1 Haklı davamı dinle, ya RAB, 2 Feryadımı işit! 2 Hilesiz dudaklardan çıkan duama kulak ver!2 Haklı çıkar beni, 2 Çünkü sen gerçeği görürsün.3 Yüreğimi yokladın, 2 Gece denedin, 2 Sınadın beni, 2 Kötü bir şey bulmadın; 2 Kararlıyım, ağzımdan kötü söz çıkmaz,4 Başkalarının yaptıklarına gelince, 2 Ben senin sözlerine uyarak 2 Şiddet yollarından kaçındım.5 Sıkı adımlarla senin yollarını tuttum, 2 Kaymadı ayaklarım.6 Sana yakarıyorum, ey Tanrı, 2 Çünkü beni yanıtlarsın; 2 Kulak ver bana, dinle söylediklerimi!7 Göster harika sevgini, 2 Ey sana sığınanları saldırganlardan sağ eliyle kurtaran!8 Koru beni gözbebeği gibi; 2 Kanatlarının gölgesine gizle9 Kötülerin saldırısından, 2 Çevremi saran ölümcül düşmanlarımdan.10 Yürekleri yağ bağlamış, 2 Ağızları büyük laflar ediyor.11 İzimi buldular, üzerime geliyorlar, 2 Yere vurmak için gözetliyorlar.12 Tıpkı parçalamak için sabırsızlanan bir aslan, 2 Pusuya yatan genç bir aslan gibi.13 Kalk, ya RAB, kes önlerini, eğ başlarını! 2 Kılıcınla kurtar canımı kötülerden,14 Elinle bu insanlardan, ya RAB, 2 Yaşam payı bu dünyada olan insanlardan. 2 Varsın karınları vereceğin cezalara doysun, 2 Çocukları da yiyip doysun, 2 Artanı torunlarına kalsın!15 Ama ben doğruluk sayesinde yüzünü göreceğim senin, 2 Uyanınca suretini görmeye doyacağım.

1 Súplica de Davi. Ouvi, Senhor, uma causa justa! Atendei meu clamor! Escutai minha prece, de lábios sem malícia.2 Venha de vós o meu julgamento, e vossos olhos reconheçam que sou íntegro.3 Podeis sondar meu coração, visitá-lo à noite, prová-lo pelo fogo, não encontrareis iniqüidade em mim.4 Minha boca não pecou, como costumam os homens; conforme as palavras dos vossos lábios, segui os caminhos da lei.5 Meus passos se mantiveram firmes nas vossas sendas, meus pés não titubearam.6 Eu vos invoco, pois me atendereis, Senhor; inclinai vossos ouvidos para mim, escutai minha voz.7 Mostrai a vossa admirável misericórdia, vós que salvais dos adversários os que se acolhem à vossa direita.8 Guardai-me como a pupila dos olhos, escondei-me à sombra de vossas asas,9 longe dos pecadores, que me querem fazer violência. Meus inimigos me rodeiam com furor.10 Seu coração endurecido se fecha à piedade; só têm na boca palavras arrogantes.11 Eis que agora me cercam, espreitam para me prostrar por terra;12 qual leão que se atira ávido sobre a presa, e como o leãozinho no seu covil.13 Levantai-vos, Senhor, correi-lhe ao encontro, derrubai-o; com vossa espada livrai-me do pecador,14 com vossa mão livrai-me dos homens, desses cuja única felicidade está nesta vida, que têm o ventre repleto de bens, cujos filhos vivem na abundância e deixam ainda aos seus filhos o que lhes sobra.15 Mas eu, confiado na vossa justiça, contemplarei a vossa face; ao despertar, saciar-me-ei com a visão de vosso ser.