Η παραβολή του αμπελιού
1 Θα σας πω το τραγούδι του φίλου μου για το αμπέλι του:
Είχα ένα αμπέλι, λέει ο φίλος μου,
πάνω σε εύφορη βουνοπλαγιά.
2 Το ’σκαψα, απ’ τα λιθάρια το καθάρισα
κι όλο το φύτεψα κλήματα εκλεκτά.
Στη μέση του έχτισα έναν πύργο
και πατητήρι τού ’φτιαξα.
Και πρόσμενα να κάνει ωραία σταφύλια,
μα κείνο έκανε ξινοστάφυλα.
3 Κρίνετε, λοιπόν, τώρα εσείς,
κάτοικοι της Ιερουσαλήμ
και ο λαός του Ιούδα,
ανάμεσα σ’ εμένα και στο αμπέλι μου.
4 Τι θα μπορούσα ακόμα να ’χα κάνει
γι’ αυτό το αμπέλι μου
και δεν το έκανα;
Ενώ περίμενα πως θα ’κανε ωραία σταφύλια,
γιατί να κάνει ξινοστάφυλα;
5 Τώρα, λοιπόν, θα σας το πω
τι πρόκειται στο αμπέλι μου να κάνω:
Το φράχτη του θα βγάλω
να μπούνε ζωντανά να το βοσκήσουνε·
τον τοίχο του θα τον γκρεμίσω
ώστε να ποδοπατηθεί.
6 Θα το αφήσω ν’ αγριέψει·
ούτε θα κλαδευτεί ούτε θα σκαφτεί.
Θ’ αφήσω να φυτρώσουν μέσα εκεί
αγκάθια και τριβόλια
και θα προστάξω ως και τα σύννεφα
πάνω του να μη ρίξουνε βροχή.
7 Λαέ του Ισραήλ, εσείς είστε τ’ αμπέλι,
που ανήκει στον Κύριο του σύμπαντος
κι εσείς του Ιούδα ο λαός
είστε η φυτεία του η αγαπημένη.
Περίμενε από σας αγαθοεργίες
μα να, τώρα παντού αιματοχυσίες·
περίμενε ν’ ασκείτε δικαιοσύνη
μα να, κραυγές για τ’ άδικο κι οδύνη.
Αφορισμοί κατά των φαύλων
8 Αλίμονο σ’ εκείνους που προσθέτουν στο σπίτι τους κι άλλο σπίτι κι ενώνουνε χωράφι με χωράφι, έτσι που πια να μην υπάρχει τόπος για άλλους κι αυτοί να μείνουνε οι μοναδικοί της χώρας κάτοχοι! 9 Στ’ αυτιά μου ηχούν τα λόγια του Κυρίου του σύμπαντος: «Πράγματι, όλα αυτά τα σπίτια θα ερημωθούν, αυτές οι ωραίες και μεγάλες κατοικίες θα μείνουν ακατοίκητες. 10 Δέκα στρέμματα αμπέλι θα βγάζουνε μονάχα έναν κουβά κρασί, δέκα σακιά σπόρου θα δίνουνε στο θερισμό μονάχα ένα σακί».
11 Αλίμονο σ’ εκείνους που απ’ το πρωί νωρίς ορμάνε στο πιοτό και που ως τη νύχτα αργά με το κρασί μεθάνε. 12 Τα όργιά τους τα συνοδεύουνε κιθάρες, άρπες, τύμπανα, φλογέρες και βέβαια κρασί· μα δεν προσέχουν του Κυρίου τις ενέργειες και το έργο που αυτή την ώρα κάνει δεν το βλέπουν. 13 «Γι’ αυτό», λέει ο Κύριος «θα οδηγηθεί ο λαός μου στην αιχμαλωσία γιατί δε θέλει να καταλάβει. Οι άρχοντές του θα υποφέρουν απ’ την πείνα και όλος ο λαός από τη δίψα». 14 Γι’ αυτό ο άδης μεγαλώνει την κοιλιά του κι ανοίγει διάπλατα το στόμα του, να καταπιεί τους ευγενείς αντάμα με τα πλήθη της Ιερουσαλήμ, καθώς θα διασκεδάζουν. 15 Έτσι όλοι θα εξευτελισθούν κι όσοι κοιτάζουν υπεροπτικά θ’ αναγκαστούν να χαμηλώσουνε το βλέμμα. 16 Αλλά ο Κύριος του σύμπαντος θα δείξει τη μεγαλοσύνη του πράττοντας σύμφωνα με την κρίση του· ο Θεός ο άγιος θ’ αποκαλύψει την αγιότητά του αποδίδοντας δικαιοσύνη. 17 Στης πόλης τα ερείπια αρνιά θα βόσκουν, σαν να ’ταν βοσκοτόπια τους, και γίδια που τα καλοτρέφουνε, εκεί θα βρίσκουν την τροφή τους.Στο εβρ. ο στ. είναι ασαφής.
