1 Nagpatuloy sa pagsasalita si Job,

2 "Kung maibabalik ko lang sana

ang mga nagdaang araw

noong kinakalinga pa ako ng Diyos,

3 noong tinatanglawan pa niya

ang aking daan

habang lumalakad ako sa kadiliman.

4 Noong akoʼy nasa mabuti pang kalagayan,

ang Diyos ay matalik kong kaibigan,

at pinagpapala niya ang aking sambahayan.

5 Pinapatnubayan pa ako noon

ng Makapangyarihan,

at magkakasama pa kami ng aking mga anak.

6 Ang mga baka ko nooʼy

nagbibigay sa akin ng maraming gatas

at mula sa mga tanim kong olibo

ay umaani ako ng napakaraming langis.

7 "Kapag pumupunta ako sa pintuang-bayan

at sumasama sa mga pinuno ng lungsod

sa tuwing may pagpupulong sila,

8 tumatabi ang mga kabataang lalaki

kapag akoʼy nakita nila,

at ang matatandaʼy tumitindig.

9 Ang mga pinunoʼy hindi nakaimik

at tinakpan nila ang kanilang mga bibig.

10 Ang mga boses ng maharlika

ay natatahimik

at parang ang kanilang mga dila

ay sa ngala-ngala nadidikit.

11 Pinupuri ako ng mga taong nanonood

o nakikinig sa aking pagsasalita.

12 Sapagkat tinutulungan ko

ang mga dukhang humihingi ng tulong

at mga ulilang walang malapitan.

13 Dahil silaʼy aking tinulungan,

ako ay binasbasan ng mga nawawalan ng pag-asa,

at ang puso ng mga biyuda

ay umawit sa kagalakan.

14 Palagi kong ginagawa ang tama at matuwid;

upang itong damit at turban na aking isinusuot.

15 Naging parang mata ako

sa taong bulag at paa sa pilay.

16 Naging parang ama ako sa mga dukha,

at kahit ang mga dayuhan

ay tinulungan ko sa kanilang mga suliranin.

17 Winasak ko ang kapangyarihan

ng masasamang tao

at iniligtas ko ang mga biktima nila.

18 "Ang akala koʼy hahaba pa ang buhay ko,

at mamamatay na kasama ang aking sambahayan.

19 Sapagkat ang katulad koʼy

isang punongkahoy na ang ugat

ay umaabot sa tubig,

at magdamag na nahahamugan

ang aking mga sanga.

20 Ang dangal koʼy hindi mawawala.

Ang lakas koʼy hindi nababawasan.*

21 "Kapag nagpapayo ako,

tumatahimik ang mga tao

at nakikinig nang mabuti.

22 Pagkatapos kong magsalita,

hindi na sila kumikibo

dahil nasisiyahan na sila

sa mga sinabi ko.

23 Pinanabikan nila ang mga sasabihin ko

tulad ng pananabik nila

sa pagdating ng ulan.

Gusto talaga nila akong mapakinggan.

24 Halos hindi sila makapaniwala

kapag ngumiti ako,

dahil ang masayang mukha koʼy

nagpapalakas sa kanila.

25 Tulad ng isang pinuno,

tinuturuan ko sila

kung ano ang dapat gawin.

Pinamumunuan ko sila

tulad ng haring namumuno

sa kanyang mga kawal.

At inaaliw ko sila

kapag silaʼy nalulungkot."