1 Η ανάμνηση του Ιωσία είναι σαν μείγμα λιβανιού, φτιαγμένο με του αρωματοποιού την τέχνη· είναι γλυκιά στο κάθε στόμα σαν το μέλι, και σαν τη μουσική μες στο συμπόσιο. 2 Αυτός πήρε δρόμο σωστό, το λαό μεταστρέφοντας, και τις σιχαμερές κατάργησε και άνομες λατρείες. 3 Έστρεψε την καρδιά του προς τον Κύριο, και σε καιρούς που κυριαρχούσαν οι άνομοι, την ευσέβεια ενίσχυσε.

4 Εκτός απ’ το Δαβίδ, τον Εζεκία και τον Ιωσία, όλοι οι άλλοι υπερβολικά αμάρτησαν· κι επειδή λησμονήσανε το νόμο του Υψίστου, οι βασιλιάδες του Ιούδα εξαφανίστηκαν. 5 Σ’ άλλους τη δύναμή τους δώσανε, σε ξένο έθνος τη δόξα τους. 6 Έβαλαν οι εχθροί φωτιά στην εκλεκτή πόλη μαζί με το θυσιαστήριο κι ερήμωσαν τους δρόμους της, όπως είχε ο Ιερεμίας προφητέψει· 7 γιατί κι αυτόν τον είχανε κακοποιήσει, που ήταν προφήτης από την κοιλιά της μάνας του, προορισμένος να ξεριζώνει, να χαλάει, να καταστρέφει, μα και να χτίζει και να φυτεύει.

8 Ο Ιεζεκιήλ είναι αυτός που είδε όραμα ένδοξο, που ο Θεός τού το φανέρωσε πάνω στο άρμα των χερουβίμ· 9 γιατί ο Θεός δεν ξέχασε τους εχθρούς κι έστειλε πάνω τους καταιγίδα· μα ευεργέτησε εκείνους που βάδιζαν στο δρόμο το σωστό.

10 Επίσης των δώδεκα προφητών τα κόκαλα ας ξανανθίσουν εκεί που βρίσκονται· γιατί αυτοί το λαό του Ιακώβ τον παρηγόρησαν και τον έσωσαν με την πιστή τους την ελπίδα.

11 Με τι λόγια να εγκωμιάσουμε το Ζοροβάβελ; Αυτός ήταν σαν σφραγιδόπετρα στο δεξί χέρι του Κυρίου. 12 Το ίδιο ήτανε κι ο Ιησούς, γιος του Ιωσεδέκ. Αυτοί που στις μέρες τους ανοικοδόμησαν το ναό υψώνοντας ενώπιον του Κυρίου ένα κτίριο ξεχωριστό, προορισμένο για τη δόξα την αιώνια.

13 Του Νεεμία επίσης η μνήμη είναι αιώνια, γιατί αυτός ανοικοδόμησε για την πόλη μας τα τείχη που είχαν πέσει κι έστησε πύλες και μοχλούς κι ανοικοδόμησε τα σπίτια μας.

14 Κανείς όμως δεν πλάστηκε πάνω στη γη όμοιος με τον Ενώχ, γιατί αυτός αναλήφθηκε στον ουρανό. 15 Ούτε γεννήθηκε άλλος κανείς σαν τον Ιωσήφ, που ήταν αρχηγός στ’ αδέρφια του, στήριγμα του λαού του· τα οστά του διαφυλάχθηκαν. 16 Ο Σημ κι ο Σηθ τιμήθηκαν κι αυτοί από τους άλλους ανθρώπους· μα περισσότερο από κάθε ζωντανό δημιούργημα τιμήθηκε ο Αδάμ.

1 The remembrance of Josias is like the composition of the perfume that is made by the art of the apothecary: it is sweet as honey in all mouths, and as musick at a banquet of wine.

2 He behaved himself uprightly in the conversion of the people, and took away the abominations of iniquity.

3 He directed his heart unto the Lord, and in the time of the ungodly he established the worship of God.

4 All, except David and Ezekias and Josias, were defective: for they forsook the law of the most High, even the kings of Juda failed.

5 Therefore he gave their power unto others, and their glory to a strange nation.

6 They burnt the chosen city of the sanctuary, and made the streets desolate, according to the prophecy of Jeremias.

7 For they entreated him evil, who nevertheless was a prophet, sanctified in his mother’s womb, that he might root out, and afflict, and destroy; and that he might build up also, and plant.

8 It was Ezekiel who saw the glorious vision, which was shewed him upon the chariot of the cherubims.

9 For he made mention of the enemies under the figure of the rain, and directed them that went right.

10 And of the twelve prophets let the memorial be blessed, and let their bones flourish again out of their place: for they comforted Jacob, and delivered them by assured hope.

11 How shall we magnify Zorobabel? even he was as a signet on the right hand:

12 So was Jesus the son of Josedec: who in their time builded the house, and set up an holy temple to the Lord, which was prepared for everlasting glory.

13 And among the elect was Neemias, whose renown is great, who raised up for us the walls that were fallen, and set up the gates and the bars, and raised up our ruins again.

14 But upon the earth was no man created like Enoch; for he was taken from the earth.

15 Neither was there a young man born like Joseph, a governor of his brethren, a stay of the people, whose bones were regarded of the Lord.

16 Sem and Seth were in great honour among men, and so was Adam above every living thing in creation.