18 Αλίμονο σ’ εκείνους που ’ναι ζεμένοι σαν με ιμάντες στης αδικίας τους την άμαξα!που ’ναι... άμαξα, το πιθανό κείμενο. Το εβρ. έχει: «που ’ναι ζεμένοι την αδικία με σκοινιά απάτης». Ξοπίσω τους τραβούν το όχημα που κουβαλάει την τιμωρία για τις ανομίες τους, 19 και λένε: «Ας βιαστεί ο Θεός, το έργο του ας το επιταχύνει, για να το δούμε· η απόφαση του Αγίου Θεού του Ισραήλ ας έρθει κι ας εκτελεστεί, να τη γνωρίσουμε κι εμείς».
20 Αλίμονο σ’ εκείνους που λένε το κακό καλό και το καλό κακό, που παρασταίνουν το μαύρο άσπρο και το άσπρο μαύρο, που κάνουν το πικρό γλυκό και το γλυκό πικρό.
21 Αλίμονο σ’ εκείνους που θαρρούν πως είναι σοφοί και για έξυπνοι περνιούνται. 22 Αλίμονο σ’ εκείνους που είναι ήρωες μονάχα στο κρασί, κι είναι γενναίοι μόνο όταν τα δυνατά ποτά τ’ αναμειγνύουν· 23 που μ’ ένα δώρο, αθωώνουνε τον ένοχο και αγνοούν το δίκιο του αθώου. 24 Όπως οι γλώσσες της φωτιάς κατατρώγουν το καλάμι κι όπως το χόρτο αφανίζεται στη φλόγα, έτσι και η ρίζα τους θα σαπίσει και το άνθος τους θα εξανεμιστεί σαν σκόνη. Κι ετούτο, επειδή περιφρόνησαν το νόμο που έδωσε ο Κύριος του σύμπαντος και χλεύασαν τις προειδοποιήσεις που τους έστειλε ο Άγιος Θεός του Ισραήλ.
Ο Ιούδας απειλείται από το στρατό της Ασσυρίας
25 Για τούτο οργισμένος είν’ ο Κύριος ενάντια στο λαό του, το χέρι του σηκώνει και τον χτυπά. Ταρακουνιούνται τα βουνά, γεμίζουνε οι δρόμοι πτώματα σαν να ’τανε σκουπίδια. Και μολαυτά ο θυμός του δεν ξεθυμαίνει· το χέρι του είναι έτοιμο και πάλι να χτυπήσει.
26 Τότε δίνει το σύνθημα σε κάποιον μακρινό λαό,λαό, το πιθανό κείμενο. Το εβρ. έχει «λαούς». του σφυρίζει για να ’ρθεί από της γης τα πέρατα· και τότε εκείνος καταφθάνει στο λεπτό. 27 Κανενός η ζώνη δεν έχει λυθεί από τη μέση του, ούτε έχει κοπεί λουρί απ’ τα σανδάλια του. 28 Είναι τα βέλη τους ακονισμένα, και τεντωμένα όλα τα τόξα τους. Και είναι των αλόγων τους οι οπλές σκληρές σαν τσακμακόπετρες κι οι ρόδες των αρμάτων τους σαν σίφουνας γυρίζουν. 29 Ο βρυχηθμός τους είναι καθώς του λιονταριού, βρυχιούνται σαν το λιονταρόπουλο που με φωνή βραχνή το θύμα του αρπάζει και μακριά το φέρνει και που κανείς να του το πάρει δεν τολμά.
30 Και θα ξεσπάσει εκείνη την ημέρα πάνω τους σαν τη βουή θάλασσας αγριεμένης. Όπου και να κοιτάξει κανείς στη χώρα, δεν θα δει παρά σκοτάδι κι αγωνία! Το φως της μέρας θα το σκεπάσουν πυκνά και μαύρα σύννεφα!
