1 Ko te tangata e aroha ana ki te kupu ako e aroha ana ki te mātauranga;
nā, ko te tangata e kore e pai kia rīria tōna hē, he pōauau tērā.
2 Ko te tangata pai ka whiwhi ki tā Ihowā whakapai;
otiia ka whakahēngia e ia te tangata ngārahu kino.
3 E kore tā te tangata e ū i te kino;
nā, ko te pakiaka o te hunga tika, e kore tērā e whakakorikoria.
4 He wahine e ū ana tōna pai, hei karauna tērā ki tāna tāne;
tēnā ko te wahine i whakamā ai ia, hei pirau tērā i roto i ōna wheua.
5 Ko ngā whakaaro o te hunga tika he tika;
ko ngā whakaaro ia o te hunga kino he tinihanga.
6 Ko ngā kupu a te hunga kino e mea ana kia tauwhanga i te toto;
mā te māngai ia o te hunga tika rātou ka ora ai.
7 Ka hurihia iho te hunga kino, ā, kore iho;
ko te whare ia o te hunga tika ka tū tonu.
8 Ka rite ki tōna ngārahu te whakamoemiti mō te tangata;
ko te ngākau parori kē ia ka whakahāweatia.
9 Ko te tangata e whakahāweatia ana, he pononga nei tāna,
pai ake ia i te tangata e whakanui ana i a ia anō, ā, kāhore āna kai.
10 Ko te tangata tika e whakaaro ana ia ki te ora o tāna kararehe;
he nanakia ia ngā mahi atawhai a te hunga kino.
11 Ko te tangata e mahi ana i tōna oneone ka mākona ia i te taro;
tēnā ko te tangata e whai ana i te hunga tekateka noa, kāhore ōna ngākau mahara.
12 Ko tā te tangata kino e minamina ai ko te kupenga a te hunga kino;
e whai hua ana ia te pakiaka o te hunga tika.
13 Ka mau te tangata kino i te pokanga kētanga o ōna ngutu;
ka puta mai ia te tangata tika i roto i te raru.
14 Mā ngā hua o tōna māngai ka mākona ai te tangata i te pai;
ka riro mai anō i te tangata ngā utu o tā ōna ringa.
15 He tika tonu ki ōna kanohi ake te ara o te kūware;
e whakarongo ana ia te tangata whakaaro nui ki te kupu whakatūpato.
16 Ko te kūware, e mōhiotia wawetia ana tōna riri;
e hīpokina ana ia te whakamā e te tangata ngārahu tūpato.
17 Ko tā te tangata kōrero pono he whakapuaki i te tika;
ko tā te kaiwhakaatu teka ia he tinihanga.
18 He tangata anō ko āna kōrero maka noa, me te mea ko ngā werohanga a te hoari;
he rongoā ia te arero o te hunga whakaaro nui.
19 Ka ū tonu te ngutu pono ā ake ake;
mō nāianei kau ia te arero teka.
20 He tinihanga kei roto i te ngākau o ngā kaitito i te kino;
he koa ia tō ngā kaiwhakatakoto kōrero e mau ai te rongo.
21 E kore tētahi kino e pā ki te tangata tika;
engari te hunga kino ka kī i te kino.
22 He mea whakarihariha ki a Ihowā ngā ngutu teka;
ko tāna e āhuareka ai ko ngā kaimahi i te pono.
23 Hīpoki ai te tangata tūpato i te mātauranga;
e karanga nui ana ia te ngākau o ngā kūware i te kūwaretanga.
24 Mō te ringa o ngā uaua te kīngitanga;
hei hōmai takoha ia te māngere.
25 Mā te pōuri i roto i te ngākau o te tangata e piko ai ia;
mā te kupu pai ia ka mārama ai.
26 Hira ake te tangata tika i tōna hoa;
te hunga kino ia ka whakapōhēhētia e tō rātou ara anō.
