1 Ya RAB, neden uzak duruyorsun, 2 Sıkıntılı günlerde kendini gizliyorsun?2 Kötüler gururla mazlumları avlıyor, 2 Mazlumlar kötülerin kurduğu tuzağa düşüyor.3 Kötü insan içindeki isteklerle övünür, 2 Açgözlü insan RABbe lanet okur, Onu hor görür.4 Kendini beğenmiş kötü insan Tanrıya yönelmez, 2 Hep, ‹‹Tanrı yok!›› diye düşünür.5 Kötülerin yolları her zaman başarıya götürür. 2 Öyle yücedir ki senin yargıların, 2 Kötüler anlayamaz, düşmanına burun kıvırır.6 İçinden, ‹‹Ben sarsılmam›› der, 2 ‹‹Hiçbir zaman sıkıntıya düşmem.››7 Ağzı lanet, hile ve zulüm dolu, 2 Dilinin altında kötülük ve fesat saklı.8 Köylerin çevresinde pusu kurar, 2 Masumu gizli yerlerde öldürür, 2 Çaresizi sinsice gözler.9 Gizli yerlerde pusuya yatar 2 Çalılıktaki aslan gibi, 2 Kapmak için mazlumu bekler 2 Ve ağına düşürüp yakalar.10 Kurbanları çaresiz çöker, 2 Saldıranın üstün gücü altında ezilir.11 Kötü insan içinden, ‹‹Tanrı unuttu›› der, 2 ‹‹Örttü yüzünü, asla göremez.››12 Kalk, ya RAB, kaldır elini, ey Tanrı! 2 Mazlumları unutma!13 Neden kötü insan seni hor görsün, 2 İçinden, ‹‹Tanrı hesap sormaz›› desin?14 Oysa sen sıkıntı ve acı çekenleri görürsün, 2 Yardım etmek için onları izlersin; 2 Çaresizler sana dayanır, 2 Öksüzün yardımcısı sensin.15 Kötünün, haksızın kolunu kır, 2 Sormadık hesap kalmasın yaptığı kötülükten.16 RAB sonsuza dek kral kalacak, 2 Uluslar Onun ülkesinden temizlenecek.17 Mazlumların dileğini duyarsın, ya RAB, 2 Yüreklendirirsin onları, 2 Kulağın hep üzerlerinde;18 Öksüze, düşküne hakkını vermek için, 2 Bir daha dehşet saçmasın ölümlü insan.

1 {l} Senhor, por que ficais tão longe? Por que vos ocultais nas horas de angústia?2 Enquanto o ímpio se enche de orgulho, é vexado o infeliz com as tribulações que aquele tramou.3 O pecador se gloria até de sua cupidez, o cobiçoso blasfema e despreza a Deus.4 Em sua arrogância, o ímpio diz: Não há castigo, Deus não existe. É tudo e só o que ele pensa.5 Em todos os tempos, próspero é o curso de sua vida; vossos juízos estão acima de seu alcance; quanto a seus adversários, os despreza a todos.6 Diz no coração: Nada me abalará, jamais terei má sorte.7 De maledicência, astúcia e dolo sua boca está cheia; em sua língua só existem palavras injuriosas e ofensivas.8 Põe-se de emboscada na vizinhança dos povoados, mata o inocente em lugares ocultos; seus olhos vigiam o infeliz.9 Como um leão no covil, espreita, no escuro; arma ciladas para surpreender o infeliz, colhe-o, na sua rede, e o arrebata.10 Curva-se, agacha-se no chão, e os infortunados caem em suas garras.11 Depois diz em seu coração: Deus depressa se esquecerá, ele voltará a cabeça, nunca vê nada.12 Levantai-vos, Senhor! Estendei a mão, e não vos esqueçais dos pobres.13 Por que razão o ímpio despreza a Deus e diz em seu coração Não haverá castigo?14 Entretanto, vós vedes tudo: observais os que penam e sofrem, a fim de tomar a causa deles em vossas mãos. É a vós que se abandona o infortunado, sois vós o amparo do órfão.15 Esmagai, pois, o braço do pecador perverso; persegui sua malícia, para que não subsista.16 O Senhor é rei eterno, as nações pagãs desaparecerão de seu domínio.17 Senhor, ouvistes os desejos dos humildes, confortastes-lhes o coração e os atendestes.18 Para que justiça seja feita ao órfão e ao oprimido, nem mais incuta terror o homem tirado do pó.