Salmos 105

1 הוֹד֣וּ לַ֭יהוָה קִרְא֣וּ בִּשְׁמ֑וֹ הוֹדִ֥יעוּ בָ֝עַמִּ֗ים עֲלִילוֹתָֽיו׃ 2 שִֽׁירוּ־ל֭וֹ זַמְּרוּ־ל֑וֹ שִׂ֝֗יחוּ בְּכָל־נִפְלְאוֹתָֽיו׃ 3 הִֽ֭תְהַלְלוּ בְּשֵׁ֣ם קָדְשׁ֑וֹ יִ֝שְׂמַ֗ח לֵ֤ב ׀ מְבַקְשֵׁ֬י יְהוָֽה׃ 4 דִּרְשׁ֣וּ יְהוָ֣ה וְעֻזּ֑וֹ בַּקְּשׁ֖וּ פָנָ֣יו תָּמִֽיד׃ 5 זִכְר֗וּ נִפְלְאוֹתָ֥יו אֲשֶׁר־עָשָׂ֑ה מֹ֝פְתָ֗יו וּמִשְׁפְּטֵי־פִֽיו׃ 6 זֶ֭רַע אַבְרָהָ֣ם עַבְדּ֑וֹ בְּנֵ֖י יַעֲקֹ֣ב בְּחִירָֽיו׃ 7 ה֭וּא יְהוָ֣ה אֱלֹהֵ֑ינוּ בְּכָל־הָ֝אָ֗רֶץ מִשְׁפָּטָֽיו׃ 8 זָכַ֣ר לְעוֹלָ֣ם בְּרִית֑וֹ דָּבָ֥ר צִ֝וָּ֗ה לְאֶ֣לֶף דּֽוֹר׃ 9 אֲשֶׁ֣ר כָּ֭רַת אֶת־אַבְרָהָ֑ם וּשְׁב֖וּעָת֣וֹ לְיִשְׂחָֽק׃ 10 וַיַּֽעֲמִידֶ֣הָ לְיַעֲקֹ֣ב לְחֹ֑ק לְ֝יִשְׂרָאֵ֗ל בְּרִ֣ית עוֹלָֽם׃ 11 לֵאמֹ֗ר לְךָ֗ אֶתֵּ֥ן אֶת־אֶֽרֶץ־כְּנָ֑עַן חֶ֝֗בֶל נַחֲלַתְכֶֽם׃ 12 בִּֽ֭הְיוֹתָם מְתֵ֣י מִסְפָּ֑ר כִּ֝מְעַ֗ט וְגָרִ֥ים בָּֽהּ׃ 13 וַֽ֭יִּתְהַלְּכוּ מִגּ֣וֹי אֶל־גּ֑וֹי מִ֝מַּמְלָכָ֗ה אֶל־עַ֥ם אַחֵֽר׃ 14 לֹֽא־הִנִּ֣יחַ אָדָ֣ם לְעָשְׁקָ֑ם וַיּ֖וֹכַח עֲלֵיהֶ֣ם מְלָכִֽים׃ 15 אַֽל־תִּגְּע֥וּ בִמְשִׁיחָ֑י וְ֝לִנְבִיאַי אַל־תָּרֵֽעוּ׃ 16 וַיִּקְרָ֣א רָ֭עָב עַל־הָאָ֑רֶץ כָּֽל־מַטֵּה־לֶ֥חֶם שָׁבָֽר׃ 17 שָׁלַ֣ח לִפְנֵיהֶ֣ם אִ֑ישׁ לְ֝עֶ֗בֶד נִמְכַּ֥ר יוֹסֵֽף׃ 18 עִנּ֣וּ בַכֶּ֣בֶל רגליו בַּ֝רְזֶ֗ל בָּ֣אָה נַפְשֽׁוֹ׃ 19 עַד־עֵ֥ת בֹּֽא־דְבָר֑וֹ אִמְרַ֖ת יְהוָ֣ה צְרָפָֽתְהוּ׃ 20 שָׁ֣לַח מֶ֭לֶךְ וַיַּתִּירֵ֑הוּ מֹשֵׁ֥ל עַ֝מִּ֗ים וַֽיְפַתְּחֵֽהוּ׃ 21 שָׂמ֣וֹ אָד֣וֹן לְבֵית֑וֹ וּ֝מֹשֵׁ֗ל בְּכָל־קִנְיָנֽוֹ׃ 22 לֶאְסֹ֣ר שָׂרָ֣יו