27 Kāhore te tangata māngere e tunu i tāna mea i hopu ai;
mā te tangata uaua ia te taonga utu nui a ngā tāngata.
28 He ora kei te ara o te tika;
kāhore hoki he mate i tōna ara.
1 EL que ama la corrección ama la sabiduría:
Mas el que aborrece la reprensión, es ignorante.
2 12.2 cp. 8.35. El bueno alcanzará favor de Jehová:
Mas él condenará al hombre de malos pensamientos.
3 El hombre no se afirmará por medio de la impiedad:
12.3 cp. 10.25. Mas la raíz de los justos no será movida.
4 12.4 cp. 31.23. 1 Co. 11.7. La mujer virtuosa corona es de su marido:
Mas la mala, como 12.4 cp. 14.30.carcoma en sus huesos.
5 Los pensamientos de los justos son rectitud;
Mas los consejos de los impíos, engaño.
6 12.6 cp. 1.11. Las palabras de los impíos son para acechar la sangre:
Mas la boca de los rectos los librará.
7 Dios 12.7 Sal. 37.36,37. cp. 11.21. Mt. 7.24-27.trastornará á los impíos, y no serán más:
Mas la casa de los justos permanecerá.
8 Según su sabiduría es alabado el hombre:
Mas el perverso de corazón será en menosprecio.
9 Mejor es el que es menospreciado y tiene servidores,
Que el que se precia, y carece de pan.
10 12.10 Dt. 25.4. El justo atiende á la vida de su bestia:
Mas las entrañas de los impíos son crueles.
11 12.11 cp. 28.19. El que labra su tierra, se hartará de pan:
Mas el que sigue los vagabundos es falto de entendimiento.
12 Desea el impío la red de los malos:
Mas la raíz de los justos dará fruto.
13 El impío es enredado en la prevaricación de sus labios:
12.13 cp. 21.23. 2 P. 2.9. Mas el justo saldrá de la tribulación.
14 12.14 cp. 13.2 y 18.20. El hombre será 12.14 cp. 1.31 y 11.30. Is. 3.10.harto de bien del fruto de su boca:
Y la paga de las manos del hombre le será dada.
15 12.15 cp. 3.7 y 16.2. El camino del necio es derecho en su opinión:
Mas el que obedece al consejo es sabio.
16 12.16 cp. 29.11. El necio luego al punto da á conocer su ira:
Mas el que disimula la injuria es cuerdo.
17 El que habla verdad, declara justicia;
Mas el testigo mentiroso, engaño.
18 12.18 Sal. 57.4 y 59.7 y 64.3 y 120.4. Hay quienes hablan como dando estocadas de espada:
Mas la lengua de los sabios es medicina.
19 El labio de verdad permanecerá para siempre:
12.19 Sal. 52.4,5. cp. 19.9. Mas la lengua de mentira por un momento.
20 Engaño hay en el corazón de los que piensan mal:
Mas alegría en el de los que piensan bien.
21 12.21 Sal. 34.21. Ro. 8.28. Ninguna adversidad acontecerá al justo:
Mas los impíos serán llenos de mal.
22 12.22 cp. 6.16,17 y 11.20. Ap. 22.15. Los labios mentirosos son abominación á Jehová:
Mas los obradores de verdad su contentamiento.
23 12.23 cp. 13.16 y 15.2. El hombre cuerdo encubre la ciencia:
Mas el corazón de los necios publica la necedad.
24 12.24 cp. 10.4. La mano de los diligentes se enseñoreará:
Mas la negligencia será tributaria.
25 12.25 cp. 15.13. El cuidado congojoso en el corazón del hombre, lo abate;
Mas la buena palabra lo alegra.
26 El justo hace ventaja á su prójimo:
Mas el camino de los impíos les hace errar.
27 El indolente no chamuscará su caza:
Mas el haber precioso del hombre es la diligencia.
28 En el camino de la justicia está la vida;
Y la senda de su vereda no es muerte.