1 Ko te tangata tū kē, e whai ana i tā tōna ake hiahia,
e ngangau ana ki ngā whakaaro tōtika katoa.
2 Kāhore o te whakaarokore āhuareka ki te mātauranga;
engari kia whakakitea e ia tōna ngākau.
3 I te taenga mai o te tangata kino ka tae mai anō te whakahāwea,
me te tāwai hei hoa mō te whakamā.
4 He wai hōhonu ngā kupu a te māngai o te tangata;
he awa e rere ana te puna o te whakaaro nui.
5 Ehara i te mea pai te whakapai ki te kanohi o te tangata kino,
te whakapeau kē rānei i tā te tangata tika ina whakawā.
6 E uru ana ngā ngutu o te whakaarokore ki te totohe,
e karanga ana tōna māngai ki ngā whiu.
7 Hei huna anō mōna te māngai o te whakaarokore;
ā, ko ōna ngutu hei rore mō tōna wairua.
8 Ānō he kai reka ngā kupu a te kawe kōrero;
tae tonu iho ki ngā wāhi o roto rawa o te kōpū.
9 Ko te tangata anō hoki e māngere ana ki tāna mahi,
hei teina ia ki te tangata maumau.
10 Hei pourewa kaha te ingoa o Ihowā;
rere ana te tangata tika ki reira, ā, ora ake.
11 Ko ngā rawa o te tangata taonga hei pā kaha mōna,
hei pā tiketike ki tōna whakaaro.
12 I mua ake o te whakangaromanga ka whakakake te ngākau o te tangata;
i mua ake anō hoki o te hōnore ko te ngākau pāpaku.
13 Ko te tangata e whakahoki kupu ana i te mea kāhore anō ia i rongo noa,
he mahi wairangi tērā nāna, he hanga whakamā.
14 E whakamanawanui te wairua o te tangata ki tōna mate;
tēnā ko te wairua marū, ko wai e kaha ki tērā?
15 Ka whiwhi te ngākau o te tangata mātau ki te mōhio;
e rapu ana hoki te taringa o ngā whakaaro nui ki te mōhio.
16 Mā te mea tuku noa a te tangata ka wātea ai he wāhi mōna,
ka kawea hoki ia e tērā ki te aroaro o ngā tāngata nunui.
17 Ko te tangata nāna te kupu tuatahi i te whakawā me te mea kei a ia te tika;
nā, ka haere mai tōna hoa, kei te rapu i te tikanga o tāna.
18 Mā te rota e mutu ai ngā tautohe,
ā, ko tērā hei tauārai i waenganui o te hunga kaha.
19 Ko te tuakana, teina rānei, i whakatakariritia, pakeke atu i te pā kaha;
ā, ko aua tū ngangare me he tūtaki tatau nō te whare rangatira.
20 Ka kī te kōpū o te tangata i ngā hua o tōna māngai,
ka mākona ia i ngā hua o ōna ngutu.
21 Ko te mate, ko te ora kei te arero;
ko te hunga e aroha ana ki tērā ka kai i ōna hua.
22 Ko te tangata kua kite i te wahine māna,
kua kite i te mea pai, kua whiwhi hoki ki tā Ihowā whakapai.
23 He īnoi tā te rawakore hanga he taikaha ia
te whakahoki a te tangata taonga.
24 Ko te tangata tini ngā hoa aroha e whai ana i te hē mōna;
tērā anō ia te hoa aroha, nui atu i tō te tuakana, i tō te teina, tōna piri mai.
1 SEGÚN su antojo busca el que se desvía,
Y se entremete en todo negocio.
2 No toma placer el necio en la inteligencia,
Sino 18.2 cp. 13.16. Ec. 10.3.en lo que su corazón se descubre.
3 Cuando viene el impío, viene también el menosprecio,
Y con el deshonrador la afrenta.
4 Aguas profundas son las palabras de la boca del hombre;
Y arroyo revertiente, la fuente de la sabiduría.
5 18.5 Lv. 19.15. Dt. 1.17 y 16.19. cp. 24.23 Tener respeto á la persona del impío,
Para hacer caer al justo de su derecho, no es bueno.
6 Los labios del necio vienen con pleito;
Y su boca á cuestiones llama.
7 18.7 cp. 10.14. Ec. 10.12. La boca del necio es quebrantamiento para sí,
Y sus labios son lazos para su alma.
8 Las palabras del chismoso parecen blandas,
Y descienden hasta lo íntimo del vientre.
9 También el que es negligente en su obra
Es 18.9 cp. 28.24.hermano del hombre disipador.
10 18.10 2 S. 22.3. Sal. 18.2 y 27.1 y 91.2 y 144.2. Torre fuerte es el nombre de Jehová:
A él correrá el justo, y será levantado.
11 18.11 cp. 10.15. Las riquezas del rico son la ciudad de su fortaleza,
Y como un muro alto en su imaginación.
12 18.12 cp. 15.33 y 29.23. Antes del quebrantamiento se eleva el corazón del hombre,
Y antes de la honra es el abatimiento.
13 El que responde palabra 18.13 Jn. 7.51.antes de oir,
Le es fatuidad y oprobio.
14 El ánimo del hombre soportará su enfermedad:
Mas ¿quién soportará 18.14 cp. 15.13.al ánimo angustiado?
15 El corazón del entendido adquiere sabiduría;
Y el oído de los sabios busca la ciencia.
16 18.16 Gn. 32.20. El presente del hombre le ensancha el camino,
Y le lleva delante de los grandes.
17 El primero en su propia causa parece justo;
Y su adversario viene, y le sondea.
18 La suerte pone fin á los pleitos,
Y desparte los fuertes.
19 El hermano ofendido es más tenaz que una ciudad fuerte:
Y las contiendas de los hermanos son como cerrojos de alcázar.
20 18.20 cp. 12.14. Del fruto de la boca del hombre se hartará su vientre;
Hartaráse del producto de sus labios.
21 18.21 cp. 10.19. Mt. 12.37. La muerte y la vida están en poder de la lengua;
Y el que la ama comerá de sus frutos.
22 18.22 cp. 12.4 y 19.14 y 31.10-31. El que halló esposa halló el bien,
Y alcanzó la benevolencia de Jehová.
23 El pobre habla con ruegos;
Mas el rico responde 18.23 Stg. 2.3.durezas.
24 El hombre que tiene amigos, ha de mostrarse amigo:
Y amigo hay más conjunto que el hermano.