בְּנַפְשׁ֑וֹ וּזְקֵנָ֥יו יְחַכֵּֽם׃ 23 וַיָּבֹ֣א יִשְׂרָאֵ֣ל מִצְרָ֑יִם וְ֝יַעֲקֹ֗ב גָּ֣ר בְּאֶֽרֶץ־חָֽם׃ 24 וַיֶּ֣פֶר אֶת־עַמּ֣וֹ מְאֹ֑ד וַ֝יַּֽעֲצִמֵהוּ מִצָּרָֽיו׃ 25 הָפַ֣ךְ לִ֭בָּם לִשְׂנֹ֣א עַמּ֑וֹ לְ֝הִתְנַכֵּ֗ל בַּעֲבָדָֽיו׃ 26 שָׁ֭לַח מֹשֶׁ֣ה עַבְדּ֑וֹ אַ֝הֲרֹ֗ן אֲשֶׁ֣ר בָּֽחַר־בּֽוֹ׃ 27 שָֽׂמוּ־בָ֭ם דִּבְרֵ֣י אֹתוֹתָ֑יו וּ֝מֹפְתִ֗ים בְּאֶ֣רֶץ חָֽם׃ 28 שָׁ֣לַֽח חֹ֭שֶׁךְ וַיַּחְשִׁ֑ךְ וְלֹֽא־מָ֝ר֗וּ אֶת־דברוו׃ 29 הָפַ֣ךְ אֶת־מֵימֵיהֶ֣ם לְדָ֑ם וַ֝יָּ֗מֶת אֶת־דְּגָתָֽם׃ 30 שָׁרַ֣ץ אַרְצָ֣ם צְפַרְדְּעִ֑ים בְּ֝חַדְרֵ֗י מַלְכֵיהֶֽם׃ 31 אָ֭מַר וַיָּבֹ֣א עָרֹ֑ב כִּ֝נִּ֗ים בְּכָל־גְּבוּלָֽם׃ 32 נָתַ֣ן גִּשְׁמֵיהֶ֣ם בָּרָ֑ד אֵ֖שׁ לֶהָב֣וֹת בְּאַרְצָֽם׃ 33 וַיַּ֣ךְ גַּ֭פְנָם וּתְאֵנָתָ֑ם וַ֝יְשַׁבֵּ֗ר עֵ֣ץ גְּבוּלָֽם׃ 34 אָ֭מַר וַיָּבֹ֣א אַרְבֶּ֑ה וְ֝יֶ֗לֶק וְאֵ֣ין מִסְפָּֽר׃ 35 וַיֹּ֣אכַל כָּל־עֵ֣שֶׂב בְּאַרְצָ֑ם וַ֝יֹּ֗אכַל פְּרִ֣י אַדְמָתָֽם׃ 36 וַיַּ֣ךְ כָּל־בְּכ֣וֹר בְּאַרְצָ֑ם רֵ֝אשִׁ֗ית לְכָל־אוֹנָֽם׃ 37 וַֽ֭יּוֹצִיאֵם בְּכֶ֣סֶף וְזָהָ֑ב וְאֵ֖ין בִּשְׁבָטָ֣יו כּוֹשֵֽׁל׃ 38 שָׂמַ֣ח מִצְרַ֣יִם בְּצֵאתָ֑ם כִּֽי־נָפַ֖ל פַּחְדָּ֣ם עֲלֵיהֶֽם׃ 39 פָּרַ֣שׂ עָנָ֣ן לְמָסָ֑ךְ וְ֝אֵ֗שׁ לְהָאִ֥יר לָֽיְלָה׃ 40 שָׁאַ֣ל וַיָּבֵ֣א שְׂלָ֑ו וְלֶ֥חֶם שָׁ֝מַ֗יִם יַשְׂבִּיעֵֽם׃ 41 פָּ֣תַח צ֭וּר וַיָּז֣וּבוּ מָ֑יִם הָ֝לְכ֗וּ בַּצִּיּ֥וֹת נָהָֽר׃ 42 כִּֽי־זָ֭כַר אֶת־דְּבַ֣ר קָדְשׁ֑וֹ אֶֽת־אַבְרָהָ֥ם עַבְדּֽוֹ׃ 43 וַיּוֹצִ֣א עַמּ֣וֹ בְשָׂשׂ֑וֹן בְּ֝רִנָּ֗ה אֶת־בְּחִירָֽיו׃ 44 וַיִּתֵּ֣ן לָ֭הֶם אַרְצ֣וֹת גּוֹיִ֑ם וַעֲמַ֖ל לְאֻמִּ֣ים יִירָֽשׁוּ׃ 45 בַּעֲב֤וּר ׀ יִשְׁמְר֣וּ חֻ֭קָּיו וְתוֹרֹתָ֥יו יִנְצֹ֗רוּ הַֽלְלוּ־יָֽהּ׃

