1 Ey Tanrı, susma, 2 Sessiz, hareketsiz kalma!2 Bak, düşmanların kargaşa çıkarıyor, 2 Senden nefret edenler boy gösteriyor.3 Halkına karşı kurnazlık peşindeler, 2 Koruduğun insanlara dolap çeviriyorlar.4 ‹‹Gelin, bu ulusun kökünü kazıyalım›› diyorlar, 2 ‹‹İsrailin adı bir daha anılmasın!››5 Hepsi sözbirliği etmiş, düzen kuruyor, 2 Sana karşı anlaşmaya vardı:6 Edomlular, İsmaililer, 2 Moavlılar, Hacerliler,7 Geval, Ammon, Amalek, 2 Filist ve Sur halkı.8 Asur da onlara katıldı, 2 Lutoğullarına güç verdiler. |iSela9 Onlara Midyana, 2 Kişon Vadisinde Siseraya ve Yavine yaptığını yap:10 Onlar Eyn-Dorda yok oldular, 2 Toprak için gübreye döndüler.11 Onların soylularına Orev ve Zeeve yaptığını, 2 Beylerine Zevah ve Salmunnaya yaptığını yap.12 Onlar: ‹‹Gelin, sahiplenelim 2 Tanrının otlaklarını›› demişlerdi.13 Ey Tanrım, savrulan toza, 2 Rüzgarın sürüklediği saman çöpüne çevir onları!14 Orman yangını gibi, 2 Dağları tutuşturan alev gibi,15 Fırtınanla kovala, 2 Kasırganla dehşete düşür onları!16 Utançla kapla yüzlerini, 2 Sana yönelsinler, ya RAB.17 Sonsuza dek utanç ve dehşet içinde kalsınlar, 2 Rezil olup yok olsunlar.18 Senin adın RAB'dir, 2 Anlasınlar yalnız senin yeryüzüne egemen en yüce Tanrı olduğunu.

1 Cântico. Salmo de Asaf Senhor, não fiqueis silencioso, não permaneçais surdo, nem insensível, ó Deus.2 Porque eis que se tumultuam vossos inimigos, levantam a cabeça aqueles que vos odeiam.3 Urdem tramas para o vosso povo, conspiram contra vossos protegidos.4 Vinde, dizem eles, exterminemo-lo dentre os povos, desapareça a própria lembrança do nome de Israel.5 Com efeito, eles conspiram de comum acordo e contra vós fazem coalizão:6 os nômades de Edom e os ismaelitas, Moab e os agarenos,7 Gebal, Amon e Amalec, a Filistéia com as gentes de Tiro.8 Também os assírios a eles se uniram, e aos filhos de Lot ofereceram a sua força.9 Tratai-os como Madiã e Sísara, e Jabin junto à torrente de Cison!10 Eles pereceram todos em Endor e serviram de adubo para a terra.11 Tratai seus chefes como Oreb e Zeb; como Zebéia e Sálmana, seus príncipes,12 que disseram: Tomemos posse das terras onde Deus reside.13 Ó meu Deus, fazei deles como folhas que o turbilhão revolve, como a palha carregada pelo vento,14 Como o fogo que devora a mata, como a labareda que incendeia os montes;15 Persegui-os com a vossa tempestade, apavorai-os com o vosso furacão.16 Cobri-lhes a face da ignomínia, para que, vencidos, busquem, Senhor, o vosso nome.17 Enchei-os de vergonha e de humilhação eternas, que eles pereçam confundidos.18 E que reconheçam que só vós, cujo nome é Senhor, sois o Altíssimo sobre toda a terra.