1 Sumagot si Job,

2 "Napakinggan ko na iyan noon pa.

Sa halip na aliwin ninyo ako,

lalo nʼyo pang pinabigat

ang paghihirap ko.

3 Hindi na ba kayo titigil

sa pagsasalita ng walang kabuluhan?

Ano baʼng gumugulo sa isipan nʼyo

at wala kayong tigil

sa pakikipagtalo sa akin?

4 Kung kayo ang nasa kalagayan ko,

masasabi ko rin ang katulad

ng mga sinasabi ninyo sa akin.

Pagsasabihan ko kayo

at kukutyain pa.

5 Ngunit hindi ko gagawin iyon.

Sa halip, magsasalita ako

ng mga salitang makapagpapalakas

at makapagpapaaliw sa inyo.

6 "Ngunit sa ngayon, patuloy pa rin

ang paghihirap ko kahit ano pa

ang sabihin ko.

At kung tumahimik man ako,

hindi rin ito mawawala.

7 O Diyos, pinanghina nʼyo ako

at winasak ang buong sambahayan ko.

8 Pinapayat nʼyo ako; butoʼt balat na lang ako,

at ayon sa iba ito ang katunayan

na akoʼy nagkasala.

9 Sa galit nʼyo, O Diyos,

sinalakay nʼyo ako.

Para kayong mabangis na hayop

na lumuray ng aking laman.

Nagngangalit ang inyong ngipin

at tinititigan nʼyo ako

na parang akoʼy inyong kaaway.

10 Kinukutya ako

at pinagtatawanan ng mga tao.

Sinasampal upang hiyain.

Nagkaisa sila laban sa akin.

11 Ipinaubaya ako ng Diyos

sa kamay ng taong masasama

at makasalanan.

12 Maganda ang kalagayan ko noon,

ngunit dinurog niya ako.

Hinawakan niya ako sa leeg,

inilugmok, at ginawa niya

akong puntiryahan.

13 Pinalibutan ako ng mga tagapana niya

at walang awang pinagpapana.

Tinamaan ang aking bato,

at ang apdo koʼy bumulwak sa lupa.

14 Paulit-ulit niya akong sinusugatan.

Sinasalakay niya akong parang mandirigma.

15 "Nagdamit ako ng sako

at naupo sa lupa upang magluksa.

16 Namumula na ang aking mukha

at namumugto na ang aking mga mata

sa kakaiyak.

17 Wala akong nagawang kasalanan

at tapat ang aking panalangin.

18 "Ang katulad koʼy isang taong pinatay

na nakikiusap sa lupa na huwag tatabunan

ang kanyang dugo hanggaʼt

hindi niya nakakamtan

ang katarungan.

19 Kahit ngayon ang saksi* koʼy nasa langit.

Siya ang magpapatunay

na wala akong kasalanan.

20 Hinahamak ako ng mga kaibigan ko;

ngunit umiiyak ako sa Diyos

at humihingi ng tulong sa kanya.

21 Ang saksi ko ang siyang magmamakaawa

sa Diyos para sa akin,

katulad ng taong nakikiusap

para sa kanyang kaibigan.

22 Sapagkat malapit na

akong pumanaw

at hindi na babalik pa.