10 און װי זי איז געװען אין אַ ביטער געמיט, אַזױ האָט זי מתפּלל געװען צו ה׳, און האָט שטאַרק געװײנט. 11 און זי האָט אַ נדר געטאָן, און האָט געזאָגט: ה׳ צבָֿאוֹת, אױב זען װעסטו זען די פּײַן פֿון דײַן דינסט, און װעסט דאַכטן אָן מיר, און נישט פֿאַרגעסן אָן דײַן דינסט, און װעסט שענקען דײַן דינסט אַ קינד אַ זָכר, װעל איך אים אָפּגעבן צו ה׳ אױף אַלע טעג פֿון זײַן לעבן, און אַ שערמעסער װעט נישט אַרױפֿקומען אױף זײַן קאָפּ.
/images/a/a0208299-6f37-40a0-66e1-2576b9435f00)
/images/a/Tcg2NiV7ce24OT6kCIQGR)