葡萄园的比喻
1 我要为我所爱的唱歌,
这歌是关于他的葡萄园:
我所爱的人有一个葡萄园,在肥美的山冈上。
2 他把园子的泥土挖松了,捡去石头,
栽种了上好的葡萄树;
在园中建造了一座守望楼,
又凿了一个榨酒池。
他期望结出好葡萄,
却结出野葡萄。
3 耶路撒冷的居民和犹大人哪!
现在请你们在我与我的葡萄园之间断定是非吧!
4 我为我的葡萄园所作的以外,还有甚么要作的呢?
我期望它结出好葡萄,它为甚么倒结出野葡萄呢?
5 现在我告诉你们,我要怎样处理我的葡萄园:
我要把它的篱笆撤去,使它被吞灭;
我要把它的围墙拆毁,使它被践踏。
6 我要使它荒废,
不再修剪,也不再耕耘,
荆棘和蒺藜却要长起来;
我也要吩咐云不再降雨在园子上。
7 因为万军之耶和华的葡萄园就是以色列家,
他喜悦的树就是犹大人;
他期望的是公平,但看到的只是流血的事;
他期望的是公义,听到的只是哀叫声。
人民的恶行─六祸
8 那些使房屋连接房屋,使田地连接田地,
以致不留余地的人,有祸了!
你们只可以独居在境内。
9 我听闻万军之耶和华说:"必有许多房屋变成荒凉,
甚至那些又大又美的房屋也没有人居住。
10 十公顷葡萄园只出二十二公升酒;
二百二十公升谷种只结二十二公升粮食。"
11 那些清早起来,追求浓酒,
留连到晚上,以致因酒发烧的人,有祸了!
12 在他们的筵席上,有琴、瑟、手鼓、笛和酒,
但他们不理耶和华的作为,
也不留心他手所作的。
13 所以我的人民因无知被掳去;
他们的尊贵人十分饥饿;
他们的群众极其干渴。
14 故此,阴间扩张它的咽喉,张大它的口,没有限量;
耶路撒冷城的荣耀"荣耀"或译:"贵族"、群众、喧嚷的人和在城中作乐的人,都要下到阴间。
15 卑贱人俯首,尊贵人降卑,
眼目高傲的也降卑。
16 唯独万军之耶和华,因公平被高举;
至圣的 神,因公义显为圣。
17 那时羊羔必来吃草,像在自己的草场一样;
富裕者的荒场被寄居者随意吃用。
18 那些人虚假的绳索牵引罪孽,
又像用车绳拉罪恶的人,有祸了!
19 他们说:"愿他赶快、迅速地成就他的作为,给我们看看!
愿以色列的圣者所计划的临近!
愿它来到,好让我们知道!"
20 那些称恶为善,称善为恶,
以暗为光,以光为暗,
以苦为甜,以甜为苦的人,有祸了!
21 那些自以为有智慧,
自视为聪明的人,有祸了!
22 那些勇于喝酒,
又精于调和浓酒的人,有祸了!
23 他们因受了贿赂,就称恶人为义;
却把义人的权益夺去。
24 因此,火舌怎样吞灭碎秸,
干草怎样落在火焰之中,
照样,他们的根必像腐朽之物,他们的花必像尘土飞扬;
因为他们弃绝万军之耶和华的训诲,
藐视以色列圣者的话。
25 所以耶和华的怒气向他的子民发作,
他伸出手来击打他们,
群山都震动,他们的尸体在街上好象粪土,
虽然这样,他的怒气还未转消,
他的手仍然伸出。
惩罚快要来临
26 他必竖立旗帜,招一国的人从远方而来,
发出哨声把他们从地极召来;
看!他们必急速快奔而来。
27 他们当中没有疲倦的,没有绊倒的,
没有打盹的,也没有睡觉的;
他们的腰带没有放松,
鞋带也没有折断。
28 他们的箭锐利,所有的弓都上了弦;
他们的马蹄看来像火石,车辆似旋风。
29 他们的吼叫像母狮,他们的咆哮如幼狮;
他们咆哮,攫取猎物,
把它叼去,无人援救。
30 到那日,他们要向以色列人咆哮,
像海浪的澎湃声一样;
人若望着这地,就只见黑暗与灾难;
光在云中也成了黑暗。