1 Ey Tanrı, kulaklarımızla duyduk, 2 Atalarımız anlattı bize, 2 Neler yaptığını onların gününde, eski günlerde.2 Elinle ulusları kovdun, 2 Ama atalarımıza yer verdin; 2 Halkları kırdın, 2 Ama atalarımızın yayılmasını sağladın.3 Onlar ülkeyi kılıçla kazanmadılar, 2 Kendi bilekleriyle zafere ulaşmadılar. 2 Senin sağ elin, bileğin, yüzünün ışığı sayesinde oldu bu; 2 Çünkü sen onları sevdin.4 Ey Tanrı, kralım sensin, 2 Buyruk ver de Yakup soyu kazansın!5 Senin sayende düşmanlarımızı püskürteceğiz, 2 Senin adınla karşıtlarımızı ezeceğiz.6 Çünkü ben yayıma güvenmem, 2 Kılıcım da beni kurtarmaz;7 Ancak sensin bizi düşmanlarımızdan kurtaran, 2 Bizden nefret edenleri utanca boğan.8 Her gün Tanrıyla övünür, 2 Sonsuza dek adına şükran sunarız. |iSela9 Ne var ki, reddettin bizi, aşağıladın, 2 Artık ordularımızla savaşa çıkmıyorsun.10 Düşman karşısında bizi gerilettin, 2 Bizden tiksinenler bizi soydu.11 Kasaplık koyuna çevirdin bizi, 2 Ulusların arasına dağıttın.12 Yok pahasına sattın halkını, 2 Üstelik satıştan hiçbir şey kazanmadan.13 Bizi komşularımızın yüzkarası, 2 Çevremizdekilerin eğlencesi, alay konusu ettin.14 Ulusların diline düşürdün bizi, 2 Gülüyor halklar halimize.15 Rezilliğim gün boyu karşımda, 2 Utancımdan yerin dibine geçtim16 Hakaret ve sövgü duya duya, 2 Öç almak isteyen düşman karşısında.17 Bütün bunlar başımıza geldi, 2 Yine de seni unutmadık, 2 Antlaşmana ihanet etmedik,18 Döneklik etmedik, 2 Adımlarımız senin yolundan sapmadı.19 Oysa sen bizi ezdin, ülkemizi çakalların uğrağı ettin, 2 Üstümüzü koyu karanlıkla örttün.20 Eğer Tanrımızın adını unutsaydık, 2 Yabancı bir ilaha ellerimizi açsaydık,21 Tanrı bunu ortaya çıkarmaz mıydı? 2 Çünkü O yürekteki gizleri bilir.22 Senin uğruna her gün öldürülüyoruz, 2 Kasaplık koyun sayılıyoruz.23 Uyan, ya Rab! Niçin uyuyorsun? 2 Kalk! Sonsuza dek terk etme bizi!24 Niçin yüzünü gizliyorsun? 2 Neden mazlum halimizi, üzerimizdeki baskıyı unutuyorsun?25 Çünkü yere serildik, 2 Bedenimiz toprağa yapıştı.26 Kalk, yardım et bize! 2 Kurtar bizi sevgin uğruna!

1 Ao mestre de canto. Hino dos filhos de Coré. Ó Deus, ouvimos com os nossos próprios ouvidos, nossos pais nos contaram a obra que fizestes em seus dias, nos tempos de antanho.2 Para implantá-los, expulsastes com as vossas mãos nações pagãs; para lhes dardes lugar, abatestes povos.3 Com efeito, não foi com sua espada que conquistaram essa terra, nem foi seu braço que os salvou, mas foi vossa mão, foi vosso braço, foi o resplendor de vossa face, porque os amastes.4 Meu Deus, vós sois o meu rei, vós que destes as vitórias a Jacó.5 Por vossa graça repelimos os nossos inimigos, em vosso nome esmagamos nossos adversários.6 Não foi em meu arco que pus minha confiança, nem foi minha espada que me salvou,7 mas fostes vós que nos livrastes de nossos inimigos e confundistes os que nos odiavam.8 Era em Deus que em todo o tempo nos gloriávamos, e seu nome sempre celebrávamos.9 Agora, porém, nos rejeitais e confundis; e já não ides à frente de nossos exércitos.10 Vós nos fizestes recuar diante do inimigo, e os que nos odiavam pilharam nossos bens.11 Entregastes-nos como ovelhas para o corte, e nos dispersastes entre os pagãos.12 Vendestes vosso povo por um preço vil, e pouco lucrastes com esta venda.13 Fizeste-nos o opróbrio de nossos vizinhos, irrisão e ludíbrio daqueles que nos cercam.14 Fizestes de nós a sátira das nações pagãs, e os povos nos escarnecem à nossa vista.15 Continuamente estou envergonhado, a confusão cobre-me a face,16 por causa dos insultos e ultrajes de um inimigo cheio de rancor.17 E, apesar de todos esses males que nos sobrevieram, não vos esquecemos, não violamos a vossa aliança.18 Nosso coração não se desviou de vós, nem nossos passos se apartaram de vossos caminhos,19 para que nos esmagueis no lugar da aflição e nos envolvais de trevas...20 Se houvéramos olvidado o nome de nosso Deus e estendido as mãos a um deus estranho,21 porventura Deus não o teria percebido, ele que conhece os segredos do coração?22 Mas por vossa causa somos entregues à morte todos os dias e tratados como ovelhas de matadouro.23 Acordai, Senhor! Por que dormis? Despertai! Não nos rejeiteis continuamente!24 Por que ocultais a vossa face e esqueceis nossas misérias e opressões?25 Nossa alma está prostrada até o pó, e colado no solo o nosso corpo.26 Levantai-vos em nosso socorro e livrai-nos, pela vossa misericórdia.