το όνομα Ιησούς σημαίνει «Ο Θεός σώζει». αναδείχτηκε σε μεγάλο σωτήρα του λαού, που ο Κύριος είχε διαλέξει για δικόν του· νίκησε τους εχθρούς που είχαν ξεσηκωθεί εναντίον τους, ώστε ο Ισραήλ να καταλάβει τη γη του. 2 Πόσο δοξάστηκε όταν με υψωμένο χέρι το ξίφος κράδαινε στις πολιτείες ενάντια! 3 Πρωτύτερα απ’ αυτόν, ποιος στάθηκε έτσι; Αυτός είχε το πρόσταγμα στις μάχες του Κυρίου. 4 Με τη δική του διαταγή στάθηκε ο ήλιος, κι η μία μέρα έγινε σαν να ’ταν δυο; 5 Επικαλέστηκε τον Ύψιστο, τον Κραταιό, όταν οι εχθροί τον πίεζαν απ’ όλες τις μεριές τριγύρω· ο μέγας Κύριος τον εισάκουσε κι έστειλε χαλαζόλιθους με ορμή τρομαχτική. 6 Εξαπέλυσε πόλεμο ενάντια σ’ έθνος εχθρικό και στον κατήφορο εξόντωσε τους αντιπάλους, ώστε τα έθνη να γνωρίσουν τη δύναμη των όπλων του και ότι πολεμούσε με του Κυρίου την έγκριση· και πραγματικά, αυτός τον Παντοδύναμο ακολουθούσε.

7 Την εποχή του Μωυσή έδειξε ο Ιησούς την ευσέβειά του, όταν αυτός κι ο Χάλεβ, γιος του Ιεφοννή, αντισταθήκανε σ’ όλη στη σύναξη και σταμάτησαν τον αμαρτωλό γογγυσμό τους. Έτσι εμπόδισαν το λαό απ’ το να αμαρτήσει. 8 Κι αυτοί μόνον οι δύο σώθηκαν από τις εξακόσιες χιλιάδες τους πεζούς, ώστε να μπούνε στην κληρονομιά τους, στη γη που ρέει γάλα και μέλι. 9 Ο Κύριος έδωσε στο Χάλεβ δύναμη, που τον συνόδευε ως τα γηρατειά του κι έτσι ανέβηκε στα υψώματα της γης, που οι πρόγονοί του τα πήραν ιδιοκτησία τους. 10 Μ’ αυτό είδαν όλοι οι Ισραηλίτες ότι είναι καλό ν’ ακολουθεί κανείς τον Κύριο.

11 Επίσης και οι Κριτές, καθένας τους με τ’ όνομά του, αυτοί που η καρδιά τους δε λάτρεψε τα είδωλα και που από τον Κύριο δεν απομακρύνθηκαν, ας είν’ ευλογημένη η μνήμη τους. 12 Ας αναδώσουν τα κόκαλά τους νέα ζωή από ’κει που βρίσκονται και τ’ όνομά τους το τιμημένο ας αναβιώσει στα παιδιά τους.

13 Ο Σαμουήλ, ο αγαπημένος προφήτης του Κυρίου του, θεμέλιωσε τη βασιλεία κι έχρισε άρχοντες για το λαό του. 14 Σύμφωνα με το νόμο του Κυρίου έκρινε το λαό κι ο Κύριος σπλαχνίστηκε τους απογόνους του Ιακώβ. 15 Με την πίστη του αποδείχτηκε προφήτης γνήσιος και με τα λόγια του αναγνωρίστηκε των οραμάτων του η αξιοπιστία. 16 Ζήτησε τη βοήθεια του παντοδύναμου Κυρίου προσφέροντας αρνί του γάλακτος, όταν τον πίεζαν οι εχθροί του ολόγυρα· 17 και με βροντή απάντησε ο Κύριος απ’ τον ουρανό, με μεγάλο θόρυβο έκανε ν’ ακουστεί η φωνή του. 18 Σάρωσε των εχθρών*των εχθρών, κατά το εβρ. Οι Ο΄ έχουν «των κατοίκων της Τύρου». τους αρχηγούς κι όλους τους άρχοντες των Φιλισταίων. 19 Και πριν τον αιώνιο ύπνο κοιμηθεί, κάλεσε ο Σαμουήλ το λαό σαν μάρτυρα μπροστά στον Κύριο και στο βασιλιά, και είπε: «Από κανέναν χρήματα δεν πήρα ούτε σανδάλια ένα ζευγάρι»· και κανείς δεν βρέθηκε να τον διαψεύσει. 20 Ακόμη και μετά την κοίμησή του προφήτεψε και προείπε στο βασιλιά το τέλος του· από μέσα απ’ τη γη προφήτεψε με δυνατή φωνή, για να σβήσει την ανομία του λαού.

1 Jesus the son a Nave was valiant in the wars, and was the successor of Moses in prophecies, who according to his name was made great for the saving of the elect of God, and taking vengeance of the enemies that rose up against them, that he might set Israel in their inheritance.

2 How great glory gat he, when he did lift up his hands, and stretched out his sword against the cities!

3 Who before him so stood to it? for the Lord himself brought his enemies unto him.

4 Did not the sun go back by his means? and was not one day as long as two?

5 He called upon the most high Lord, when the enemies pressed upon him on every side; and the great Lord heard him.

6 And with hailstones of mighty power he made the battle to fall violently upon the nations, and in the descent of Beth-horon he destroyed them that resisted, that the nations might know all their strength, because he fought in the sight of the Lord, and he followed the Mighty One.

7 In the time of Moses also he did a work of mercy, he and Caleb the son of Jephunne, in that they withstood the congregation, and withheld the people from sin, and appeased the wicked murmuring.

8 And of six hundred thousand people on foot, they two were preserved to bring them in to the heritage, even unto the land that floweth with milk and honey.

9 The Lord gave strength also unto Caleb, which remained with him unto his old age: so that he entered upon the high places of the land, and his seed obtained it for an heritage:

10 That all the children of Israel might see that it is good to follow the Lord.

11 And concerning the judges, every one by name, whose heart went not a whoring, nor departed from the Lord, let their memory be blessed.

12 Let their bones flourish out of their place, and let the name of them that were honoured be continued upon their children.

13 Samuel, the prophet of the Lord, beloved of his Lord, established a kingdom, and anointed princes over his people.

14 By the law of the Lord he judged the congregation, and the Lord had respect unto Jacob.

15 By his faithfulness he was found a true prophet, and by his word he was known to be faithful in vision.

16 He called upon the mighty Lord, when his enemies pressed upon him on every side, when he offered the sucking lamb.

17 And the Lord thundered from heaven, and with a great noise made his voice to be heard.

18 And he destroyed the rulers of the Tyrians, and all the princes of the Philistines.

19 And before his long sleep he made protestations in the sight of the Lord and his anointed, I have not taken any man’s goods, so much as a shoe: and no man did accuse him.

20 And after his death he prophesied, and shewed the king his end, and lifted up his voice from the earth in prophecy, to blot out the wickedness of the people.