ဘု​ရား​သ​ခင်​၏သ​စ္စာ​တော်

1 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏​ဂုဏ်​ကျေး​ဇူး​တော်​ကို ချီး​မွမ်း​ကြ​လော့။ နာ​မ​တော်​ကို ပ​တ္ထ​နာ​ပြု​ကြ​လော့။ အ​မှု​တော်​တို့​ကို လူ​များ​တို့​အား ပြ​သ​ကြ​လော့။ 2 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ကို သီ​ချင်း​ဆို​ကြ​လော့။ ဆာ​လံ​သီ​ချင်း​ကို ဆို​ကြ​လော့။ အံ့​ဖွယ်​သော အ​မှု​တော်​အ​ပေါင်း​တို့​ကို ဟော​ပြော​ကြ​လော့။ 3 သန့်​ရှင်း​သော​နာ​မ​တော်၌ ဝါ​ကြွား​ဝမ်း​မြောက်​ကြ​လော့။ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​ကို​ရှာ​သော​သူ​တို့​သည် စိတ်​နှ​လုံး ရွှင်​လန်း​ကြ​စေ။ 4 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​နှင့် တန်​ခိုး​တော်​ကို​ရှာ​ကြ​လော့။ မျက်​နှာ​တော်​ကို အ​စဉ်​မ​ပြတ်​ရှာ​ကြ​လော့။ 5 စီ​ရင်​တော်​မူ​သော အံ့​ဩ​ဖွယ်​တို့​ကို​လည်း​ကောင်း၊ ထူး​ဆန်း​သော​အ​မှု​တော်​တို့​နှင့် နှုတ်​ထွက်​ပ​ညတ်​တို့​ကို​လည်း​ကောင်း အောက်​မေ့​ကြ​လော့။ 6 ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏​ကျွန် အာ​ဗြ​ဟံ​အ​မျိုး၊ ရွေး​ကောက်​တော်​မူ​သော ယာ​ကုပ်​အ​နွယ်​တို့၊ 7 ကိုယ်​တော်​မြတ်​ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား​သည် ငါ​တို့​ဘု​ရား​သ​ခင်​ဖြစ်​တော်​မူ၏။ မြေ​ကြီး​တစ်​ပြင်​လုံး၌ တ​ရား​စီ​ရင်​ပိုင်​တော်​မူ၏။ 8-12 ငါ​သည်​သင်​တို့​အ​မွေ​ခံ​ရာ​ဖို့ ခါ​နာန်​ပြည်​ကို သင်၌​ပေး​မည်​ဟု ငါ​တို့​အ​မျိုး​သည် အ​ရေ​အ​တွက်​အား​ဖြင့်​မ​များ၊ အ​လွန်​နည်း၍ ထို​ပြည်၌ ဧည့်​သည်​ဖြစ်​လျက်​နေ​သော​အ​ခါ၊ အာ​ဗြ​ဟံ၌​က​တိ​ထား၍၊ ဣ​ဇာက်၌ ကျိန်​ဆို​တော်​မူ​လျက်၊ ယာ​ကုပ်၌ မြဲ​မြံ​သော​တ​ရား၊ ဣ​သ​ရေ​လ၌ နိ​စ္စ​ထာ​ဝ​ရ​ပ​ဋိ​ညာဉ်​ဖြစ်​စေ​ခြင်း​ငှာ၊ လူ​မျိုး​အ​ဆက်​တစ်​ထောင်​တိုင်​အောင် မိန့်​မြွက်​တော်​မူ​သော နှုတ်​က​ပတ်​တည်း​ဟူ​သော ဝန်​ခံ​ခြင်း​တ​ရား​တော်​ကို အ​စဉ်​အ​မြဲ​အောက်​မေ့​တော်​မူ၏။*က၊ ၁၂:၇၊၁၇:၈၊၂၆:၃၊၂၈:၁၃။13 သူ​တို့​သည် တစ်​မြို့​မှ တစ်​မြို့​သို့​လည်း​ကောင်း၊ တစ်​နိုင်​ငံ​မှ တစ်​နိုင်​ငံ​သို့​လည်း​ကောင်း၊ လှည့်​လည်၍ သွား​ကြ​သော​အ​ခါ၊ 14 သူ​တို့​ကို​ညှဉ်း​ဆဲ​စေ​ခြင်း​ငှာ အ​ဘယ်​သူ​အား​မျှ အ​ခွင့်​ပေး​တော်​မ​မူ။ သူ​တို့​အ​တွက်​လည်း ရှင်​ဘု​ရင်​တို့​ကို ဆုံး​မ​လျက်၊ 15 ငါ့​ထံ၌ ဘိ​သိက်​ခံ​သော​သူ​တို့​ကို မ​ထိ​မ​ခိုက်​နှင့်။ ငါ၏​ပ​ရော​ဖက်​တို့​ကို အ​ပြစ်​မ​ပြု​နှင့်​ဟု မိန့်​တော်​မူ၏။*က၊ ၂၀:၃-၇။

16 တစ်​ဖန်​တုံ၊ ထို​ပြည်၌ မွတ်​သိပ်​ခြင်း​ဘေး​ကို​ခေါ်၍၊ အ​စာ​အာ​ဟာ​ရ​တည်း​ဟူ​သော အ​ထောက်​အ​ပင့်​ရှိ​သ​မျှ​ကို ချိုး​ဖျက်​တော်​မူ​သော​အ​ခါ၊*က၊ ၄၁:၅၃-၅၇။17 ကျွန်​ဖြစ်​စေ​ဖို့ အ​ရောင်း​ခံ​ရ​သော​ယော​သပ်​ကို သူ​တို့​ရှေ့​မှာ စေ​လွှတ်​တော်​မူ၏။*က၊ ၃၇:၂၈၊၄၅:၅။18 သူ့​ကို​ခြေ​ချင်း​ခတ်၍ သံ​နှင့် ညှဉ်း​ဆဲ​ကြ၏။ 19 သူ၏​စ​ကား​မ​ပြည့်​စုံ​မီ​တိုင်​အောင်၊ ထာ​ဝ​ရ​ဘု​ရား၏​အ​မိန့်​တော်​အ​တိုင်း စုံ​စမ်း​ခြင်း​ကို​ခံ​ရ၏။*က၊ ၃၉:၂၀—၄၀:၂၃။20 လူ​တို့​ကို အ​စိုး​ရ​သော​အ​ရှင်​တည်း​ဟူ​သော ရှင်​ဘု​ရင်​သည်​စေ​လွှတ်၍ သူ့​ကို​နုတ်​ပြီး​မှ ချမ်း​သာ​ပေး​တော်​မူ၏။*က၊ ၄၁:၁၄။21 သူ​သည် မိ​မိ​အ​လို​ရှိ​သည်​အ​တိုင်း မင်း​အ​ရာ​ရှိ​တို့​ကို​ချည်​နှောင်၍၊*က၊ ၄၁:၃၉-၄၁။22 မှူး​တော်​မတ်​တော်​တို့​ကို ဆုံး​မ​ပိုင်​သော​အ​ခွင့်​နှင့် နန်း​တော်​အုပ်၊ နိုင်​ငံ​တော်​အုပ်​အ​ရာ၌ ထို​သူ​ကို ခန့်​ထား​တော်​မူ၏။

