1 Ya RAB, öfkelenip azarlama beni, 2 Gazapla yola getirme!2 Okların içime saplandı, 2 Elin üzerime indi.3 Öfken yüzünden sağlığım bozuldu, 2 Günahım yüzünden rahatım kaçtı.4 Çünkü suçlarım başımdan aştı, 2 Taşınmaz bir yük gibi sırtımda ağırlaştı.5 Akılsızlığım yüzünden 2 Yaralarım iğrenç, irinli.6 Eğildim, iki büklüm oldum, 2 Gün boyu yaslı dolaşıyorum.7 Çünkü belim ateş içinde, 2 Sağlığım bozuk.8 Tükendim, ezildim alabildiğine, 2 İnliyorum yüreğimin acısından.9 Ya Rab, bütün özlemlerimi bilirsin, 2 İniltilerim senden gizli değil.10 Yüreğim çarpıyor, gücüm tükeniyor, 2 Gözlerimin feri bile söndü.11 Eşim dostum kaçar oldu derdimden, 2 Yakınlarım uzak duruyor benden.12 Canıma susayanlar bana tuzak kuruyor, 2 Zararımı isteyenler kuyumu kazıyor, 2 Gün boyu hileler düşünüyorlar.13 Ama ben bir sağır gibi duymuyorum, 2 Bir dilsiz gibi ağzımı açmıyorum;14 Duymaz, 2 Ağzında yanıt bulunmaz bir adama döndüm.15 Umudum sende, ya RAB, 2 Sen yanıtlayacaksın, ya Rab, Tanrım benim!16 Çünkü dua ediyorum: ‹‹Halime sevinmesinler, 2 Ayağım kayınca böbürlenmesinler!››17 Düşmek üzereyim, 2 Acım hep içimde.18 Suçumu itiraf ediyorum, 2 Günahım yüzünden kaygılanıyorum.19 Ama düşmanlarım güçlü ve dinç, 2 Yok yere benden nefret edenler çok.20 İyiliğe karşı kötülük yapanlar bana karşı çıkar, 2 İyiliğin peşinde olduğum için.21 Beni terk etme, ya RAB! 2 Ey Tanrım, benden uzak durma!22 Yardımıma koş, 2 Ya Rab, kurtuluşum benim!

1 Salmo de Davi. Para servir de lembrança. Senhor, em vossa cólera não me repreendais, em vosso furor não me castigueis,2 porque as vossas flechas me atingiram, e desceu sobre mim a vossa mão.3 Vossa cólera nada poupou em minha carne, por causa de meu pecado nada há de intacto nos meus ossos.4 Porque minhas culpas se elevaram acima de minha cabeça, como pesado fardo me oprimem em demasia.5 São fétidas e purulentas as chagas que a minha loucura me causou.6 Estou abatido, extremamente recurvado, todo o dia ando cheio de tristeza.7 Inteiramente inflamados os meus rins; não há parte sã em minha carne.8 Ao extremo enfraquecido e alquebrado, agitado o coração, lanço gritos lancinantes.9 Senhor, diante de vós estão todos os meus desejos, e meu gemido não vos é oculto.10 Palpita-me o coração, abandonam-me as forças, e me falta a própria luz dos olhos.11 Amigos e companheiros fogem de minha chaga, e meus parentes permanecem longe.12 Os que odeiam a minha vida, armam-me ciladas; os que me procuram perder, ameaçam-me de morte; não cessam de planejar traições.13 Eu, porém, sou como um surdo: não ouço; sou como um mudo que não abre os lábios.14 Fiz-me como um homem que não ouve, e que não tem na boca réplicas a dar.15 Porque é em vós, Senhor, que eu espero; vós me atendereis, Senhor, ó meu Deus.16 Eis meu desejo: Não se alegrem com minha perda; não se ensoberbeçam contra mim, quando meu pé resvala;17 pois estou prestes a cair, e minha dor é permanente.18 Sim, minha culpa eu a confesso, meu pecado me atormenta.19 Entretanto, são vigorosos e fortes os meus inimigos, e muitos os que me odeiam sem razão.20 Retribuem-me o mal pelo bem, hostilizam-me porque quero fazer o bem.21 Não me abandoneis, Senhor. Ó meu Deus, não fiqueis longe de mim.22 Depressa, vinde em meu auxílio, Senhor, minha salvação!