1 Αχ, θάνατε, πόσο είν’ η σκέψη σου πικρή για έναν άνθρωπο, που ειρηνικά μες στ’ αγαθά του ζει, που ’ναι απερίσπαστος κι όλα του πετυχαίνουν και που μπορεί ακόμα τις απολαύσεις να τις γεύεται!

2 Αχ, θάνατε, καλόδεχτος ο ερχομός σου για τον άνθρωπο που ζει στην ένδεια και χάνει τις δυνάμεις του, που είναι στην ηλικία πολύ μεγάλος κι όλα τον ενοχλούν, που είναι κακότροπος κι έχει χαμένη την υπομονή του.

3 Μη σε τρομάζει, γιε μου, που ’ναι αποφασισμένο να ’ρθει ο θάνατος· θυμήσου αυτούς που ζήσανε πριν από σένα κι αυτούς που πρόκειται ν’ ακολουθήσουν. 4 Αυτή είναι του Κυρίου η απόφαση για κάθε άνθρωπο· γιατί να πας ενάντια στου Κυρίου τη βουλή; Είτε δέκα είτε εκατό είτε χίλια χρόνια ζήσεις, κανείς δεν πρόκειται στον άδη να σου ζητήσει λογαριασμό γι’ αυτό.

5 Τα παιδιά των αμαρτωλών γίνονται μισητά, εκείνα που συχνάζουν στων ασεβών τα καταγώγια. 6 Τα παιδιά των αμαρτωλών θα χάσουν την κληρονομιά τους κι η ατιμία θα συνοδεύει αδιάκοπα τους απογόνους τους. 7 Τα παιδιά θα κατηγορήσουν τον ασεβή πατέρα τους, γιατί εξαιτίας του θα περιφρονούνται.

8 Αλίμονό σας, ασεβείς, που εγκαταλείψατε το νόμο του Θεού του ύψιστου. 9 Όταν γεννιέστε, γεννιέστε για την κατάρα κι όταν πεθαίνετε, η κατάρα σάς συνοδεύει. 10 Όλα όσα έρχονται απ’ το χώμα, ξαναγυρνούν στο χώμα· έτσι πάνε κι οι ασεβείς απ’ την κατάρα στην καταστροφή.

11 Οι άνθρωποι για το θάνατο πενθούν του σώματός τους· μα των αμαρτωλών και τ’ όνομα θα σβήσει, γιατί δεν έχουν όνομα καλό. 12 Φρόντισε το καλό σου όνομα, γιατί αυτό είναι που θα σου μείνει πιο πολύ κι από χίλιους μεγάλους θησαυρούς χρυσού. 13 Οι ευτυχισμένες μέρες μιας ζωής μπορούν να μετρηθούνε· τ’ όνομα όμως το καλό μένει παντοτινά.

14 Παιδιά μου, ακολουθήστε αυτά που σας διδάσκουν και ειρηνικά θα ζήσετε. Ποιο τ’ όφελος απ’ τη σοφία την κρυμμένη κι απ’ τον κρυμμένο θησαυρό; 15 Καλύτερος ο άνθρωπος που κρύβει την ανοησία του, από τον άνθρωπο που τη σοφία του κρύβει.

16 Λοιπόν, θα σας πω σε ποιες περιπτώσεις να νιώθετε ντροπή· γιατί δεν είν’ καλή κάθε λογής ντροπή, κι όλοι δεν έχουνε την ίδια κρίση για κάθε ζήτημα.

17 Να ντρέπεστε:

για την ανήθικη ζωή μπρος στον πατέρα και τη μάνα σας,

και για το ψέμα μπρος στον αρχηγό ή μπρος στον κυβερνήτη·

18 για το παράπτωμα μπροστά στο δικαστή,

και μπρος στον άρχοντα και μπρος στη σύναξη και στο λαό

για την παρανομία.

19 Να ντρέπεσαι για τη δολιότητα

μπροστά στο σύντροφό σου ή στο φίλο σου,

για την κλεψιά στους συμπολίτες σου μπροστά.

