1 Ko te tangata he maha nei ngā riringa i tōna hē, ā, ka whakapakeke i tōna kakī
ka whatia ohoreretia ia – tē taea te rongoā.
2 Ka whakanuia te hunga tika, ka koa te iwi;
ka kīngi te tangata kino, ka auē te iwi.
3 Ko te tangata e matenui ana ki te whakaaro nui e whakahari ana i tōna pāpā;
ko te tangata ia e piri ana ki ngā wāhine kairau, he maumau taonga tāna.
4 Mā te whakawā a te kīngi e mau ai te whenua;
ka whakatakā ia e te tangata e tango ana i ngā mea hōmai noa.
5 Ko te tangata e whakapati ana ki tōna hoa,
e whakatakoto kupenga ana mō ōna waewae.
6 He rore kei roto i te hē o te tangata kino;
ko te tangata tika ia he waiata tāna, he koa.
7 E mahara ana te tangata tika ki te take a te rawakore;
kāhore o te tangata kino whakaaro kia mōhiotia e ia.
8 Mā ngā tāngata whakahī e tahu te pā kia mura;
ko tā te hunga whakaaro nui ia he whakatahuri atu i te riri.
9 Ki te totohe te tangata whakaaro nui ki te tangata wairangi,
ahakoa riri ia, kata rānei, kāhore he tānga.
10 E mauāhara ana te tangata whakaheke toto ki te tangata i te ngākau tapatahi;
tēnā ko te hunga tika, ka whai rātou kia whakaorangia ia.
11 E puakina ana e te wairangi tōna riri katoa ki waho;
e puritia mai ana ia e te tangata whakaaro nui, e pēhia ana.
12 Ki te whakarongo te rangatira ki te teka,
he kino katoa āna tāngata.
13 E tūtaki ana te rawakore rāua ko te kaitūkino ki a rāua;
ko Ihowā te kaiwhakamārama o ngā kanohi ō rāua tokorua.
14 Ko te kīngi e pono ana tāna whakawā mō ngā rawakore,
ka whakapūmautia tōna torōna ake ake.
15 Ko te whiu, ko te riri i te hē, he mea hōmai ērā i te whakaaro nui;
tēnā ko te tamaiti mahue noa, ka whakamā a ia tōna whaea.
16 Ka tokomaha te hunga kino, ka nui te hē;
ka kite ia te hunga tika i tō rātou hinganga.
17 Pākia tāu tama, ā, ka whai okiokinga koe i a ia;
āe rā, he āhuareka tāna e hōmai ai ki tōu wairua.
18 Ki te kāhore he whakakitenga, ka kore te iwi e tūpato;
ko te kaipupuri ia i te ture, ka hari ia.
19 Ehara te kupu i te papaki mō te pononga;
ahakoa hoki ia mātau, e kore ia e rongo.
20 Ka kite rānei koe i te tangata kaikā ki te kōrero?
Engari, te wairangi ka tōtika ake i a ia.
21 Ko te tangata e penapena ana i tāna pononga mai o te tamarikitanga,
ka waiho ia e ia i te mutunga hei tama tupu.
22 He whakaoho whawhai tā te tangata pukuriri;
he nui rawa hoki te hē o te tangata āritarita.
23 Ka whakaititia iho te tangata e tōna whakapehapeha;
ka whai hōnore ia te tangata ngākau pāpaku.
24 Ko te tangata e whakauru ana ki tā te tāhae, e kino ana ki tōna ake wairua;
e rongo ana ia i te kanga, kāhore e kīkī.
25 He rore e hōmai ana e te wehi ki te tangata;
ko te tangata ia e whakawhirinaki ana ki a Ihowā ka mawhiti.
26 He tokomaha e whai ana kia paingia e te rangatira;
otiia i ahu mai i a Ihowā te whakawā mō te tangata.