23 ဣ​သ​ရေ​လ​သည်​လည်း အဲ​ဂု​တ္တု​ပြည်​သို့​ရောက်​လာ၍၊ ယာ​ကုပ်​သည် ဟာ​မ​အ​မျိုး​နေ​ရာ​ပြည်၌ တည်း​ခို၏။*က၊ ၄၆:၆၊၄၇:၁၁။24 ဘု​ရား​သ​ခင်​သည် မိ​မိ​လူ​တို့​ကို​အ​လွန်​များ​ပြား​စေ၍၊ ရန်​သူ​တို့​ထက် အား​ကြီး​စေ​တော်​မူ၏။*ထွ၊ ၁:၇-၁၄။25 မိ​မိ​လူ​တို့​ကို ရန်​သူ​တို့​သည်​မုန်း၍၊ မိ​မိ​ကျွန်​တို့​ကို​ပ​ရိ​ယာယ်​ပြု​မည်​အ​ကြောင်း၊ ထို​သူ​တို့ စိတ်​နှ​လုံး​ကို ပြောင်း​လဲ​စေ​တော်​မူ၏။ 26 တစ်​ဖန် မိ​မိ​ကျွန်​မော​ရှေ​နှင့် ရွေး​ကောက်​တော်​မူ​သော​အာ​ရုန်​ကို စေ​လွှတ်​တော်​မူ၏။*ထွ၊ ၃:၁—၄:၁၇။27 အဲ​ဂု​တ္တု​ပြည်​သား​တို့​တွင်၊ လ​က္ခ​ဏာ​သက်​သေ​တော်​တို့​ကို​ပြ၍၊ ဟာ​မ​အ​မျိုး​နေ​ရာ​ပြည်၌ အံ့​ဖွယ်​သော​အ​မှု​တို့​ကို​ပြု​ကြ၏။ 28 မှောင်​မိုက်​ကို​စေ​လွှတ်၍၊ မိုက်​မဲ​စေ​တော်​မူ၏။ သူ​တို့​သည် နှုတ်​က​ပတ်​တော်​ကို ဆန့်​ကျင်​ဘက်​မ​ပြု​ရ​ကြ။*ထွ၊ ၁၀:၂၁-၂၃။29 သူ​တို့​ရေ​များ​ကို​အ​သွေး​ဖြစ်​စေ၍၊ ငါး​များ​ကို သေ​စေ​တော်​မူ၏။*ထွ၊ ၇:၁၇-၂၁။30 သူ​တို့​မြေ​သည် များ​စွာ​သော​ဖား​တို့​ကို မင်း​အိပ်​ရာ​အ​ခန်း​တို့၌​ပင် ဖွား​လေ၏။*ထွ၊ ၈:၁-၆။31 အ​မိန့်​တော်​ရှိ၍ ယင်​ရဲ​နှင့် ခြင်​တို့​သည် တစ်​ပြည်​လုံး​ကို နှံ့​ပြား​ကြ၏။*ထွ၊ ၈:၂၀-၂၄၊၈:၁၆-၁၇။32 မိုး​ရေ​အ​စား မိုး​သီး​ကို​လည်း​ကောင်း၊ သူ​တို့​မြေ​ပေါ်​မှာ မီး​လျှံ​ကို​လည်း​ကောင်း ပေး​တော်​မူ၏။ 33 သူ​တို့​စ​ပျစ်​နွယ်​ပင်​နှင့် သင်္ဘော​သ​ဖန်း​ပင်​တို့​ကို​ထိ​ခိုက်၍၊ တစ်​ပြည်​လုံး၌​ရှိ​သော သစ်​ပင်​များ​ကို ချိုး​တော်​မူ၏။*ထွ၊ ၉:၂၂-၂၅။34 အ​မိန့်​တော်​ရှိ၍ မ​ရေ​တွက်​နိုင်​အောင်၊ အ​ရာ​ဘ​ကျိုင်း​နှင့် ယာ​လက်​ကျိုင်း​တို့​သည်​လာ၍၊ 35 သူ​တို့​ပြည်​မှာ ဟင်း​သီး​ဟင်း​ရွက်​ရှိ​သ​မျှ​တို့​ကို​လည်း​ကောင်း၊ မြေ​ဩ​ဇာ​အ​သီး​အ​နှံ​တို့​ကို​လည်း​ကောင်း ကိုက်​စား​ကြ၏။*ထွ၊ ၁၀:၁၂-၁၅။36 သူ​တို့​အ​စွမ်း​သ​တ္တိ အထွတ်​အ​မြတ်​တည်း​ဟူ​သော သူ​တို့​ပြည်​မှာ သား​ဦး​အ​ပေါင်း​တို့​ကို ဒဏ်​ခတ်​တော်​မူ၏။*ထွ၊ ၁၂:၂၉။

37 မိ​မိ​လူ​တို့​ကို ရွှေ​ငွေ​ပါ​လျက် ထုတ်​ဆောင်​တော်​မူ၍၊ သူ​တို့​အ​စု​စု၌ အား​နည်း​သော​သူ တစ်​ယောက်​မျှ​မ​ရှိ။ 38 အဲ​ဂု​တ္တု​ပြည်​သည် သူ​တို့​ကို​ကြောက်​သော​ကြောင့်၊ သူ​တို့​သည် ထွက်​သွား​သော​အ​ခါ တစ်​ပြည်​လုံး ဝမ်း​မြောက်၏။ 39 သူ​တို့​အ​ပေါ်​မှာ မိုး​တိမ်​ကို​ဖြန့်​မိုး၍၊ ည​အ​ခါ​လင်း​စ​ရာ​ဖို့ မီး​ကို​ပေး​တော်​မူ၏။*ထွ၊ ၁၃:၂၁-၂၂။40 သူ​တို့​သည် တောင်း​သော​အ​ခါ ငုံး​များ​ကို​ဆောင်​ခဲ့​တော်​မူ၍၊ သူ​တို့​ကို ကောင်း​ကင်​မုန့်​နှင့် ရောင့်​ရဲ​စေ​တော်​မူ၏။*ထွ၊ ၁၆:၂-၁၅။41 ကျောက်​ကို​လည်း ဖွင့်​လှစ်​တော်​မူ​သ​ဖြင့်၊ ရေ​သည်​ထွက်၍ သွေ့​ခြောက်​သော​အ​ရပ်၌ မြစ်​ကဲ့​သို့ စီး​သွား​လေ၏။*ထွ၊ ၁၇:၁-၇၊တော၊ ၂၀:၂-၁၃။42 အ​ကြောင်း​မူ​ကား၊ မိ​မိ​ကျွန်​အာ​ဗြ​ဟံ၌ ထား​ခဲ့​ဖူး​သော သန့်​ရှင်း​သော က​တိ​တော်​ကို အောက်​မေ့​တော်​မူ၏။ 43 ရွေး​ကောက်​တော်​မူ​သော မိ​မိ​လူ​တို့​ကို ဝမ်း​မြောက်​ရွှင်​လန်း​ခြင်း​နှင့်​တ​ကွ ထုတ်​ဆောင်​တော်​မူ၏။ 44,45 သူ​တို့​သည် အ​ထုံး​အ​ဖွဲ့​တော်​တို့​အ​တိုင်း​ကျင့်၍၊ ပ​ညတ်​တ​ရား​တော်​ကို စောင့်​ရှောက်​မည်​အ​ကြောင်း၊ တစ်​ပါး​အ​မျိုး​သား​တို့၏​မြေ​ကို ပေး​တော်​မူ​သ​ဖြင့်၊ သူ​တို့​သည် အ​ခြား​သော​လူ​တို့၏​အ​လုပ်​ထဲ​သို့ ဝင်​စား​ရ​ကြ၏။ ဟာ​လေ​လု​ယ။*ယောရှု၊ ၁၁:၁၆-၂၃။