20 Να ντρέπεσαι όταν παραβαίνεις έναν όρκο

ή μια συμφωνία,

κι όταν στα δείπνα δε φέρεσαι σωστά.

21 Να ντρέπεσαι όταν σε καταφρονούν οι άλλοι στις δοσοληψίες σου,

όπως κι όταν δεν απαντάς σ’ εκείνους που σε χαιρετούν.

22 Να ντρέπεσαι όταν κοιτάς γυναίκα πόρνη,

κι όταν αρνιέσαι αυτό που σου ζητάει ο συγγενής σου.

23 Να ντρέπεσαι όταν αρπάζεις κάποιου το μερίδιο

ή το δώρο που του ανήκει,

καθώς κι όταν κοιτάζεις τη γυναίκα του αλλουνού.

24 Να ντρέπεσαι όταν έχεις πολλή οικειότητα με τη δούλη σου,

κι ακόμα περισσότερο όταν πλησιάσεις στο κρεβάτι της.

25 Να ντρέπεσαι όταν λες λόγια υβριστικά μπροστά στους φίλους σου·

κι όταν χαρίζεις κάτι, και το συνοδεύεις με λόγια πικρά.

26 Να ντρέπεσαι όταν μεταφέρεις λόγια, όταν λες όσα ακούς,

κι όταν τα μυστικά τα φανερώνεις.

27 Ντροπή να δείχνεις εκεί που χρειάζεται

και θα ’χεις την εκτίμηση του κάθε ανθρώπου.

1 O death, how bitter is the remembrance of thee to a man that liveth at rest in his possessions, unto the man that hath nothing to vex him, and that hath prosperity in all things: yea, unto him that is yet able to receive meat!

2 O death, acceptable is thy sentence unto the needy, and unto him whose strength faileth, that is now in the last age, and is vexed with all things, and to him that despaireth, and hath lost patience!

3 Fear not the sentence of death, remember them that have been before thee, and that come after; for this is the sentence of the Lord over all flesh.

4 And why art thou against the pleasure of the most High? there is no inquisition in the grave, whether thou have lived ten, or an hundred, or a thousand years.

5 The children of sinners are abominable children, and they that are conversant in the dwelling of the ungodly.

6 The inheritance of sinners’ children shall perish, and their posterity shall have a perpetual reproach.

7 The children will complain of an ungodly father, because they shall be reproached for his sake.

8 Woe be unto you, ungodly men, which have forsaken the law of the most high God! for if ye increase, it shall be to your destruction:

9 And if ye be born, ye shall be born to a curse: and if ye die, a curse shall be your portion.

10 All that are of the earth shall turn to earth again: so the ungodly shall go from a curse to destruction.

11 The mourning of men is about their bodies: but an ill name of sinners shall be blotted out.

12 Have regard to thy name; for that shall continue with thee above a thousand great treasures of gold.

13 A good life hath but few days: but a good name endureth for ever.

14 My children, keep discipline in peace: for wisdom that is hid, and a treasure that is not seen, what profit is in them both?

15 A man that hideth his foolishness is better than a man that hideth his wisdom.

16 Therefore be shamefaced according to my word: for it is not good to retain all shamefacedness; neither is it altogether approved in every thing.

17 Be ashamed of whoredom before father and mother: and of a lie before a prince and a mighty man;

18 Of an offence before a judge and ruler; of iniquity before a congregation and people; of unjust dealing before thy partner and friend;

19 And of theft in regard of the place where thou sojournest, and in regard of the truth of God and his covenant; and to lean with thine elbow upon the meat; and of scorning to give and take;

20 And of silence before them that salute thee; and to look upon an harlot;

21 And to turn away thy face from thy kinsman; or to take away a portion or a gift; or to gaze upon another man’s wife.

22 Or to be overbusy with his maid, and come not near her bed; or of upbraiding speeches before friends; and after thou hast given, upbraid not;

23 Or of iterating and speaking again that which thou hast heard; and of revealing of secrets.

24 So shalt thou be truly shamefaced and find favour before all men.