27 He mea whakarihariha ki te hunga tika te tangata whakahaere hē;
ā, he mea whakarihariha hoki ki te tangata kino te tangata he tika tōna ara.
1 EL 29.1 1 S. 2.25. cp. 1.24,27hombre que reprendido endurece la cerviz,
De repente será quebrantado; 29.1 cp. 6.15.ni habrá para él medicina.
2 29.2 cp. 11.10. Cuando los justos dominan, el pueblo se alegra:
29.2 Est. 3.15. Mas cuando domina el impío, el pueblo gime.
3 29.3 cp. 10.1 y 15.20. El hombre que ama la sabiduría, alegra á su padre:
29.3 cp. 5.9,10 y 6.26. Mas el que mantiene rameras, perderá la hacienda.
4 El rey con el juicio afirma la tierra:
Mas el hombre de presentes la destruirá.
5 El hombre que lisonjea á su prójimo,
Red tiende delante de sus pasos.
6 En la prevaricación del hombre malo hay lazo:
Mas el justo cantará y se alegrará.
7 29.7 Job 29.16. Conoce el justo la causa de los pobres:
29.7 cp. 28.27. Mas el impío no entiende sabiduría.
8 29.8 cp. 11.11. Los hombres escarnecedores enlazan la ciudad:
Mas los sabios apartan la ira.
9 Si el hombre sabio contendiere con el necio,
29.9 Mt. 11.17. Que se enoje ó que se ría, no tendrá reposo.
10 29.10 Gn. 4.5,8. 1 Jn. 3.12. Los hombres sanguinarios aborrecen al perfecto:
Mas los rectos buscan su contentamiento.
11 29.11 cp. 12.16 y 14.33. El necio da suelta á todo su espíritu;
Mas el sabio al fin le sosiega.
12 Del señor que escucha la palabra mentirosa,
Todos sus ministros son impíos.
13 29.13 cp. 22.2. El pobre y el usurero se encontraron:
29.13 Job 25.3. Mt. 5.45. Jehová alumbra los ojos de ambos.
14 29.14 Sal. 72.4. cp. 20.28 El rey que juzga con verdad á los pobres,
Su trono será firme para siempre.
15 29.15 cp. 10.1 y 13.24. La vara y la corrección dan sabiduría:
Mas el muchacho consentido avergonzará á su madre.
16 Cuando los impíos son muchos, mucha es la prevaricación;
29.16 Sal. 37.36 y 58.10. Mas los justos verán la ruina de ellos.
17 29.17 cp. 22.15. Corrige á tu hijo, y te dará descanso,
Y dará deleite á tu alma.
18 29.18 Sal. 74.9. Sin profecía el pueblo será disipado:
Mas 29.18 Lc. 11.28.el que guarda la ley, bienaventurado él.
19 El siervo no se corregirá con palabras:
Porque entiende, mas no corresponde.
20 ¿Has visto hombre ligero en sus palabras?
29.20 cp. 26.12. Más esperanza hay del necio que de él.
21 El que regala á su siervo desde su niñez,
A la postre será su hijo:
22 El hombre iracundo levanta contiendas;
Y el furioso muchas veces peca.
23 29.23 Job 22.29. cp. 15.33 y 18.12|PRO 18:12. Dn. 4.37. Mt. 23.12. Stg. 4.6.La soberbia del hombre le abate;
Pero al humilde de espíritu sustenta la honra.
24 El aparcero del ladrón 29.24 cp. 8.36.aborrece su vida;
Oirá maldiciones, y no lo denunciará.
25 29.25 Gn. 12.12 y 20.2,11. Jn. 12.43. El temor del hombre pondrá lazo:
29.25 Sal. 25.2. Mas el que confía en Jehová será levantado.
26 Muchos buscan el favor del príncipe:
Mas de Jehová viene el juicio de cada uno.
27 Abominación es á los justos el hombre inicuo;
Y abominación es al impío el de rectos caminos.